Genes 32
32
CHAB. XXXII.
1Ha Jacob a ieaz ive gant he hent, hag en em gavaz ganthan ealez a-berz Doue.
2Ha Jacob p’hen doe gwelet anezhe a lavaraz: Setu aman an dachen euz a arme Doue! Hag e c’hanvaz al leac’h-ze Manahaïm (an diou dachen).
3Ha Jacob a gassaz en he raog cannaded d’he vreur Esaü, da zouar Seïr, e bro Edom.
4Hag e roaz d’ezhe eur gourc’hemen en eur lavaret: Evel-hen e komzoc’h ouz Esaü, va aotrou: Setu aman ar pez a lavar d’id da zervicher Jacob: Chomet oun bet e ti Laban, ha great em euz eno va demeurans beteg-hen.
5Ejened em euz, hag azened, denved, servi-cherien ha servicherezed; hag e kassan tud d’hen lavaret d’am aotrou, evit ma c’hellin kavoud gras dirag da zaou-lagad.
6Hag ar gannaded, distro, a zeuaz da gavoud Jacob, en eur lavaret: Bet omp beteg da vreur Esaü; ha setu hen he-unan o tond d’az kavoud, ha pevar c’hant den ganthan.
7Neuze Jacob a oe spountet holl ha leun a enkrez; hag e reaz aiou loden euz ar bobl a oa ganthan, hag euz an denved, hag euz an ejened, hag ar c’hanvaled; hag e lavaraz:
8Mar teu Esaü da zailla var unan euz an diou vanden, an hini all a hello tec’het kuit.
9Neuze Jacob a lavaraz: Doue va zad Abraham, ha Doue va zad Isaac! Te, Aotrou, pehini ec’h euz lavaret d’in: Distro d’az pro ha var-zu da gerentiach, ha me a rai pep seurt vad d’id;
10n’oun ket dign euz an holl c’hrasou ec’h euz roet d’in nag euz an holl fidelite ec’h euz diskoue-zet e-kenver da zervicher; rag me n’em boa nemed va baz em dorn pa em boa treuzet ster ar Jourdan, ha breman e tistroan gant diou vanden tud ha loened.
11Tenn ac’hanoun, rne az ped, euz a zindan dorn va breur, euz a zindan dorn Esaü; rag aoun em euz ne zeufe, ha na skofe ac’hanoun hag ar vam gant he bugale.
12Koulsgoude te ec’h euz lavaret: E gwirionez, me a rai pep seurt vad d’id, ha me a lako da lignez da zond evel an treaz euz ar mor, ha n’heller ket ho c’honta dre ma’z euz re anezhe.
13Hag e tremenaz an noz el leac’h-se, hag e kemeraz ar pez a zeuaz da genta en he zorn da rei e presant da Esati he vreur:
14daou c’hant gavr, hag ugent bouc’h, daou chant danvadez hag ugent danvad,
15tregont canvalez, gant ho eubeulien dindan-he, daou-ugent biouch ha deg kolle, ugent azenez ha deg azen yaouank.
16Lakaad a reaz he zervicherien d’ho c’has, pep bandeu en he fart he-unan, hag e lavaraz dezhe: It em raog ha lezit eur pennadic hent etre peb banden.
17Hag e c’hourc’hemenaz d’ar c’henta, en eur lavaret: Pa en em gavo ganez va breur Esaü, ha pa c’houlenno diganez: Gant piou oud-de mevel; da be-leac’h ez ez-te; ha da biou eo al loened-ze a zo en da raog?
18te a lavaro: Me zo mevel gant da servicher Jacob; eur presant eo a zigas da Esaü, va aotrou; ha setu hen o tond he-unan var hon lerch.
19Ar memes urz a roaz d’an eil, ha d’an trede, ha d’ar re holl a gasse ar bandennou, en eur lavaret: Er c’hiz-ze, ger evit ger, e komzot ouz Esaü pa erruot ganthan,
20hag e leverot: Setu aman zo-ken da zervicher Jacob o tond var hon lerc’h. Rag lavaret a rea eu’han he-unan: Dousaat a rin d’ezhan gant ar presant a gassan araog d’in, ha goude-ze e velin anezhan va-unan; marteze e vezo trugarezuz em c’henver.
21Ar presant a ieaz eta en he raog; mes hen a chomaz c’hoas an noz-ze el leac’h m’hen doa plantet he dantennou.
22Antronoz Jacob o veza savet a-bred, a gemeraz he ziou c’hreg, hag he ziou vatez, hag he unneg bugel hag e treuzaz ar ster e treiz Jabbok.
23Ho c’hemeret a reaz eta, hag e lakaz anezhe da dreuzi ar ster. Lakaad a reaz ive da dreuzi kemeut a oa d’ezhan.
24Hogen Jacob a cliomaz he-unan var ho lerc’h; hag e teuaz eun den hag a c’hourennaz ganthan beteg ma tarzaz an deiz.
25Hag an den-ze, pa velaz ne oa ket evit gounid var Jacob, a douchaz anezhan e nleg he groazel: hag e oe diflachet pleg he groazel da Jacob, epad ma oa o c’houren outhan.
26Hag an den-ze a lavaraz d’ezhan: Lez ac’ha-noun da vond kuit, rag dija ema an deiz o tarza. Mes Jacob a lavaraz: Ne lezin ket ac’ha-noud da vond kuit ken az pezo roet d’in da vennoz.
27Hag an den a lavaraz d’ezhan: Pe hano e peuz? Jacob, eme-z’han.
28Mad, eme egile, na vezi mui hanvet Jacob, mes Israel (an hini a c’houren ouz Doue) a vezo da hano; rag gourennet ec’h euz ouz Doue hag ouz an dud, hag ez oud bet treac’h.
29Ha Jacob a bedaz anezhan en eur lavaret: Discleir d’in, me az ped, pe hano ec’h euz-te. Hag hen a respontaz; Perag e fell d’id gouzoud va hano-me? Hag e roaz he vennoz dezhan eno.
30Ha Jacob a hanvaz al leac’h-se Peniel (presans Doue); rag, eme-z’han, gwelet em euz Doue gant va daou-lagad va-unan, ha va ene a zo bet delivret.
31Kerkent m’hen doe kuiteet Peniel, e velaz an heol o sevel; mes chom a reaz kam eur c’har d’ezhan.
32Abalamour da gement-se eo, beteg hirio, e chom bugale Israel heb dibri nerven ar vorzad a zo stok ouz ar groazel, rag an nerven-ze euz ar vorzad a zo e-kichen pleg ar groazel a oa bet touchet gant au hini a c’hourennaz ouz Jacob.
Currently Selected:
Genes 32: JEN1897
Highlight
Share
Compare
Copy
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Published by the British and Foreign Bible Society in 1897 and reprinted in 1935.
