Salamo 71:9-18 - Ampitahao ny Dikanteny Rehetra

Hizara

Aza arianao aho, nony antitra; aza afoy, rehefa lany hery. Fa miresaka ahy ny fahavaloko, miara-mioko mikendry ny hahafaty ahy. Hoy ireo hoe: «Nafoin’Andriamanitra io ka enjeho; sambory fa tsy misy mpanafaka.» Andriamanitro ô, aza manalavitra ahy; Andriamanitra ô, faingàna re hamonjy. Ho menatra sy ho afa-baràka anie ireo olona mpiampanga ahy; ho voatevateva sy ho very haja anie ireo olona mitady hanisy ratsy ahy! Izaho kosa hanantena Anao lalandava, ary hampitombo ny fiderana Anao; isan’andro no hitanisan’ny vavako ny fahamarinanao sy ny famonjenao, na tsy voaisako avokoa aza ireny. Tompo ANDRIANANAHARY ô, hiditra ao an-tranonao aho, satria Ianao nirotsaka an-tsehatra nomba ahy; ary dia ny fahamarinanao irery no hotsahiviko. Hatry ny fony aho mbola tanora no efa nampianarinao, Andriamanitra ô; ary mandraka izao dia tsy mitsahatra manambara ireo asanao mahagaga. Antitra sy fotsy volo aho ankehitriny, nefa aza afoy, Andriamanitra ô; enga anie aho ho afaka hanambara ny asanao mahery vaika sy mahomby amin’ireo tanora sy ny taranaka manaraka!

Aza manary ahy, rehefa antitra aho; ary aza mahafoy ahy, rehefa ketraka ny heriko. Fa miresaka ahy ny fahavaloko; ary miara-mioko izay manotrika hahazo ny aiko. Ka manao hoe: Andriamanitra efa nahafoy azy; enjeho izy, ka sambory, fa tsy misy hamonjy. Andriamanitra ô, aza manalavitra ahy; Andriamanitro ô, faingana hamonjy ahy. Aoka ho menatra sy ho levona ny mpanohitra ny fanahiko; aoka hitafy henatra sy fahafaham-baraka izay mitady hanisy ratsy ahy. Fa izaho kosa dia hanantena mandrakariva, ary hitombo lalandava ny fideràko Anao. Ny vavako hitory ny fahamarinanao sy ny famonjenao mandrakariva, fa tsy fantatro ny isany. Ho entiko ny asa lehibe nataon'i Jehovah Tompo; hampahatsiaro ny fahamarinanao aho, dia ny Anao ihany. Andriamanitra ô, Hianao efa nampianatra ahy hatry ny fony aho mbola tanora; ary mandraka ankehitriny dia nitory ny fahagaganao aho. Koa mandra-pahantitro sy fotsy volo, dia aza mahafoy ahy, Andriamanitra ô, mandra-pilazako ny sandrinao amin'ny taranaka sy ny asanao lehibe amin'izay rehetra mbola ho avy.

Aza manary ahy, rehefa antitra aho; Ary aza mahafoy ahy, rehefa ketraka ny heriko. Fa miresaka ahy ny fahavaloko; Ary miara-mioko izay manotrika hahazo ny aiko. Ka manao hoe: Andriamanitra efa nahafoy azy; Enjeho izy, ka sambory, fa tsy misy hamonjy. Andriamanitra ô, aza manalavitra ahy; Andriamanitro ô, faingàna hamonjy ahy. Aoka ho menatra sy ho levona ny mpanohitra ny fanahiko; Aoka hitafy henatra sy fahafaham-baraka izay mitady hanisy ratsy ahy. Fa izaho kosa dia hanantena mandrakariva, Ary hitombo lalandava ny fiderako Anao. Ny vavako hitory ny fahamarinanao Ny famonjenao mandrakariva, Fa tsy fantatro ny isany. Ho entiko ny asa lehibe nataon’i Jehovah Tompo; Hampahatsiaro ny fahamarinanao aho, dia ny Anao ihany. Andriamanitra ô, Hianao efa nampianatra ahy hatry ny fony aho mbola tanora; Ary mandraka ankehitriny dia nitory ny fahagaganao aho. Koa mandra-pahantitro sy fotsy volo, dia aza mahafoy ahy, Andriamanitra ô, Mandra-pilazako ny sandrinao amin’ny taranaka Sy ny asanao lehibe amin’izay rehetra mbola ho avy.

Aza manary ahy amin’ny andron’ny fahanterako; aza mahafoy ahy raha mihaketraka ny heriko. Fa miresaka ahy ny fahavaloko ary miara-mioko izay miambina hahazo ny aiko ka miteny hoe: Andriamanitra efa nahafoy azy! Enjeho izy ka sambory fa tsy misy hanafaka azy. Andriamanitra ô, aza manalavitra ahy; Ry Andriamanitro ô, faingàna hamonjy ahy. Aoka ho menatra sy ho levona ny mpanohitra ny fanahiko; aoka hitafy henatra sy fahafaham-baraka izay mitady hanisy ratsy ahy. Fa izaho kosa dia hanantena mandrakariva ary hitombo lalandava ny fideràko Anao. Ny vavako dia hitory ny fahamarinanao sy ny famonjenao mandrakariva, fa tsy fantatro intsony ny isany. Ho avy amin’ny asa lehibe nataon’NY TOMPO Andriamanitra aho, hampahatsiaro ny fahamarinanao aho, dia ny Anao ihany. Andriamanitra ô, Ianao no nampianatra ahy hatry ny fony aho mbola tanora, ary mandraka ankehitriny dia nitory ny fahagagana nataonao aho. Koa na dia efa antitra sy fotsy volo aza aho dia aza mahafoy ahy, Andriamanitra ô, mba hahazoako manambara ny herinao amin’izao taranaka izao sy ny asanao lehibe amin’izay rehetra mbola ho avy

Aza arianao aho amin’ny andron’ny fahanterako; ary aza ilaozana rehefa mihena ny heriko. Fa miray tetika hamely ahy ny fahavaloko, ary miara-mioko, izay mikendry ny aiko, manao hoe: «Efa nafoin’Andriamanitra izy! Enjeho, sambory, fa tsy misy izay hiaro azy!» Ry Andriamanitra ô, aza manalavitra ahy; ry Andriamanitra, faingàna hamonjy ahy! Aoka ho menatra sy ho levona, izay mitady ny aiko! Aoka ho safo-kenatra amam-pahafaham-baraka, izay mitady hahavery ahy. Fa izaho dia hanantena mandrakariva, ary mbola hampitomboiko indray ireo fiderana Anao rehetra. Ny vavako hitory ny fahamarinanao, mbamin’ny fanambinanao tontolo andro; fa tsy hitako izay isan’izany. Hilaza ny asanao lehibe aho, ry Tompo Iaveh ô, hampahatsiaro ny fahamarinanao aho, dia ny Anao irery. Ry Andriamanitra, nampianarinao hatry ny fony mbola tanora aho ary mitory ny fahagaganao, mandraka ankehitriny! Mandra-pahatongako ho antitra sy fotsy volo, aza ilaozanao aho Andriamanitra, mba hampahafantarako ny herinao amin’ny taranaka ankehitriny, ary ny fahefanao amin’ny taranaka ho avy.