Известные библейские стихи из 1. Mose 11

Поделиться

Un de HAR säd: Nu kjikj. Daut es aules een Volkj un dee räden aula eene Sproak. Dit es noch mau de Aunfank von daut waut see doonen woaren. Boolt woaren see aules doonen kjennen waut an biefelt. Well wie emol rauf gonen un an de Sproak vestieren, soo daut see nich eena dän aundren vestonen kjennen.

Un see säden: Nu emol aun de Oabeit! Well wie ons eene Staut buen, un eenen Torm dee bat aum Himmel rieekjt. Well wie ons eenen Nomen moaken, daut wie nich oppe gaunze Ieed vestreit woaren.

De Staut wort Babel jenant, wiels de HAR an doa äare Sproak vestieed. Un von doa vestreid de HAR an äwa de gaunze Ieed.

To eene Tiet hauden see oppe gaunze Ieed bloos eene Sproak un aula de selwje Wieed.

Un de HAR kjeem rauf un besach sikj de Staut un dän Torm, dän de Menschen sikj buden.

Un soo vestreid de HAR an äwa de gaunze Ieed, un see hieeden opp met de Staut buen.