لُوقا 13
13
فصلِ سیزدَهُم
توبه یا مَرگ
1دَمزُو غَیت بعضی های که دَ اُونجی حاضِر بُود، اُونا دَ عیسیٰ دَ بارِه نفرای خبر دَد که از جلِیلیه بُود و پیلاتوس خُونِ ازوا ره قد خُونِ قُربانی های ازوا گٹ کدُد. 2عیسیٰ دَزوا گُفت: ”آیا شُمو خیال مُونِید که امی جلِیلی ها بخاطری که از پگِ جلِیلی های دِیگه کده گُناهکارتَر بُود امی رقم رَنج-و-عذاب ره دِیده کُشته شُد؟ 3نَه! ما دَز شُمو مُوگیُم، اُو رقم نَبُود، بَلکِه اگه از گُناه های خُو توبه نَکنِید، پگ شُمو رقمِ ازوا اَلّی نابُود مُوشِید. 4یا امُو هژده نفری که بُرجِ «سِیلوحا» دَ بَلِه ازوا چَپه شُد و اُونا کُشته شُد، آیا خیال مُونِید که اُونا از تمامِ باشِنده های اورُشَلیم کده گُناهکارتَر بُود؟ 5نَه! ما دَز شُمو مُوگیُم، اُو رقم نَبُود، بَلکِه اگه از گُناه های خُو توبه نَکنِید، پگ شُمو رقمِ ازوا اَلّی نابُود مُوشِید.“
مَثَل دَ بارِه صَبر و حَوصِلِه خُدا
6بعد ازُو عیسیٰ اینی مَثَل ره گُفت: ”یگ آدم دَ باغ خُو درختِ انجِیر شَندُد. وختی اُو اَمَد که از شی میوه بِچِینه چِیزی پَیدا نَتنِست. 7اوخته اُو دَ باغوان گُفت: ’اینه سِه سال اَسته که ما مییُم تا امزی دِرختِ انجِیر میوه بِچِینُم و هنوز ام چِیزی دَز شی پَیدا نَمِیتنُم. اِی ره بِزَن! زمی ره عَبَث گِرِفته.‘ 8باغوان دَ جواب شی گُفت: ’صاحِب، یگ سالِ دِیگه ام اُو ره بیل تا گِرد شی ره پایبیل کده اُو ره پارُو بِدُم. 9اگه سالِ دِیگه میوه کد، خُوب؛ ولے اگه نَکد، اوخته اُو ره بِزَن.‘“
شفا دَدونِ مرِیض دَ روزِ آرام
10یگ روزِ آرام عیسیٰ دَ یکی از عِبادت خانه ها تعلِیم مِیدَد. 11دَ اُونجی یگ خاتُو بُود که مُدَتِ هژده سال گِرِفتارِ یگ روح بُود که اُو ره ضعِیف و ناتَوان کدُد؛ پُشتِ ازُو کُوب شُدُد و راست ایسته شُده نَمیتَنِست. 12وختِیکه عیسیٰ اُو ره دِید، اُو ره کُوی کد و دَزُو گُفت: ”اَی خاتُو، تُو از ضَعف-و-ناتَوانی خُو خلاص شُدی!“ 13اوخته عیسیٰ دِستای خُو ره دَ بَلِه ازُو ایشت و اُو فَوری راست ایسته شُده خُدا ره شُکر-و-سِپاس کد.
14مگم رهبرِ عِبادت خانه قار شُد، چراکه عیسیٰ اُو خاتُو ره دَ روزِ آرام شفا دَدُد. پس سرِ قار دَ مردُم گُفت: ”شَش روز اَسته که باید دَزوا کار انجام دَده شُنه. دَمزُو روز ها بیِید و شفا پَیدا کُنِید، نَه دَ روزِ آرام.“
15مَولا عیسیٰ دَ جوابِ ازُو گُفت: ”اَی آدمای ریاکار، آیا هر کُدَم شُمو گاو یا اُلاغ خُو ره دَ روزِ آرام از آوخور واز کده نَمُوبرِید تا دَزشی آو بِدِید؟ 16پس اِی خاتُو که اَولادِه اِبراهِیم اَسته و مُدَتِ هژده سال شَیطو اِی ره دَ بَند خُو گِرِفتُد، نَباید ازی بَند دَ روزِ آرام آزاد مُوشُد؟“ 17وختِیکه اُو امی توره ره گُفت، پگِ مُخالِفِین شی شرمِنده شُد، مگم باقی مردُم پگ شی بخاطرِ کارای عجِیبی که دَ وسِیلِه ازُو انجام شُد، خوشی مُوکد.
