มีคาห์ 1:9-16

เพราะว่ารอยแผลของเมืองนั้นรักษาไม่หาย และได้ลามมาถึงยูดาห์ ได้มาถึงกระทั่งประตูเมืองแห่งประชากรของเรา คือถึงเยรูซาเล็ม อย่าบอกเรื่องนี้ในเมืองกัท อย่าร้องไห้ไปเลย จงเกลือกกลิ้งตัวอยู่ในฝุ่น ในเมืองเบธเลอัฟราห์ ชาวเมืองชาฟีร์เอ๋ย จงผ่านไปตามทางของเจ้า ด้วยตัวเปลือยเปล่าและอับอาย ชาวเมืองศานันไม่ได้ออกมา การร่ำไห้ของเบธเอเซล จะเอาสถานที่ตั้งของมันไปเสียจากเจ้า เพราะว่าชาวมาโรท คอยการช่วยกู้อยู่ด้วยความร้อนใจ เพราะภัยพิบัติได้ลงมาจากพระเจ้า ถึงประตูเมืองเยรูซาเล็ม ชาวเมืองลาคีชเอ๋ย จงเทียมม้าเข้ากับรถรบ เจ้าเริ่มสร้างบาปกรรมให้แก่บุตรีของศิโยน เพราะได้พบการทรยศของอิสราเอลในเจ้า เพราะฉะนั้น เจ้าจะต้องมอบของไว้อาลัยให้แก่โมเรเชท-กัท บรรดาเรือนของอัคซีบจะเป็นสิ่งอสัตย์ แก่บรรดากษัตริย์อิสราเอล ชาวเมืองมาเรชาห์เอ๋ย เราจะนำผู้ชนะมาเหนือเจ้าอีก ศักดิ์ศรีของอิสราเอล จะมายังอดุลลัม จงกล้อนผมและโกนหนวดโกนเคราเสีย เพื่อไว้ทุกข์ให้แก่ลูกรักที่พอใจของเจ้า จงทำตัวให้ล้านมากขึ้นเหมือนนกแร้ง เพราะเขาทั้งหลายจะจากเจ้าไปเป็นเชลย