โยบ 16:3-18 - เปรียบเทียบทุกเวอร์ชัน
โยบ 16:3-18 THSV11 (ฉบับมาตรฐาน)
คำลมๆ แล้งๆ จะจบสิ้นเมื่อไรหนอ? อะไรยั่วยุท่าน ท่านจึงตอบอย่างนี้? ข้าก็พูดได้อย่างท่านทั้งหลายเหมือนกัน ถ้าท่านเป็นข้า ข้าก็เรียงร้อยถ้อยคำต่อสู้ท่านได้ และสั่นศีรษะเย้ยท่าน ข้าจะหนุนใจพวกท่านด้วยปาก และการขยับริมฝีปากของข้าจะบรรเทาความเจ็บปวดของท่าน “ถ้าข้าพูด ความเจ็บปวดของข้าก็ไม่บรรเทา แต่ถ้าข้านิ่ง มันจะไปจากข้าสักเท่าใด? แต่นี่แหละ เดี๋ยวนี้พระเจ้าทรงให้ข้าเหนื่อยยาก พระองค์ทรงทำลายครัวเรือนทั้งสิ้นของข้าพระองค์ และพระองค์ทรงให้ข้าพระองค์หดหู่ลง ซึ่งสภาพนี้เป็นพยานปรักปรำข้าพระองค์ และความผ่ายผอมของข้าพระองค์ลุกขึ้นปรักปรำข้าพระองค์ มันเป็นพยานใส่หน้าข้าพระองค์ พระองค์ทรงฉีกข้าด้วยพระพิโรธและเกลียดชังข้า พระองค์ทรงขบเขี้ยวเคี้ยวฟันใส่ข้า ปรปักษ์ของข้าถลึงตาใส่ข้า พวกเขาอ้าปากใส่ข้า เขาตบแก้มประจานข้า เขาสุมหัวกันเล่นงานข้า พระเจ้าทรงมอบข้าให้แก่คนชั่ว และทรงเหวี่ยงข้าไว้ในมือของคนอธรรม ข้าอยู่สบาย และพระองค์ทรงหักข้าสะบั้น เออ พระองค์ทรงฉวยคอข้า และฟาดข้าแหลกเป็นชิ้นๆ พระองค์ทรงตั้งข้าให้เป็นเป้าของพระองค์ นักธนูของพระองค์ล้อมข้า พระองค์ทรงทะลวงเปิดไตของข้า และไม่เพลาพระหัตถ์เลย พระองค์ทรงเทน้ำดีของข้าลงบนดิน พระองค์ทรงถล่มข้าครั้งแล้วครั้งเล่า พระองค์ทรงวิ่งเข้าใส่ข้าอย่างนักรบ ข้าสวมผ้ากระสอบติดตัวเสมอ และข้าซุกศักดิ์ศรีของข้าในผงคลีดิน หน้าของข้าแดงด้วยการร่ำไห้ เงามัจจุราชอยู่ที่หนังตาของข้า แม้ว่าในมือของข้าไม่มีความทารุณเลย และคำอธิษฐานของข้าก็บริสุทธิ์ “โอ แผ่นดินโลกเอ๋ย อย่าปิดบังโลหิตของข้านะ อย่าให้เสียงร้องของข้ามีที่หยุดพัก
โยบ 16:3-18 TH1971 (พระคัมภีร์ไทย ฉบับ 1971)
คำลมๆแล้งๆจะจบสิ้นเมื่อไรหนอ ท่านเป็นอะไรไปท่านจึงตอบอย่างนี้ ข้าก็พูดอย่างท่านทั้งหลายพูดได้เหมือนกัน ถ้าจิตใจท่านอยู่ในที่ของจิตใจข้า ข้าร้อยกรองถ้อยคำต่อสู้ท่านทั้งหลายได้ และสั่นศีรษะของข้าเย้ยท่าน ข้าจะหนุนกำลังของท่านทั้งหลาย ด้วยปากของข้าก็ได้ และเครื่องบรรเทาทุกข์แห่งริมฝีปากของข้า