สดุดี 55:1-14 - เปรียบเทียบทุกเวอร์ชัน

แบ่งปัน

ข้าแต่พระเจ้า ขอเงี่ยพระกรรณฟังคำอธิษฐานของข้าพระองค์ ขออย่าซ่อนพระองค์จากคำวิงวอนของข้าพระองค์ ขอทรงสดับและขอทรงตอบข้าพระองค์ ข้าพระองค์ร้อนใจเมื่อร้องทุกข์ และข้าพระองค์ว้าวุ่นใจ เพราะเสียงของศัตรู เพราะการกดขี่ของคนอธรรม เหตุว่าพวกเขานำความทุกข์มาให้ข้าพระองค์ และเขาบ่มความเกลียดชังข้าพระองค์ด้วยความกริ้ว ใจของข้าพระองค์ตรอมตรมอยู่ภายใน และความสยดสยองของความตายโถมทับข้าพระองค์ ความกลัวและความสะทกสะท้านมาเหนือข้าพระองค์ และความหวาดผวาก็ครอบงำข้าพระองค์ และข้าพระองค์กล่าวว่า “โอ ข้าอยากมีปีกอย่างนกพิราบ จะได้บินหนีไปพักอย่างสงบ เออ ข้าจะได้หนีไปให้ไกล ข้าจะได้พักในถิ่นทุรกันดาร เส-ลาห์ “ข้าจะรีบไปยังที่กำบัง ให้พ้นจากลมแรงกล้าและพายุ” ข้าแต่องค์เจ้านาย ขอทรงทำลายแผนการของพวกเขา และขอทรงทำให้ภาษาของเขายุ่งเหยิงไป เพราะข้าพระองค์เห็นความทารุณ และการโกลาหลในนคร พวกเขาเดินบนกำแพงรอบนครอยู่ทั้งวันทั้งคืน และความชั่วร้ายกับความทุกข์ร้อนอยู่ท่ามกลางนครนั้น การทำลายอยู่ท่ามกลางนครนั้น การกดขี่และการฉ้อโกง ไม่ขาดหายไปจากลานกว้างของนครนั้น เพราะมิใช่ศัตรูที่เยาะเย้ยข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจึงจะทนได้ มิใช่ผู้ที่เกลียดชังข้าพเจ้า ผู้ที่ยกตัวข่มข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจึงจะซ่อนตัวจากเขาได้ แต่เป็นท่าน ผู้เท่าเทียมกับข้าพเจ้า เป็นเพื่อนสนิทของข้าพเจ้า เป็นมิตรรู้จักมักคุ้นกับข้าพเจ้า เราเคยสนทนาปราศรัยกันอย่างชื่นใจ เราเคยเดินท่ามกลางฝูงชนในพระนิเวศของพระเจ้า

ข้าแต่พระเจ้า ขอทรงเงี่ยพระกรรณฟังคำอธิษฐานของข้าพระองค์ ขออย่าซ่อนพระองค์เสียจากคำวิงวอนของข้าพระองค์ ขอทรงสดับ และขอทรงตอบข้าพระองค์ ข้าพระองค์ยอมแพ้ความทุกข์ยากลำบากแล้ว ข้าพระองค์บ้าไปเพราะเสียงของศัตรู เพราะการบีบบังคับของคนอธรรม เหตุว่าเขานำความทุกข์ยากลำบากมาให้ข้าพระองค์ และเขาบ่มความเกลียดชังข้าพระองค์โดยความโกรธ จิตใจของข้าพระองค์ระทมอยู่ในข้าพระองค์ ความสยดสยองของมัจจุราชตกเหนือข้าพระองค์ ความกลัวและความสะทกสะท้านมาเหนือข้าพระองค์ ความหวาดเสียวท่วมข้าพระองค์ และข้าพระองค์ว่า <<โอ ข้าอยากมีปีกอย่างนกพิราบ จะได้บินหนีไปและอยู่สงบ เออ ข้าจะได้พเนจรไปไกล ข้าจะได้พักอยู่ในถิ่นทุรกันดาร ข้าจะได้รีบไปหาที่กำบัง จากลมดุเดือดและพายุ>> ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า ขอทรงทำลายเสีย และให้ภาษาของเขายุ่งเหยิงไป เพราะข้าพระองค์เห็นความทารุณ และการโกลาหลที่ในนคร เขาเดินบนกำแพงรอบนครอยู่ทั้งกลางวันและกลางคืน และความบาปผิดกับความทุกข์ยากลำบากอยู่ภายในนคร การทำลายมีอยู่ท่ามกลางเธอ การบีบบังคับและการฉ้อโกง ไม่พรากไปจากตลาดของเธอ มิใช่ศัตรูผู้เยาะเย้ยข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจะได้ทนได้ มิใช่ผู้ที่เกลียดชังข้าพเจ้าผู้พองตัวใส่ข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจะได้หลบเขาได้ แต่เป็นท่าน เสมอบ่าเสมอไหล่กับข้าพเจ้า เป็นเกลอของข้าพเจ้า เป็นมิตรรู้จักมักคุ้นกับข้าพเจ้า เราเคยสนทนาปราศรัยกันอย่างชื่นใจ เราดำเนินในพระนิเวศของพระเจ้าฉันมิตรสนิท

