สดุดี 55:1-14

ข้าแต่พระเจ้า โปรดฟังคำอธิษฐานของข้าพระองค์ ขออย่าทรงเพิกเฉยต่อคำทูลวิงวอนของข้าพระองค์ ขอทรงสดับและทรงตอบเถิด ความคิดรบกวนจิตใจของข้าพระองค์และข้าพระองค์วิตกกังวล เพราะเสียงของศัตรู เพราะการจับจ้องของคนชั่ว พวกเขานำความทุกข์ทรมานมายังข้าพระองค์ และเหยียดหยามข้าพระองค์ด้วยความโกรธ จิตใจข้าพระองค์ร้าวรานอยู่ภายใน ความหวาดผวาต่อความตายจู่โจมข้าพระองค์ ความกลัวและความหวาดหวั่นครอบงำข้าพระองค์ ความหวาดกลัวท่วมท้นข้าพระองค์ ข้าพระองค์กล่าวว่า “โอ ข้าพเจ้าอยากมีปีกเหมือนนกพิราบ! จะได้บินจากไปและพักสงบ ข้าพเจ้าจะหนีไปไกลลิบ และพักอยู่ในถิ่นกันดาร เสลาห์ ข้าพเจ้าจะรีบรุดไปยังที่กำบัง ให้ไกลจากมรสุมและพายุร้ายนี้” ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้าขอทรงทำให้คนชั่วสับสนอลหม่าน ทำให้ภาษาของเขายุ่งเหยิงไป เพราะข้าพระองค์เห็นความรุนแรงและการรบราฆ่าฟันในเมือง พวกเขาป้วนเปี้ยนอยู่บนกำแพงทั้งวันทั้งคืน ความมุ่งร้ายและการทารุณอยู่ในเมือง พวกบ่อนทำลายปฏิบัติการอยู่ในเมือง การข่มขู่และล่อลวงมีไม่ขาดตามท้องถนน หากเป็นศัตรูมาสบประมาทข้าพเจ้า ข้าพเจ้ายังพอจะทนได้ หากเป็นปฏิปักษ์ที่ลุกขึ้นต่อต้านข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจะไปซ่อนตัวเสีย แต่นี่เป็นท่านเอง ซึ่งเป็นคนอย่างข้าพเจ้า เพื่อนร่วมทาง เพื่อนสนิทของข้าพเจ้า ผู้ซึ่งครั้งหนึ่งข้าพเจ้าเคยโอภาปราศรัยด้วยอย่างหวานชื่น ขณะที่เราเดินเคียงกันไปกับฝูงชนที่พระนิเวศของพระเจ้า