จะระงับความเจ็บปวดของท่านก็ได้ด้วย <<ถ้าข้าพูด ความเจ็บปวดของข้าก็ไม่ระงับ และถ้าข้านิ่งไว้ จะบรรเทาไปสักเท่าใด แต่นี่แหละ เดี๋ยวนี้พระเจ้าทรงให้ข้าเหนื่อยยาก พระองค์ทรงกระทำให้พรรคพวกทั้งสิ้นของข้าเริศร้าง และพระองค์ได้ให้ข้าหดหู่ลง ซึ่งสภาพนี้เป็นพยานปรักปรำข้า และความผ่ายผอมของข้าลุกขึ้นปรักปรำข้า มันเป็นพยานใส่หน้าข้า พระองค์ทรงฉีกข้าด้วยพระพิโรธของพระองค์และทรงเกลียดชังข้า พระองค์ทรงขบเขี้ยวเคี้ยวฟันใส่ข้า ปรปักษ์ของข้าถลึงตาสู้ข้า มีคนอ้าปากใส่ข้า เขาตบแก้มประจานข้า เขาสุมหัวกันปรักปรำข้า พระเจ้าทรงมอบข้าให้แก่คนอธรรม และทรงเหวี่ยงข้าไว้ในมือของคนชั่วร้าย ข้าอยู่สบาย และพระองค์ทรงหักข้าสะบั้น เออ พระองค์ทรงฉวยคอข้า และฟาดข้าลงเป็นชิ้นๆ พระองค์ทรงตั้งข้าให้เป็นเป้าของพระองค์ นักธนูของพระองค์ล้อมข้า พระองค์ทรงทะลวงเปิดไตของข้า และไม่เพลามือเลย พระองค์ทรงเทน้ำดีของข้าลงบนดิน พระองค์ทรงพังเข้าไปเป็นช่องๆ พระองค์ทรงวิ่งเข้าใส่ข้าอย่างนักรบ ข้าเย็บผ้ากระสอบติดหนังของข้า และวางกำลังของข้าลงในผงคลีดิน หน้าของข้าแดงด้วยการร่ำไห้ เงาแห่งความตายอยู่ที่หนังตาของข้า แม้ว่าในมือของข้าไม่มีความทารุณเลย และคำอธิษฐานของข้าก็บริสุทธิ์ <<โอ แผ่นดินโลกเอ๋ย อย่าปิดบังโลหิตของข้านะ อย่าให้เสียงร้องของข้ามีที่หยุดพัก
โยบ 16:3-18 TNCV (พระคริสตธรรมคัมภีร์ไทย ฉบับอมตธรรมร่วมสมัย)
ถ้อยคำเยิ่นเย้อของท่านไม่มีจบสิ้นเลยหรือ? อะไรหนอทำให้ท่านโต้แย้งอยู่เรื่อยไป? ข้าก็พูดเหมือนท่านได้ ถ้าท่านตกอยู่ในสภาพเดียวกับข้า ข้าก็สามารถยกคำหวานหูมาต่อว่าท่าน แล้วก็ส่ายหน้าเย้ยท่าน แต่ปากข้าจะพูดให้กำลังใจท่าน ปลอบประโลมให้ท่านคลายทุกข์ “แต่แม้ข้าจะพูดไป ความเจ็บปวดของข้าก็ไม่ได้บรรเทาลง และแม้ข้าจะนิ่งเสีย มันก็ไม่ได้หายไป ข้าแต่พระเจ้า แน่ทีเดียว พระองค์ทรงทำให้ข้าพระองค์อ่อนระโหย ทรงทำให้ครอบครัวของข้าพระองค์ป่นปี้ ที่ทรงผูกมัดข้าพระองค์ก็กลายเป็นข้อยืนยันอย่างหนึ่ง ร่างกายซูบผอมของข้าพระองค์ได้ลุกขึ้นและเป็นพยานปรักปรำข้าพระองค์ พระเจ้าทรงจู่โจมข้า