ข้าแต่พระเจ้า โปรดฟังคำอธิษฐานของข้าพระองค์ ขออย่าทรงเพิกเฉยต่อคำทูลวิงวอนของข้าพระองค์ ขอทรงสดับและทรงตอบเถิด ความคิดรบกวนจิตใจของข้าพระองค์และข้าพระองค์วิตกกังวล เพราะเสียงของศัตรู เพราะการจับจ้องของคนชั่ว พวกเขานำความทุกข์ทรมานมายังข้าพระองค์ และเหยียดหยามข้าพระองค์ด้วยความโกรธ จิตใจข้าพระองค์ร้าวรานอยู่ภายใน ความหวาดผวาต่อความตายจู่โจมข้าพระองค์ ความกลัวและความหวาดหวั่นครอบงำข้าพระองค์ ความหวาดกลัวท่วมท้นข้าพระองค์ ข้าพระองค์กล่าวว่า “โอ ข้าพเจ้าอยากมีปีกเหมือนนกพิราบ! จะได้บินจากไปและพักสงบ ข้าพเจ้าจะหนีไปไกลลิบ และพักอยู่ในถิ่นกันดาร เสลาห์ ข้าพเจ้าจะรีบรุดไปยังที่กำบัง ให้ไกลจากมรสุมและพายุร้ายนี้” ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้าขอทรงทำให้คนชั่วสับสนอลหม่าน ทำให้ภาษาของเขายุ่งเหยิงไป เพราะข้าพระองค์เห็นความรุนแรงและการรบราฆ่าฟันในเมือง พวกเขาป้วนเปี้ยนอยู่บนกำแพงทั้งวันทั้งคืน ความมุ่งร้ายและการทารุณอยู่ในเมือง พวกบ่อนทำลายปฏิบัติการอยู่ในเมือง การข่มขู่และล่อลวงมีไม่ขาดตามท้องถนน หากเป็นศัตรูมาสบประมาทข้าพเจ้า ข้าพเจ้ายังพอจะทนได้ หากเป็นปฏิปักษ์ที่ลุกขึ้นต่อต้านข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจะไปซ่อนตัวเสีย แต่นี่เป็นท่านเอง ซึ่งเป็นคนอย่างข้าพเจ้า เพื่อนร่วมทาง เพื่อนสนิทของข้าพเจ้า ผู้ซึ่งครั้งหนึ่งข้าพเจ้าเคยโอภาปราศรัยด้วยอย่างหวานชื่น ขณะที่เราเดินเคียงกันไปกับฝูงชนที่พระนิเวศของพระเจ้า

