நான் 10 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக போதைப்பொருள் அடிமையாக இருந்தேன், எல்லாவற்றையும் இழந்தேன். வாழ்வதற்கு எதுவும் இல்லை என்று உணர்ந்ததால், வேண்டுமென்றே அதிக அளவு மருந்து உட்கொள்ளவும் முயற்சித்தேன். கடவுளைப் பற்றி எதுவும் கேட்க விரும்பவில்லை, ஏனென்றால் நான் கோபமாகவும் கசப்பாகவும் இருந்தேன். நான் தொலைந்து தனியாக இருந்தேன், என் வாழ்க்கையை எப்படி சரிசெய்வது என்று தெரியவில்லை. அந்த நேரத்தில் எனக்கு தெரியாதது என்னவென்றால், என் வாழ்க்கையை எப்படி சரிசெய்வது என்பதல்ல--யார் சரிசெய்ய முடியும் என்பதே.

சுமார் இரண்டு ஆண்டுகளாக, என்னில் ஒரு மாற்றத்தை கண்டேன், அதற்கு இயேசுவை மட்டுமே பெருமை கொடுக்க முடியும். தினசரி வசனம், வழிகாட்டப்பட்ட வேதாகமம், மற்றும் திட்டங்கள் மூலம், கடவுளுக்கு நெருங்கி வளர்வதிலும் அவரிடம் என் அடித்தளத்தை வலுப்படுத்துவதிலும் மகிழ்ச்சி அடைந்தேன். தினசரி வசன புஷ் அறிவிப்பை பெறுகிறேன், அது ஒவ்வொரு காலையிலும் என் பைபிளை வாசிக்க நினைவூட்டுகிறது. இப்போது, திரும்பிப் பார்க்கும்போது, அவர் என்னுடன் எப்போதும் இருந்தார் என்று உணர்கிறேன், வெறும் என்னை அவரிடம் அனுமதிக்க காத்திருந்தார்.