ทรงฉีกเนื้อข้าด้วยความโกรธกริ้ว และทรงแยกเขี้ยวใส่ข้า ศัตรูจ้องข้าตาลุกวาว ผู้คนอ้าปากเยาะเย้ยข้า พวกเขาตบแก้มข้าด้วยความดูแคลน และรวมหัวกันเล่นงานข้า พระเจ้าทรงมอบข้าไว้กับคนอธรรม ทรงเหวี่ยงข้าไว้ในอุ้งมือของคนชั่ว ข้าอยู่มาอย่างสงบตราบจนพระองค์ทรงฉีกข้า ทรงจับคอข้าและฟาดจนแหลกลาญ ทรงแขวนข้าไว้เป็นเป้าของพระองค์ นักธนูของพระองค์รุมล้อมข้า พระองค์ทรงทะลวงไตข้าอย่างไม่ปรานี น้ำดีของข้าเรี่ยราดอยู่ที่พื้น พระองค์ทรงระเบิดเข้าใส่ข้าครั้งแล้วครั้งเล่า พระองค์ทรงรี่เข้าใส่ข้าเหมือนนักรบ “ข้าเย็บผ้ากระสอบติดผิวหนังของข้า และเกลือกหน้าในฝุ่นธุลี หน้าของข้าแดงช้ำเพราะการร้องไห้ รอบดวงตาของข้าเป็นวงคล้ำ ถึงกระนั้นมือของข้าก็สะอาดปราศจากความรุนแรง และคำอธิษฐานของข้าก็บริสุทธิ์ “พื้นพสุธาเอ๋ย อย่าซ่อนเลือดของข้าไว้นะ อย่ากลบเสียงร้องทุกข์ของข้าเลย!
โยบ 16:3-18 THA-ERV (พระคริสตธรรมคัมภีร์: ฉบับอ่านเข้าใจง่าย)
ลมปากของท่านไม่มีที่สิ้นสุดหรือยังไง มีอะไรกวนใจท่านหรือถึงต้องพูดไม่หยุดอย่างนี้ ข้าก็พูดอย่างที่พวกท่านพูดได้ ถ้าพวกท่านมาอยู่จุดนี้แทนข้า ข้าก็สามารถเรียงร้อยถ้อยคำมาต่อว่าพวกท่าน และส่ายหัวใส่พวกท่านได้ แต่ข้ากลับจะให้กำลังใจพวกท่านด้วยปากข้ามากกว่า และปลอบประโลมพวกท่านด้วยริมฝีปากของข้า เพื่อช่วยให้ท่านคลายจากความเจ็บปวด แต่ตอนนี้ถึงข้าจะพูด ความเจ็บปวดก็ไม่ได้คลายไป ถึงข้าจะเงียบ ความเจ็บปวดก็ไม่ได้ทิ้งข้าไปอยู่ดี พระเจ้าทำให้ข้าพเจ้าหมดเรี่ยวแรง พระองค์ทำลายทั้งครอบครัวของข้าพเจ้า พระองค์ทำให้ข้าพเจ้าซูบผอม ซึ่งคนเอามาเป็นหลักฐานเอาผิดกับข้าพเจ้า ความผอมแห้งของข้าพเจ้าลุกขึ้นมาต่อว่าข้าพเจ้า เป็นพยานปรักปรำข้าพเจ้าซึ่งๆหน้า พระองค์ฉีกข้าพเจ้าด้วยความเกรี้ยวโกรธ และอาฆาตแค้นข้าพเจ้า พระองค์ขบฟันใส่ข้าพเจ้า พระองค์เป็นศัตรูของข้าพเจ้าที่จ้องข้าพเจ้าเขม็ง ชาวบ้านอ้าปากกว้างหัวเราะเยาะข้าพเจ้า และตบหน้าเยาะเย้ยข้าพเจ้า เขารวมหัวกันต่อต้านข้าพเจ้า พระเจ้ามอบข้าพเจ้าไปอยู่ใต้อำนาจของคนชั่ว พระองค์โยนข้าพเจ้าให้ไปตกอยู่ในกำมือของคนเลว