کٹه شُدونِ پادشاهی خُدا دَ دُنیا
18اوخته عیسیٰ گُفت: ”پادشاهی خُدا رقمِ چِیزخیل اَسته؟ و اُو ره قد چِیزخیل مانند کنُم؟ 19رقمِ تُخمِ شَرشَم اَسته که یگ آدم گِرِفته دَ باغ خُو کِشت کد و اُو کٹه شُده یگ دِرخت جور شُد و مُرغَکوی هَوا دَ مَنِه شاخه های شی وور جور کد.“
20اُو بسم گُفت: ”پادشاهی خُدا ره قد چِیزخیل مانند کنُم؟ 21اُو رقمِ خمِیرمایه اَسته که یگ خاتُو اُو ره گِرِفت و قد سِه کاسه آرد گٹ کد تا تمامِ خمِیر رسِید.“
مَثلِ راهِ تَنگ
22 عیسیٰ دَ شارا و آغِیلا تعلِیم دَده سُون اورُشَلیم مورفت. 23اوخته یَگو کس ازُو پُرسان کد: ”یا مَولا! آیا تنها تعدادِ کمِ مردُم نِجات پَیدا مُونه؟“ عیسیٰ دَزوا گُفت: 24”کوشِش کنِید که از درگِه تَنگ داخِل شُنِید؛ چُون ما دَز شُمو مُوگیُم، غَدر کسا کوشِشِ مُونه که داخِل شُنه، مگم نَمِیتَنه. 25ولے وختِیکه صاحِبِ خانه باله شُده درگه ره بسته کُنه و شُمو دَ بُرو ایسته شُده شُروع دَ ٹَخ ٹَخ کدونِ درگه کُنِید و بُگِید، ’صاحِب، درگه ره بَلدِه مو واز کُو،‘ اُو دَ جواب شُمو مُوگیه: ’ما شُمو ره نَمِینَخشُم که از کُجا اَستِید.‘ 26اوخته شُمو مُوگِید که ’مو قد تُو خوردی و وُچی کدی و تُو دَ کوچه های مو تعلِیم دَدی.‘ 27لیکِن اُو بسم مُوگه: ’ما شُمو ره نَمِینَخشُم که از کُجا اَستِید. اَی بَدکارا، از مه دُور شُنِید!‘ 28دَ اُو زمان شُمو اِبراهِیم، اِسحاق، یعقُوب و تمامِ اَنبیا ره دَ پادشاهی خُدا مِینگرِید و خودون شُمو بُرو پورته مُوشِید، دَ جایی که چخرا و دَندوخَیی اَسته. 29اوخته مردُم از شَرق و غَرب و از شمال و جنُوب اَمَده دَ پادشاهی خُدا دَ یگ دِستَرخو مِیشِینه. 30اینه، کسای که آخِر اَسته، اوّل مُوشه و کسای که اوّل اَسته، آخِر مُوشه.“
غَم و غُصِّه عیسیٰ بَلدِه شارِ اورُشَلیم
31دَمزُو غَیت چند نفر فرِیسی اَمَده دَزُو گُفت: ”خود ره بُر کده از اِینجی بورُو، چراکه هیرودیس پادشاه میخایه تُو ره بُکُشه.“
32عیسیٰ دَزوا گُفت: ”بورِید و دَمزُو روباه#۱۳:۳۲ «روباه» یعنی آدمِ مکار. بُگِید که ’ما اِمروز و صَباح جِنیات ره از مردُم بُر مُونُم و ناجورا ره شفا مِیدیُم و دَ روزِ سِوّم کار خُو ره تکمِیل مُونُم.‘ 33لیکِن اِمروز و صَباح و دِیگه صَباح باید دَ راهِ خُو سُون اورُشَلیم اِدامه بِدیُم، چُون نامُمکِن اَسته که پَیغمبر بُرو از اورُشَلیم کُشته شُنه.
34اَی اورُشَلیم، اَی اورُشَلیم که پَیغمبرا ره مُوکُشی و رسُولای ره که دَ پیش تُو رَیی مُوشه سنگسار مُونی! چندِین دفعه خاستُم که بچکِیچای تُو ره یگجای کنُم، رقمِیکه یگ مُرغ چُوچه های خُو ره زیرِ بال خُو جم مُونه، مگم تُو نَخاستی. 35اینه، خانِه شُمو بَلدِه شُمو بیرو باقی مُومَنه. و ما دَز شُمو مُوگیُم که دِیگه مَره نَمِینگرِید تا وختِیکه بُگِید، ’مُبارک اَسته کسی که دَ نامِ خُداوند مییه.‘“
Tällä hetkellä valittuna:
لُوقا 13: HAZ
Korostus
Kopioi
Vertaa
Jaa
Haluatko, että korostuksesi tallennetaan kaikille laitteillesi? Rekisteröidy tai kirjaudu sisään
Text of this book may be quoted in any form (written, visual, electronic or audio) up to and inclusive of five hundred (500) verses without express written permission of the publisher, provided the verses quoted do not amount to a complete book of the Bible nor do the verses quoted account for 25% of the total text of the work in which they are quoted. Notice of copyright must appear on the copyright page of the work as follows:
Scripture taken from Hazaragi Bible.
Copyright © 2025 United Bible Societies Association and Pamir Ministries. Used by permission. All rights reserved.
