โยบ 14:1-6 - เปรียบเทียบทุกเวอร์ชัน

แบ่งปัน

“มนุษย์ที่เกิดมาโดยผู้หญิงก็อยู่แต่น้อยวัน และเต็มไปด้วยความยุ่งยากใจ เขาออกมาเหมือนดอกไม้ แล้วก็เหี่ยวแห้งไป เขาหายไปอย่างเงา และไม่ยืนยงคงอยู่ แล้วพระองค์ทอดพระเนตรมองคนอย่างนี้หรือ? และทรงนำข้าพระองค์เข้าสู่การพิพากษาโดยพระองค์หรือ? ผู้ใดจะเอาสิ่งสะอาดออกมาจากสิ่งมลทินได้? ไม่มีสักคน วันเวลาของเขาถูกกำหนดไว้เสียแล้ว และจำนวนเดือนของเขาก็อยู่กับพระองค์ พระองค์ทรงจำกัดขอบเขตของเขา ไม่ให้เขาผ่านไปได้ ฉะนั้น ขอหันพระพักตร์ไปจากเขา เพื่อเขาจะได้พัก เพื่อเขาจะชื่นบานในวันของเขาอย่างลูกจ้าง

<<มนุษย์ที่เกิดมาโดยผู้หญิงก็อยู่แต่น้อยวัน และเต็มไปด้วยความยุ่งยากใจ เขาออกมาเหมือนดอกไม้ แล้วก็เหี่ยวแห้งไป เขาลี้ไปอย่างเงา และไม่อยู่ต่อไปอีก และพระองค์ทรงลืมพระเนตรมองคนอย่างนี้หรือ และนำเขามาในการพิพากษาของพระองค์หรือ ใครจะเอาสิ่งสะอาด ออกมาจากสิ่งไม่สะอาดได้ ไม่มีใครสักคน วันเวลาของเขาถูกกำหนดไว้เสียแล้ว และจำนวนเดือนของเขาก็อยู่กับพระองค์ พระองค์ทรงกำหนดขอบเขตของเขาไม่ให้เขาผ่านไปได้ ฉะนั้น ขอทรงหันพระพักตร์ไปจากเขา และทรงเลิกเถิดพระเจ้าข้า เพื่อให้เขาชื่นบานด้วยวันของเขาอย่างลูกจ้าง

“คนที่เกิดจากสตรีล้วนอายุสั้น และชีวิตก็เต็มไปด้วยความทุกข์ร้อน เขาเบ่งบานเหมือนดอกไม้แล้วก็เหี่ยวเฉาไป เป็นดั่งเงาที่หายวับไปไม่คงอยู่ พระองค์ทรงจับตามองบุคคลเยี่ยงนี้หรือ? และจะทรงนำเขามาพิพากษาหรือ? ใครเล่าสามารถเอาความบริสุทธิ์ออกจากสิ่งที่ไม่บริสุทธิ์? ไม่มีสักคน! วันเวลาของมนุษย์ถูกกำหนดไว้แล้ว พระองค์ทรงกำหนดปีเดือนของเขา พระองค์ทรงวางขอบเขตซึ่งเขาไม่อาจล่วงล้ำไปได้ ฉะนั้นขอทรงหันไปจากเขา ปล่อยเขาไว้ตามลำพัง จนกว่าเวลาของเขาจะหมดลงเหมือนคนที่ถูกจ้างมา