เมื่อข้าพเจ้ากำลังสุขสบาย พระองค์หักข้าพเจ้าเป็นชิ้นๆ พระองค์คว้าคอของข้าพเจ้าและทุบข้าพเจ้าจนละเอียด พระองค์จับตัวข้าพเจ้ายืนขึ้นเป็นเป้า นักยิงธนูของพระองค์รายล้อมตัวข้าพเจ้าอยู่ พระองค์แทงไตของข้าพเจ้าจมมิดอย่างโหดเหี้ยม และเทน้ำดีของข้าพเจ้าลงสู่พื้น ข้าพเจ้าเป็นเหมือนกำแพงที่พระองค์ทะลวงเป็นช่องซ้ำแล้วซ้ำเล่าจากทุกด้าน และพระองค์วิ่งโถมเข้าใส่ข้าพเจ้าราวกับนักรบ ข้าพเจ้าเย็บผ้ากระสอบติดกับหนังข้าพเจ้า และกำลังข้าพเจ้าก็จมดินไปแล้ว ใบหน้าของข้าพเจ้าแดงก่ำเพราะร่ำไห้ ขอบตาของข้าพเจ้าดำคล้ำไปหมดแล้ว ถึงแม้ว่ามือข้าพเจ้าไม่เคยก่อความรุนแรง และคำอธิษฐานของข้าพเจ้าบริสุทธิ์ แผ่นดินโลกเอ๋ย อย่าปกปิดเลือดของข้าพเจ้าไว้เลย ขออย่าให้เสียงร้องของข้าพเจ้าหยุดลงเลย แต่ให้มันไปจนทั่ว
โยบ 16:3-18 NTV (พระคัมภีร์ ฉบับแปลใหม่ (NTV))
คำพูดลมๆ แล้งๆ จะไม่มีวันสิ้นสุดหรือ ท่านโกรธอะไรจึงทำให้ท่านต้องตอบโต้ฉัน ถ้าฉันเป็นท่าน ฉันจะพูดเหมือนกับที่ท่านพูดก็ได้ ฉันจะเรียบเรียงคำพูดต่อว่าท่าน และสั่นหัวเย้ยพวกท่าน ฉันจะให้กำลังใจพวกท่านด้วยปากฉันก็ได้ และจะขยับปากเพื่อบรรเทาความเจ็บปวดของท่านได้ ถึงอย่างไร ถ้าฉันพูด ความเจ็บปวดของฉันก็จะไม่หายไป ถ้าฉันนิ่งเสีย ฉันจะหายเจ็บน้อยลงแค่ไหน แต่บัดนี้พระองค์ทำให้ฉันเหนื่อยล้า พระองค์ได้ทำลายครอบครัวข้าพเจ้าจนหมดสิ้น พระองค์ทำให้ข้าพเจ้าห่อเหี่ยวลงซึ่งก็เป็นพยานปรักปรำข้าพเจ้า ความซูบผอมของข้าพเจ้าฟ้องข้าพเจ้าซึ่งๆ หน้า ฉันเจ็บปวดรวดร้าวก็เพราะความโกรธของพระองค์ พระองค์จงเกลียดจงชังฉัน เข่นเขี้ยวเคี้ยวฟันใส่ฉัน และจ้องเขม็งดั่งศัตรูคู่อาฆาต พวกเขาเปิดปากกว้างโจมตีฉัน เขาหัวเราะเยาะและตบหน้าฉัน เขารวมหัวกันต่อต้านฉัน พระเจ้ายกฉันให้กับคนที่ไม่เชื่อในพระองค์ และให้ฉันอยู่ในมือคนชั่ว ฉันสุขสบายดี แต่พระองค์ทำให้ฉันแตกสลาย พระองค์คว้าคอฉัน และเหวี่ยงฉันให้ฉีกขาดเป็นชิ้นๆ พระองค์ตั้งฉันเป็นเป้าของพระองค์ นักธนูล้อมตัวฉัน พระองค์เฉือนไตฉันโดยไร้ความปรานี และเทน้ำดีของฉันลงบนพื้นดิน พระองค์ทำให้ฉันบาดเจ็บซ้ำแล้วซ้ำอีก และโจมตีฉันดั่งนักรบ ฉันสวมผ้ากระสอบปกปิดผิวหนัง และกำลังของฉันก็ถดถอยฟุบอยู่กับดิน ฉันร้องไห้จนหน้าตาแดงก่ำ ขอบตาก็ดำสนิท แต่ฉันไม่ได้กระทำผิดประการใด และฉันอธิษฐานด้วยความเคารพ โอ แผ่นดินโลกเอ๋ย อย่าปิดบังเลือดของฉันเลย ให้ฉันร้องขอความยุติธรรมต่อไปเถิด
