اوّل قرنتیان 8

خوراک تقدیمی به بتها

1و امّا در خصوص خوراک تقدیمی به بتها: می‌دانیم که «همه ما صاحبان معرفت هستیم.» و چنین معرفت موجب تکبّر است، لیکن محبت، بنا می‌کند. 2اگر کسی گمان می‌کند که چیزی می‌داند، هنوز چنانکه باید، نمی‌داند. 3امّا اگر کسی خدا را دوست می‌دارد، نزد او شناخته شده است.

4پس در خصوص خوردن خوراک تقدیمی به بتها، می‌دانیم که «بت را موجودیتی واقعی نیست»، و خدایی نیست جز یک خدا. 5زیرا هرچند هستند که به خدایان خوانده می‌شوند، چه در زمین و چه در آسمان - چنانکه به‌واقع ’خدایانِ‘ بسیار و ’خداوندانِ‘ بسیار هست - 6امّا ما را یک خداست، یعنی پدر، که همه چیز از اوست و ما برای او هستیم؛ و یک خداوند یعنی عیسی مسیح، که همه چیز از اوست و ما برای او هستیم.

7امّا همه این معرفت را ندارند. زیرا بعضی بنا به مشارکت گذشته با بتها، خو‌راکی را که در واقع به بُتی تقدیم شده، می‌خورند و وجدانشان از آنجا که ضعیف است، نجس می‌گردد. 8خوراک، ما را به خدا نزدیکتر نمی‌کند؛ ما نه به خوردن بهتر می‌شویم، و نه به نخوردن بدتر. 9امّا مواظب باشید مبادا این اختیار شما باعث لغزش ضعیفان شود. 10زیرا اگر کسی تو را که صاحب معرفت هستی ببیند که در بتکده خوراک می‌خوری، و اگر او وجدانش ضعیف باشد، آیا ترغیب نمی‌شود که خوراک تقدیمی به بتها را بخورد؟ 11پس، به سبب علم تو آن برادر ضعیف هلاک می‌شود، برادری که مسیح به‌خاطرش مرد. 12از این رو، زمانی که نسبت به برادران خود گناه می‌کنید و وجدان ضعیفشان را صدمه می‌رسانید، به مسیح گناه می‌کنید. 13پس، اگر خوراک سبب لغزش برادرم می‌شود، هرگز گوشت نخواهم خورد، مبادا باعث لغزش برادرم شوم.

اکنون انتخاب شده:

اوّل قرنتیان 8: KPS

های‌لایت

کپی

مقایسه

به اشتراک گذاشتن