امثال 15:25-28 - مقایسه همه نسخه‌ها

به اشتراک گذاشتن

با شکیبایی حاکمی را مجاب توان کرد، با زبان نرم استخوان را توان شکست. گر عسل یافتی، به اندازه بخور مبادا از آن سیر شوی و قی‌اش کنی. از زیاد رفتن به خانۀ همسایه‌ات بپرهیز مبادا از دیدنت سیر شود و از تو بیزار گردد. گرز و شمشیر و تیرِ تیز است آن که بر همنوع خویش شهادت دروغ دهد. دندان لق و پای لنگ است اعتماد بر خیانت‌پیشه در روز تنگی. آواز خواندن نزد دلی دردمند، کندن لباس او در سرماست و پاشیدن نمک بر زخمش. اگر دشمنت گرسنه است، به او خوراک بده! و اگر تشنه است، به او آب بنوشان! چه این‌گونه، اخگرها بر سرش خواهی انباشت، و خداوند پاداشَت خواهد داد. باد شمالی باران می‌آورد، زبان غیبتگو، نگاههای خشمگین. سکونت در کُنجِ بام، بِه از زندگی زیر یک سقف با زن ستیزه‌جو. خبر خوش از دیار دوردست، آبی است خنک به کام تشنه‌لب. پارسایی که در برابر شریران سست می‌شود، چشمه‌ای گل‌آلود و چاهی آلوده را مانَد. عسلِ زیاد خوردن، نیکو نیست، در پی جلال خود بودن، جلال نیست. آن که بر نَفْس خود مسلط نباشد، شهری بی‌حصار را مانَد که بدان رخنه کرده باشند.

شخص صبور می‌تواند حتّی حاکم را قانع سازد و زبان نرم می‌تواند هر مانع قوی را از بین بردارد. اگر به عسل دست یافتی، به اندازهٔ کافی بخور، وگرنه آن را استفراغ خواهی کرد. بیش از حد به خانهٔ همسایه‌ات نرو، مبادا از تو متنفّر شود. شهادت دروغ برضد همسایه، مانند تبر و شمشیر و تیرِ تیز، صدمه می‌زند. اعتماد کردن به شخص خائن در زمان سختی، مانند جویدن غذا با دندان لق و دویدن با پای شکسته است. آواز خواندن برای شخص غمگین، مانند لخت شدن در هوای سرد و پاشیدن نمک بر زخم است. اگر دشمنت گرسنه باشد، به او غذا بده و اگر تشنه باشد، او را آب بنوشان. این کار تو او را شرمنده می‌سازد و خداوند به تو پاداش می‌دهد. همان‌طور که باد شمال باران می‌آورد، بدگویی هم خشم و عصبانیّت به بار می‌آورد. سکونت در گوشهٔ بام، بهتر است از زندگی کردن با زن غرغرو در یک خانه. خبر خوشی که از دیار دور می‌رسد، همچون آب سردی برای آدم تشنه است. سازش آدم درستکار با شخص شریر مانند آلوده کردن منبع آب و گِل آلود ساختن چشمه است. همان‌طور که زیاده روی در خوردن عسل ضرر دارد، انتظار شنیدن تعریف و تمجید از مردم نیز ناپسند است. کسی‌که بر نفس خویش تسلّط ندارد، مثل شهر بی‌دیوار، ناامن است.

شخص صبور می‌تواند حتی حاکم را متقاعد کند و زبان نرم می‌تواند هر مقاومت سختی را در هم بشکند. اگر به عسل دست یافتی زیاد از حد نخور، زیرا ممکن است دلت به هم بخورد و استفراغ کنی. به خانهٔ همسایه‌ات زیاد از حد نرو، مبادا از تو سیر و متنفر شود. شهادت دروغ مثل تبر و شمشیر و تیر تیز صدمه می‌زند. اعتماد کردن به آدم خائن در زمان تنگی مانند جویدن غذا با دندان لق و دویدن با پای شکسته است. آواز خواندن برای آدم غصه‌دار مثل درآوردن لباس او در هوای سرد و پاشیدن نمک روی زخم اوست. اگر دشمن تو گرسنه است به او غذا بده و اگر تشنه است به او آب بنوشان. با این عملت، اخگرهای شرم بر سرش خواهی انباشت، و خداوند به تو پاداش خواهد داد. همان‌طور که باد شمال باران می‌آورد، همچنان بدگویی، خشم و عصبانیت به بار می‌آورد. سکونت در گوشهٔ پشت بام بهتر است از زندگی کردن با زن غرغرو در یک خانه. خبر خوشی که از دیار دور می‌رسد، همچون آب خنکی است که به کام تشنه لب می‌رسد. سازش شخص درستکار با آدم بدکار، مانند آلوده کردن منبع آب و گل‌آلود ساختن چشمه است. همان‌طور که زیاده‌روی در خوردن عسل مضر است، طلبیدن تعریف و تمجید از مردم نیز ناپسند است. کسی که بر نفس خویش تسلط ندارد، مثل شهری بی‌حصار است.

با تحمل داور را به رای خود توان آورد، وزبان ملایم، استخوان را میشکند. اگر عسل یافتی بقدر کفایت بخور، مبادا ازآن پر شده، قی کنی. پای خود را از زیاد رفتن به خانه همسایه ات باز دار، مبادا از تو سیر شده، از تونفرت نماید. کسیکه درباره همسایه خود شهادت دروغ دهد، مثل تبرزین و شمشیر و تیر تیز است. اعتماد بر خیانتکار در روز تنگی، مثل دندان کرم زده و پای مرتعش میباشد. سراییدن سرودها برای دلتنگ، مثل کندن جامه در وقت سرما و ریختن سرکه بر شوره است. اگر دشمن تو گرسنه باشد او را نان بخوران، و اگر تشنه باشد او را آب بنوشان، زیرا اخگرها بر سرش خواهی انباشت، وخداوند تو را پاداش خواهد داد. چنانکه باد شمال باران میآورد، همچنان زبان غیبتگو چهره را خشمناک میسازد. ساکن بودن در گوشه پشت بام بهتر است ازبودن با زن جنگجو در خانه مشترک. خبر خوش از ولایت دور، مثل آب سردبرای جان تشنه است. مرد عادل که پیش شریر خم شود، مثل چشمه گل آلود و منبع فاسد است. زیاد عسل خوردن خوب نیست، همچنان طلبیدن جلال خود جلال نیست. کسیکه بر روح خود تسلط ندارد، مثل شهر منهدم و بیحصار است.