ข้าแต่​พระเจ้า โปรด​เงี่ยหู​ฟังคำ​อธิษฐาน​ของ​ข้าพเจ้า โปรด​อย่า​เพิกเฉย​ต่อ​คำ​อธิษฐาน​ขอ​ความเมตตา​ของ​ข้าพเจ้า​เลย โปรด​รับฟัง​และ​ตอบ​ข้าพเจ้า​ด้วย เมื่อ​ข้าพเจ้า​เล่า​ถึง​สิ่ง​ที่​ทำให้​จิตใจ​ข้าพเจ้า​ว้าวุ่น ข้าพเจ้า​กลัวมาก​เพราะ​ศัตรู​ของ​ข้าพเจ้า​ข่มขู่​ข้าพเจ้า​อยู่ และ​คนชั่ว​กดขี่​ข้าพเจ้า เขา​เอา​เรื่อง​ร้ายๆ​มา​โยน​ใส่หัว​ข้าพเจ้า พวกเขา​โกรธแค้น​ข้าพเจ้า หัวใจ​ของ​ข้าพเจ้า​เต้นแรง​อยู่​ภายใน ข้าพเจ้า​กลัว​จะ​ต้อง​ตาย ข้าพเจ้า​กลัว​จน​ตัวสั่น กลัว​จับใจ และ​ข้าพเจ้า​คิด​ในใจ​ว่า ถ้า​ข้าพเจ้า​มีปีก​อย่าง​นกเขา ข้าพเจ้า​จะ​บิน​หนี​ไป​สู่​ที่​ที่ปลอดภัย ข้าพเจ้า​จะ​บิน​ไป​ไกลลิบ ถึง​ทะเลทราย​และ​อาศัย​อยู่​ที่นั่น เซลาห์ ข้าพเจ้า​จะ​หนี​ไปสู่​ที่​ที่ปลอดภัย ข้าพเจ้า​จะ​หนี​จาก​มรสุมร้าย​ในชีวิต ข้าแต่​องค์​เจ้า​ชีวิต ช่วย​ทำให้​คำพูด​และ​แผน​ของ​พวกเขา​สับสนอลหม่าน​ไป เพราะ​ข้าพเจ้า​เห็น​ความรุนแรง​และ​การขัดแย้ง​กัน​ในเมือง ความรุนแรง​และ​ความขัดแย้ง​นั้น​เป็น​เหมือน​ยาม​เดิน​ตรวจเวร​อยู่​บน​กำแพง​ทั้งวันทั้งคืน ใน​ขณะที่​เมือง​เต็ม​ไปด้วย​อาชญากรรม​และ​การกระทำ​ชั่วร้าย มี​แต่​อาชญากรรม​ทั่วเมือง คน​ที่​พูด​โกหก​และ​คดโกง​ไม่เคย​ขาดหาย​ไปจาก​ท้องถนน ถ้า​ศัตรู​ดูถูก​เหยียด​หยาม​ข้าพเจ้า ข้าพเจ้า​ก็​ทนได้ ถ้า​คน​ที่​เกลียด​ข้าพเจ้า​รังแก​ข้าพเจ้า ข้าพเจ้า​ก็​ไป​แอบซ่อน​ได้ แต่​นี่​เป็น​เจ้า เพื่อน​ที่​มีใจ​ตรงกัน เพื่อนสนิท​และ​เพื่อนรู้ใจ ที่​กำลัง​โจมตี​ข้าพเจ้า ในอดีต เรา​สนุก​สนาน​กับ​การพูดคุย​กัน​อย่างสนิทสนม และ​เดิน​ด้วยกัน​ท่ามกลาง​ฝูงชน​ใน​วิหาร​ของพระเจ้า

โอ พระ​เจ้า โปรด​สดับ​คำ​อธิษฐาน​ของ​ข้าพเจ้า และ​อย่า​เมิน​เฉย​ต่อ​คำ​อ้อนวอน​ของ​ข้าพเจ้า​เลย โปรด​ฟัง​และ​ตอบ​ข้าพเจ้า​ด้วย ข้าพเจ้า​บอบช้ำ​จาก​ความ​ทุกข์ยาก ข้าพเจ้า​พะวัก​พะวน​กับ​เสียง​ของ​ศัตรู และ​การ​ข่มขู่​ของ​คน​ชั่ว พวก​เขา​นำ​ความ​ลำบาก​มา​ให้​ข้าพเจ้า และ​เขา​เคียดแค้น​ข้าพเจ้า​ด้วย​ความ​โกรธ ข้าพเจ้า​หวั่น​หวาด​ใน​ทรวง​อก และ​ความ​กลัว​ตาย​ครอบครอง​จิตใจ​ข้าพเจ้า ข้าพเจ้า​เกิด​รู้สึก​กลัว​จน​ตัว​สั่น และ​หวาด​กลัว​ยิ่ง​นัก และ​ข้าพเจ้า​พูด​ได้​เลย​ว่า “ข้าพเจ้า​ใคร่​จะ​มี​ปีก​อย่าง​นก​พิราบ ข้าพเจ้า​จะ​ได้​บิน​หนี​ไป​หา​ความ​สงบ ข้าพเจ้า​จะ​บิน​ไป​ไกลๆ และ​พัก​แรม​อยู่​ใน​ถิ่น​ทุรกันดาร เซล่าห์ ข้าพเจ้า​จะ​รีบ​ไป​ยัง​ที่​หลบภัย​ของ​ข้าพเจ้า เพื่อ​ให้​พ้น​จาก​ลม​อัน​แรงกล้า​และ​ลม​พายุ” ทำให้​แผน​ของ​เขา​ล้ม​เหลว​เถิด พระ​ผู้​เป็น​เจ้า ทำให้​คำ​พูด​ของ​เขา​สับสน​เถิด ด้วย​ว่า ข้าพเจ้า​เห็น​ความ​รุนแรง​และ​การ​ทะเลาะ​วิวาท​ที่​ตัว​เมือง พวก​เขา​ล้อม​รอบ​กำแพง​เมือง​ตลอด​ทั้ง​วัน​ทั้ง​คืน ภาย​ใน​นั้น​ก็​มี​ทั้ง​ความ​ชั่วร้าย​และ​ความ​ยุ่งยาก ความ​พินาศ​อยู่ ณ ที่​นั้น การ​กดขี่​ข่มเหง​และ​ความ​หลอก​ลวง ไม่​เคย​ห่าง​ไป​จาก​สาธารณ​ชน หาก​ว่า​เป็น​ศัตรู​ที่​เหยียด​หยาม​ข้าพเจ้า ข้าพเจ้า​ย่อม​ทน​ได้ หาก​ว่า​เป็น​ฝ่าย​ตรง​ข้าม​ที่​โอ้อวด​ข่ม​ข้าพเจ้า ข้าพเจ้า​ก็​ซ่อน​ตัว​เสีย​ให้​พ้น​หน้า​เขา แต่​เป็น​ท่าน​เอง เป็น​คน​ที่​ใจ​ตรง​กัน​กับ​ข้าพเจ้า เพื่อน​คู่หู เพื่อน​สนิท​ของ​ข้าพเจ้า เรา​เคย​ร่วม​สังสรรค์​กัน​อย่าง​ดี และ​เรา​ดำเนิน​ร่วม​กัน​ใน​พระ​ตำหนัก​ของ​พระ​เจ้า

