Galatia 6:1-10

Galatia 6:1-10 KEAS

SAUDARA saudara, maka jikalau kiranya sa’orang kŭdapatan salah, maka handaklah kamu yang digŭrakkan ulih Roh itu mŭmbaiki orang yang dŭmkian itu dŭngan prangie yang lŭmah lŭmbut, sambil mŭnimbang dirimu pun, asal jangan angkau pun kŭna pŭrchobaan. Tanggong mŭnanggong kamu akan tanggongan sa’orang dŭngan sa’orang, maka dŭngan hal yang dŭmkianlah kamu kŭlak mŭnggŭnapi hukum Almasih. Kŭrna jikalau sa’orang mŭnyangkakan dirinya tŭlah mŭnjadi apa apa, apabila tiada apa apa, nŭschaya iya mŭnipu dirinya. Tŭtapi handaklah masing masing orang mŭmreksai pŭrbuatannya sŭndiri, maka kumdian kŭlak bulihlah iya mŭndapat kasukaan bagie dirinya sŭndiri sahja, bukannya bagie orang lain. Kŭrna masing masing orang patutlah kŭlak mŭnanggong tanggongannya sŭndiri. Biarlah orang itu yang diajarkan pŭrkataan Allah itu, mŭmbahgikan sagala pŭrkara yang baik kapada orang yang mŭngajar itu. Janganlah kamu tŭrtipu, bahwa Allah tiada bulih dipŭrdayakan; kŭrna barang apa yang ditanami ulih sa’orang, maka itu juga akan dituwienya. Kŭrna barang siapa yang tŭlah mŭnanam bagie hawa nafsunya, maka deripada hawa nafsu juga iya akan mŭnuwie kabinasaan; akan tŭtapi barang siapa yang mŭnanam bagie Roh Allah, maka deripada Roh itu juga iya akan mŭnuwie slamat yang kŭkal. Maka jaganlah kita mŭnjadi pŭnat dalam pŭkŭrjaan yang baik: kŭrna pada masa yang patut kamu akan mŭnuwie, jikalau kamu tiada lŭlah. Sŭbab itu apabila kami mŭndapat kutika yang baik biarlah kami bŭrbuat baik kapada sagala manusia, tŭrutamalah kapada orang yang deripada isi rumah iman.

Imej Ayat untuk Galatia 6:1-10

Galatia 6:1-10 - SAUDARA saudara, maka jikalau kiranya sa’orang kŭdapatan salah, maka handaklah kamu yang digŭrakkan ulih Roh itu mŭmbaiki orang yang dŭmkian itu dŭngan prangie yang lŭmah lŭmbut, sambil mŭnimbang dirimu pun, asal jangan angkau pun kŭna pŭrchobaan.
Tanggong mŭnanggong kamu akan tanggongan sa’orang dŭngan sa’orang, maka dŭngan hal yang dŭmkianlah kamu kŭlak mŭnggŭnapi hukum Almasih.
Kŭrna jikalau sa’orang mŭnyangkakan dirinya tŭlah mŭnjadi apa apa, apabila tiada apa apa, nŭschaya iya mŭnipu dirinya.
Tŭtapi handaklah masing masing orang mŭmreksai pŭrbuatannya sŭndiri, maka kumdian kŭlak bulihlah iya mŭndapat kasukaan bagie dirinya sŭndiri sahja, bukannya bagie orang lain.
Kŭrna masing masing orang patutlah kŭlak mŭnanggong tanggongannya sŭndiri.
Biarlah orang itu yang diajarkan pŭrkataan Allah itu, mŭmbahgikan sagala pŭrkara yang baik kapada orang yang mŭngajar itu.
Janganlah kamu tŭrtipu, bahwa Allah tiada bulih dipŭrdayakan; kŭrna barang apa yang ditanami ulih sa’orang, maka itu juga akan dituwienya.
Kŭrna barang siapa yang tŭlah mŭnanam bagie hawa nafsunya, maka deripada hawa nafsu juga iya akan mŭnuwie kabinasaan; akan tŭtapi barang siapa yang mŭnanam bagie Roh Allah, maka deripada Roh itu juga iya akan mŭnuwie slamat yang kŭkal.
Maka jaganlah kita mŭnjadi pŭnat dalam pŭkŭrjaan yang baik: kŭrna pada masa yang patut kamu akan mŭnuwie, jikalau kamu tiada lŭlah.
Sŭbab itu apabila kami mŭndapat kutika yang baik biarlah kami bŭrbuat baik kapada sagala manusia, tŭrutamalah kapada orang yang deripada isi rumah iman.