โยบ 14:1-6

“มนุษย์ที่เกิดมาโดยผู้หญิงก็อยู่แต่น้อยวัน และเต็มไปด้วยความยุ่งยากใจ เขาออกมาเหมือนดอกไม้ แล้วก็เหี่ยวแห้งไป เขาหายไปอย่างเงา และไม่ยืนยงคงอยู่ แล้วพระองค์ทอดพระเนตรมองคนอย่างนี้หรือ? และทรงนำข้าพระองค์เข้าสู่การพิพากษาโดยพระองค์หรือ? ผู้ใดจะเอาสิ่งสะอาดออกมาจากสิ่งมลทินได้? ไม่มีสักคน วันเวลาของเขาถูกกำหนดไว้เสียแล้ว และจำนวนเดือนของเขาก็อยู่กับพระองค์ พระองค์ทรงจำกัดขอบเขตของเขา ไม่ให้เขาผ่านไปได้ ฉะนั้น ขอหันพระพักตร์ไปจากเขา เพื่อเขาจะได้พัก เพื่อเขาจะชื่นบานในวันของเขาอย่างลูกจ้าง