โอ ข้าแต่​พระเจ้า ขอทรงเงี่ยพระกรรณสดับคำอธิษฐานของข้าพระองค์ ขออย่าซ่อนพระองค์เสียจากคำวิงวอนของข้าพระองค์ ขอทรงสดับ และขอทรงฟังข้าพระองค์ ข้าพระองค์เศร้าสลดในเรื่องร้องทุกข์ของข้าพระองค์ ข้าพระองค์จึงส่งเสียงครวญคราง เพราะเสียงของศั​ตรู เพราะการบีบบังคับของคนชั่ว เหตุ​ว่าเขาฟ้องว่าข้าพระองค์​ได้​ทำความชั่วช้า และเขาบ่มความเกลียดชังข้าพระองค์โดยความโกรธ จิ​ตใจของข้าพระองค์ระทมอยู่ในข้าพระองค์ ความสยดสยองของมัจจุราชตกเหนือข้าพระองค์ ความกลัวและความสะทกสะท้านมาเหนือข้าพระองค์ ความหวาดเสียวท่วมข้าพระองค์ และข้าพระองค์​ว่า “​โอ ข้าอยากมี​ปี​กอย่างนกเขา จะได้​บินหนี​ไปและอยู่​สงบ ดู​เถิด ข้าจะได้พเนจรไปไกล ข้าจะได้พักอยู่ในถิ่นทุ​รก​ันดาร เซลาห์ ข้าจะได้​รี​บหนีไปจากลมดุเดือดและพายุ” โอ ข้าแต่​องค์​พระผู้เป็นเจ้า ขอทรงทำลายเสีย และให้ภาษาของเขายุ่งเหยิงไป เพราะข้าพระองค์​เห​็นความทารุณและการโกลาหลที่ในนคร เขาเดินบนกำแพงรอบนครอยู่ทั้งกลางวันและกลางคืน และความบาปผิ​ดก​ับความเศร้าโศกอยู่ภายในนคร ความเลวทรามมี​อยู่​ท่ามกลางเธอ การหลอกลวงและการฉ้อโกงไม่พรากไปจากถนนทั้งปวงของเธอ มิใช่​ศัตรู​ผู้​เยาะเย้ยข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจะได้ทนได้ มิใช่​ผู้​ที่​เกล​ียดชังข้าพเจ้าผู้พองตัวใส่​ข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจะได้หลบเขาได้ แต่​เป็นท่าน เสมอบ่าเสมอไหล่​กับข้าพเจ้า เป็นเกลอของข้าพเจ้า เป็​นม​ิตรรู้จักมั​กค​ุ้​นก​ับข้าพเจ้า เราเคยสนทนาปราศรั​ยก​ันอย่างชื่นใจ เราดำเนินในพระนิเวศของพระเจ้าฉั​นม​ิตรสนิท