มนุษย์​ที่​เกิด​มา​จาก​หญิง ชีวิต​ก็​สั้น​และ​เต็ม​ไป​ด้วย​ความ​ยุ่งยาก เขา​ผลิ​บาน​ราวกับ​ดอกไม้ แล้ว​ก็​เหี่ยวแห้ง​ไป เขา​หาย​ไป​อย่าง​กับ​เงา ชีวิต​เขา​ไม่​ยั่งยืน ทำไม​พระองค์​จะ​ต้อง​มา​เพ่งดู​ผู้​ที่​มี​ลักษณะ​อย่างนี้ และ​นำ​ข้า​มา​สู้​คดี​กับ​พระองค์​ด้วย ใคร​เล่า​จะ​ทำ​สิ่ง​ที่​สกปรก​ให้​กลับ​สะอาด​ได้​อีก ไม่​มี​หรอก เพราะ​วัน​เวลา​ของ​คน​ได้​ถูก​กำหนด​ไว้​แล้ว และ​พระองค์​ก็​ล่วงรู้​จำนวน​เดือน​ที่​พวกเขา​จะ​มี​ชีวิต​อยู่ พระองค์​ได้​กำหนด​ขอบเขต​ของ​เวลา ที่​พวก​เขา​ไม่​สามารถ​ข้าม​ไป​ได้ เลิก​มอง​เขา​ได้​แล้ว อย่า​ไป​ยุ่ง​กับ​เขา​เลย เผื่อ​บางที​เขา​อาจ​จะ​มี​ความสุข​บ้าง​สัก​เล็กน้อย​เหมือน​ลูกจ้าง​รายวัน

คน​ที่​เกิด​จาก​ผู้​หญิง มี​อายุ​ไม่​นาน​วัน​และ​มี​ความ​ยุ่ง​ยาก​มาก​มาย เขา​ออก​มา​ดั่ง​ดอกไม้ และ​เหี่ยว​เฉา​ไป ชีวิต​ของ​เขา​เป็น​เหมือน​เงา และ​อยู่​ได้​ไม่​นาน และ​พระ​องค์​สังเกต​เห็น​คน​อย่าง​นี้​หรือ และ​จะ​นำ​เขา​ไป​ตัดสิน​โทษ​ต่อ​หน้า​พระ​องค์​หรือ ใคร​จะ​เอา​สิ่ง​ที่​สะอาด​ออก​มา​จาก​สิ่ง​ที่​ไม่​สะอาด​ได้ ไม่​มี​ใคร​ทำ​ได้ ใน​เมื่อ​วัน​เวลา​ของ​เขา​ถูก​กำหนด​ไว้​แล้ว และ​จำนวน​เดือน​ก็​ขึ้น​อยู่​กับ​พระ​องค์ และ​พระ​องค์​ได้​ระบุ​ความ​จำกัด​ของ​เขา ซึ่ง​เขา​จะ​ฝ่า​ไป​ไม่​ได้ ขอ​พระ​องค์​ละ​สายตา​ไป​จาก​เขา​และ​ปล่อย​เขา​ตาม​ลำพัง​เถิด เพื่อ​เขา​จะ​ได้​มี​ความ​สุข​ใน​ชีวิต​เหมือน​กับ​คน​รับ​จ้าง​ที่​ทำงาน​ให้​ครบ​ชั่วโมง

“‘​มนุษย์​ที่​เก​ิดมาโดยผู้หญิ​งก​็​อยู่​แต่​น้อยวัน และเต็มไปด้วยความยุ่งยากใจ เขาออกมาเหมือนดอกไม้ แล้วก็​ถู​กตัดให้ล้มลง เขาลี้ไปอย่างเงา และไม่​อยู่​ต่อไปอีก และพระองค์ทรงลืมพระเนตรมองคนอย่างนี้​หรือ และทรงนำข้าพระองค์มาในการพิพากษาของพระองค์​หรือ ใครจะเอาสิ่งสะอาดออกมาจากสิ่งไม่สะอาดได้ ไม่มี​ใครสักคน วันเวลาของเขาถูกกำหนดไว้เสียแล้ว และจำนวนเดือนของเขาก็​อยู่​กับพระองค์ พระองค์​ทรงกำหนดขอบเขตของเขาไม่​ให้​เขาผ่านไปได้ ฉะนั้น ขอทรงหันพระพักตร์ไปจากเขา และทรงเลิกเถิดพระเจ้าข้า เพื่อให้​เขาชื่นบานด้วยวันของเขาอย่างลูกจ้าง