โยบ 20:1-10

แล้วโศฟาร์ชาวนาอาเมห์ตอบว่า <<เพราะฉะนั้นความคิดของข้าตอบข้า เหตุด้วยอารมณ์ภายในข้า ข้าต้องฟังคำติเตียนที่สบประมาท และท่านตอบข้าอย่างลมๆแล้งๆ ปราศจากความเข้าใจ ตั้งแต่ดึกดำบรรพ์มา ตั้งแต่มนุษย์ถูกวางไว้บนแผ่นดินโลก ท่านไม่ทราบหรือว่า เสียงไชโยของคนอธรรมนั้นสั้น และความชื่นบานของคนที่ไม่นับถือพระเจ้านั้นเป็นแต่ครู่เดียว แม้ความสูงของเขาเด่นขึ้นไปถึงฟ้าสวรรค์ และศีรษะของเขาไปถึงหมู่เมฆ เขาจะพินาศเป็นนิตย์อย่างอุจจาระของเขาเอง บรรดาคนที่เคยเห็นเขา จะพูดว่า <เขาอยู่ที่ไหน> เขาจะบินไปเสียเหมือนความฝันและจะไม่มีใครพบอีก เขาจะถูกไล่ไปเสียอย่างนิมิต ในกลางคืน นัยน์ตาซึ่งได้เห็นเขาจะไม่เห็นเขาอีก หรือที่ของเขาจะไม่เห็นเขาอีกเลย ลูกหลานของเขาจะเสาะหาความช่วยเหลือจากคนยากจน และมือของเขาจะคืนทรัพย์สมบัติของเขา