โยบ 16:3-18 KJV (พระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV)
คำลมๆแล้งๆจะจบสิ้นเมื่อไรหนอ ท่านเป็นอะไรไป ท่านจึงตอบอย่างนี้ ข้าก็พูดอย่างท่านทั้งหลายได้เหมือนกัน ถ้าชีวิตท่านมาแทนที่ชีวิตของข้า ข้าก็สามารถสรรหาถ้อยคำมากมายก่ายกองมาต่อสู้ท่านทั้งหลายได้ และสั่นศีรษะของข้าใส่ท่าน ข้าจะหนุนกำลังของท่านทั้งหลายด้วยปากของข้าก็ได้ และการเคลื่อนไหวแห่งริมฝีปากของข้าจะระงับความเจ็บปวดของท่านก็ได้ด้วย ถ้าข้าพูด ความเจ็บปวดของข้าก็ไม่ระงับ และถ้าข้านิ่งไว้ จะบรรเทาไปสักเท่าใด แต่นี่แหละ เดี๋ยวนี้พระเจ้าทรงให้ข้าอ่อนเปลี้ย พระองค์ทรงกระทำให้พรรคพวกทั้งสิ้นของข้าเลิกร้างไป และพระองค์ได้ให้ข้าเต็มไปด้วยรอยย่นซึ่งสภาพนี้เป็นพยานปรักปรำข้า และความผ่ายผอมของข้าลุกขึ้นปรักปรำข้า มันเป็นพยานใส่หน้าข้า พระองค์ทรงฉีกข้าด้วยพระพิโรธของพระองค์และทรงเกลียดชังข้า พระองค์ทรงขบเขี้ยวเคี้ยวฟันใส่ข้า ปรปักษ์ของข้าถลึงตาสู้ข้า มีคนอ้าปากใส่ข้า เขาตบแก้มประจานข้า เขาสุมหัวกันปรักปรำข้า พระเจ้าทรงมอบข้าให้แก่คนอธรรม และทรงเหวี่ยงข้าไว้ในมือของคนชั่วร้าย ข้าอยู่สบาย และพระองค์ทรงหักข้าสะบั้น เออ พระองค์ทรงฉวยคอข้า และฟาดข้าลงเป็นชิ้นๆ พระองค์ทรงตั้งข้าให้เป็นเป้าของพระองค์ นักธนูของพระองค์ล้อมข้า พระองค์ทรงทะลวงเปิดไตของข้าและไม่เพลามือเลย พระองค์ทรงเทน้ำดีของข้าลงบนดิน พระองค์ทรงพังเข้าไปเป็นช่องๆ พระองค์ทรงวิ่งเข้าใส่ข้าอย่างมนุษย์ยักษ์ ข้าเย็บผ้ากระสอบติดหนังของข้า และทำให้เขาสัตว์ของข้าสกปรกด้วยผงคลีดิน หน้าของข้าแดงด้วยการร่ำไห้ เงามัจจุราชอยู่ที่หนังตาของข้า แม้ว่าในมือของข้าไม่มีความอยุติธรรมเลย และคำอธิษฐานของข้าก็บริสุทธิ์ โอ แผ่นดินโลกเอ๋ย อย่าปิดบังโลหิตของข้านะ อย่าให้เสียงร้องของข้ามีที่หยุดพัก