Genes 31
31
CHAB. XXXI.
1Hogen Jacob a glevaz komzou mibien Laban pere a lavare: Kement mad hen doa hon tad a zo eat gant Jacob, ha divar goust hon zad eo hen deuz acquisitet an holl binvidigez-ze.
2Ha Jacob o sellet ouz bizach Laban, a velaz ne oa ken en he genver evel ma oa diaraog.
3Hag an Aotrou a lavaraz da Jacob: Distro da vro da dud koz, da gavoud da gerent, ha me a vezo ganez.
4Neuze Jacob a gassaz tud da lavaret da Rachel ha da Lea dond d’he gavoud var ar meaz e-leac’h ma oa o tiwall an denved.
5Hag e lavaraz d’ezhe: Gwelet a ran ouz sellou ho tad penaos n’ed eo ken ar menies den em c’henver evel diaraog; mes Doue va zad a zo bet a-du ganen.
6Gouzoud a rit hoc’h-unan em euz servichet ho tad euz va holl challoud.
7Mes ho tad hen deuz great goab ouz’in, hag hen deuz chenchet dek gwech va gobr; Doue koulsgoude n’hen deuz ket lezet anezhan da noazoud d’in.
8Pa lavare: Au denved briz a vezo d’id evit da labour, an holl danvadezed ne deue divar-n’he nemed oanedigou pikoted. Ha mar lavare evel-hen: Ar re marellet a vezo evit da boan, an holl danvadezed ne zave divar-n’he nemed oanedigou marellet.
9Doue hen deuz eta kemeret loened ho tad, hag heu deuz ho roet d’in.
10Rag c hoarvezoud a reaz en amzer ma’z ea an danvadezed e tomder, ma saviz va daou-lagad, hag e veliz dre va hunvre ma oa marellet, picotet, ha briz au danvaded a c’holoe au danva-dezed.
11Hag eal an Aotrou a lavaraz d’in dre va hunvre: Jacob!
12Ha me a respoutaz: Setu me aman. Hag hen o lavaret: Sav da zaou-lagad ha sell: au holl danvaded a c’holo an danvadezed a zo marellet, picotet, ha briz. Rag me em euz gwelet petra a ra Lebau d’id.
13Me eo Doue Bethel, e pe-leac’h ec’h euz eoliet eur peul-vean, hag ez oud bet en em westlet d’in. Brema’ta, sav, kea kuit euz ar c’harter-man, ha distro da vro da gerent.
14Neuze Rachel ha Lea a respontaz hag a lavaraz d’ezhan: Daoust ha ni hon euz c’hoas eul loden pe eun dra-benag da gaoud e ti hon tad?
15Ha n’hen deuz hen ket tretet ac’hanomp evel pa vijemp tud estren, pa’z eo gwir hen deuz gwerzet ac’hanomp, ha zo-ken debret hon arc’hant?
16Rag an holl vadou hen deuz lammet Doue digant hon tad, a zo d’eomp ha d’hon bugale. Breman eta, gra kement hen deuz lavaret Doue d’id.
17Neuze Jacob a zavaz hag a lakaz he vugale hag he c’hragez var gein ar c’hanvaled.
18Hag e kassaz ganthau he holl anevaled ha kement hen doa acquisited, he anevaled he-unan hen doa acquisited e Paddam-Aram, hag e teuaz da gavoud Isaac, he dad, da vro Canaan.
19Hogen Labau a oa eat da douza an denved; ha Rachel a laeraz an doueou euz a diegez he zad.
20Ha Jacob a ieaz kuit e-kuz, hep rei da c’hou-zoud da Laban, an Aramead.
21Tec’het a reaz kuit eta, hen ha kement a oa d’ezhan; hag e savaz, hag e treuzaz ar ster hag ez eaz et rezeg rnenez Galaad.
22Hag a-ben tri dervez e oe kemennet da Laban e oa tec’het Jacob kuit.
23Neuze e kemeraz he vreudeur ganthan, hag ez eaz var he lerc’h epad seiz dervez bale, hag e tapaz anezhan var menez Galaad.
24Mes Doue en em ziskouezaz da Laban, an Aramead, dre eun hunvre epad an noz, hag a lavaraz d’ezhan: Diwall ne lavarfez netra da Jacob, na drouk na mad.
25Laban eta a dapaz Jacob. Ha Jacob hen doa plantet he danten var ar menez. Ha Laban a astennaz he hini gant he vreudeur var menez Galaad.
26Ha Laban a lavaraz da Jacob: Petra eo d’id beza great eun dra evel-se? Tromplet e peuz ac’hanoun, hag e peuz kasset ganez va merc’hed, evel pa vijent bet kemeret dre vrezel.
27Perag ez oud tec’het kuit e-kuz, ha perag ez oud pelleat diouz’in, heb lavaret ger e-bed d’in? Me a vije eat da ambroug ac’banoud gant levenez, en eur gana, gant taboulinou ha gant telennou.
28N’ec’h euz ket zo-ken lezet ac’hanoun da bokat d’am mibien na d’am merc’hed! Diskiant oud bet oc’h ober evel-se.
29Breman em euz etre va daouarn ar galloud da ober droug d’ehoc’h; mes Doue ho tad hen deuz komzet ouz’in en noz tremenet, en eur lavaret: Diwall na liviri da Jacob na droug na mad.
30Lekeomp eta ez oud eat kuit o veza ma oaz klanv gant ar c’hoant da velet adare ti da dad; mes perag ec’h euz-te laeret va doueou.
31Ha Jacob a respontaz hag a lavaraz da Laban: Mar d’oun eat kuit heb gouzoud d’id, eo dre m’am boa aoun n’e pije lammet da verc’hed di-ganen.
