Известные библейские стихи из 4. Mose 13

Поделиться

Kaleb beschwicht daut Volkj, waut ontofräd wia jäajen Moses, un säd: Lot ons loosgonen un daut Launt ennämen, wie kjennen daut besiejen.

Wie sagen dort uk Riesen, Anak siene Säns, dee von de Riesen staumen. Wie kjeemen ons an jäajenäwa aus Graushoppa väa, un soo kjlien mott wie an uk mau väajekomen sennen!

Oba de Mana, waut met am toop doahan jegonen wieren, säden: Wie sent nich stoakj jenuach jäajen dit Volkj to gonen, wiels daut es too stoakj fa ons!

Un see vebreeden schrakjelje Sachen mank de Israeliten äwa daut Launt, waut see unjasocht hauden, un säden: Daut Launt, wua wie derchjegonen sent, om daut to unjasieekjen, frat siene Enwona, un aul daut Volkj, waut wie doabennen sagen, sent sea groote Menschen.

Un see vetalden an un säden: Wie sent derch daut Launt jereist, wua jie ons hanjeschekjt hauden; un doabennen rant werkjlich Malkj un Honnich, un dit es de Frucht von doa.

Oba daut Volkj es stoakj, waut doabennen wont, un de Städa sent vesechat un sea groot; un wie sagen dort uk Anak siene Säns.

En daut Siedlaunt wonen de Amalekita. De Hetita, Jebusita un Amorita wonen opp daut Boajlaunt, de Kanaanita wonen aum Mäa un aum Jordan.

un jinjen trigj un kjeemen no Moses un Aaron un no de gaunze Vesaumlunk von de Israeliten en de Paran Wiltnis no Kadesch. Un see vetalden an un de gaunze Vesaumlunk, woo daut doa wia, un weesen an de Frucht, waut see von daut Launt metjebrocht hauden.