32Mes an hini ma kavi da zoueou en he di, hennes a vezo lammet he vuez diganthan; sell breman dirag hor breudeur petra a zo em zi, ha kemer anezhe. Hogen Jacob ne ouie ket e oant bet laeret gant Rachel.
33Neuze Laban a ieaz en diabarz tanten Jacob, hag e tanten Lea hag e tanten he diou zervi-cherez, ha ne gavaz ket anezhe. Neuze ez eaz er meaz euz a danten Lea, hag e teuaz da hini Rachel.
34Mes Rachel he doa kemeret an doueou; lakeet he doa anezhe dindan bass ar c’hanval, hag e oa eat da azeza var ar bass. Ha Laban a glaskaz dre an danten holl ha n’ho c’havaz ket.
35Hag hi a lavaraz d’he zad: N’it ket da facha, va aotrou, abalamour n’hellan ket sevel em za diraz’hoc’h, rag beza ema ganen ar pez ma’z eo custum ar merc’hed da gaoud. Hag e klaskaz, mes ne gavaz ket an doueou.
36Neuze Jacob a ieaz droug enhan, hag a glaskaz affer ouz Leban; ha Jacob a gomzaz hag a lavaraz: Pe seurt torfet em euz-me great? pe seurt pec’hed em euz-me great pa’z oud deuet ker buhan-ze var va lerc’h?
37Pa’z oud deuet da furchal e-touez va holl draou? Petra e peuz kavet euz ar pez a zo d’id? Diskouez anezhe aman dirag hor breu-deur, ha ra vezimp-ni barnet ganthe.
38Setu breman ugent vloaz ma’z oun ganez; da zanvadezed ha da c’hirvi n’ho deuz ket bet a gollou; ha n’em euz debret hini euz da zan-vaded.
39N’em euz ket digasset d’id ar re a vije diffram-met gant al loened gwez; va-unan em euz gou-zanvet ar c’holl. Te a ranke kaoud ar pez a vije bet laeret epad an deiz, hag ar pez a iea gant al laer en noz.
40Devet e vijen gant an domder epad an deiz, ha gant ar ienien epad an noz; hag ar c’hous-ket a dec’he diouz va daou-lagad.
41Setu amau ugent vloaz abaoue ma’m oun en da di; pevarzec vloaz em euz da zervichet evit da ziou vere’h, ha c’houee’h vloaz evit da loened, lia te e peuz chenchet va gobr d’in beteg dek gwech.
42Ma na vije ket bet a-du ganen Doue va zad, Doue Abraham, an Hini a zo doujet gant Isaac, heb mar e-bed e pije breman kasset ac’hanoun kuit euz da di gaut netra, Doue hen deuz sellet ouz va enkrez, hag ouz poaniou va divreac’h, hag en noz tremenet hen deuz rentet barnedi-gez etre-z’omp.
43Ha Laban a respontaz hag a lavaraz da Jacob: Ar merc’hed-se eo va merc’hed, ar vugale-ze a zo va bugale, hag al loened-se a zo va loened, ha kement a velez aman a zo d’in-me. Pe seurt droug a garfeu-me ober d’am bugale, ha d’am bugale vihan?
44Deuz eta, greomp assambles eun alians hag a zervicho da desteni etre me ha te.
45Ha Jacob a gemeraz eur mean hag a blantaz anezhan en he za.
46Ha Jacob a lavaraz d’he vreudeur. Digassit aman mein. Hag e tigasjont mein, hag e rejont eur bern anezhe, hag eno var ar bern e tebrjont assambles.
47Ha Laban a hanvaz ar bern mein-ze Jegar-Sahadutha; ha Jacob hen hanvaz Galed (bern an desteni).
48Ha Laban a lavaraz: Ar bern-ze a zo test hirio etre te ha me.
49Rag-se e oe galvet Galed, hag ive Mitspa (an tour gward), rag Laban a lavaraz: Ra zale’ho an Aotrou he zaou-lagad var-n’omp hon daou pa vezimp eat kuit an eil diouz egile.
50Mar gwall-dretez va merc’hed-me, ha mar kemerez merc’hed-all estr’eget-he, n’eo ket eun den hep-ken a rezo test etre-z’omp. Sell! Doue eo a vezo test etre te ha me.
51Ha Laban a lavaraz da Jacob: Setu aman ar bern mein; ha setu araan ar peul-vean em euz savet etre te ha me en testeni a gement-man.
52Ar bern-ze a zo test, hag ar mean-zounn a zo ive, na dremenin ket en tu-all d’ezhe evit raond var-zu en’oud, ha na dremeni-te ket ken-neubeud en tu-man d’ezhe evit dond var-zu en’oun da noazoud an eil d’egile.
53Ra zeui Doue Abraham, ha Doue Nachor, Doue ho zad, da varn etre-z’omp! Ha Jacob a douaz dre an Hini a oa doujet gant he dad Isaac.
54Ha Jacob a reaz eur sacrifis var ar menez; hag e pedaz he vreudeur da zond da zibri ar bara assambles ganthan. Dibri a rejont eta ar bara assambles, hag e tremenjont an noz var ar menez.
55Ha Laban a zavaz mintin-mad, a bokaz d’he vibien ha d’he verc’hed, hag a venigaz anezhe, liag ez eaz kuit. Evel-se Laban a zistroaz d’he vro.
Currently Selected:
Genes 31: JEN1897
Highlight
Share
Compare
Copy
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Published by the British and Foreign Bible Society in 1897 and reprinted in 1935.
