نامَه وَ کِلیسِی روم 14
14
یَکَه قضاوت نَکِنیت
1کسی نَه که ایمونِش ضعیفه، رَش بِئیت مِلاتون، امّا نَه یِکِه درموردِ عَقیدهیَل بحث کِنیت. 2یکی عقیدَه دارِه هر چیئی نَه بِخَرِه، دَرحالیکه آیَمی که ضعیفه، تِنا سبزیجات ایخَرِه. 3وِه که هَمَه چی ایخَرِه، نبایِس کسی نَه کِه نیخَرِه خوار کِنِه؛ وُ وِه که هر چیئی نَه نیخَرِه، نبایِس او کسی نَه که همَه چیئی ایخَرِه، قضاوت کِنِه، سییِکِه خدا وِّ نَه قبول کِردِه. 4تِ کییِی که وَ خادمِ یکی دَ قضاوت ایکِنی؟ یِکِه وِّ مِنِه ایمونش پاوَرجا وِیسِه یا بییُفتِه وَ اربابش مربوطِه. وُ وِّ پاوَرجا ایوِیسِه سییِکِه خداوند ایتَرِه وِّ نَه پاوَرجا کِنِه.
5یکی یِه روزَ وَ باقی روزَل بِختَر دونِه؛ دَرحالیکه یِکیدَه، تَمومِ روزَلَه مِی یَک دونه. هر کس بایِس مِنِه فکرِ خُوش وَ عَقیدَش خاطرجَم بو. 6وِه که حرمتِ یِه روزِ خاصَه نِگَه ایکِنِه، سی حرمتِ خداوند نِگَه ایکِنِه. وِه که ایخَرِه، سی حرمتِ خداوند ایخَرِه، سییِکِه خدا نَه شکر ایکِنِه، درحالیکه وِه که نیخَرِه، سی حرمتِ خداوند نیخَرِه وِ خدا نَه شکر ایکِنِه. 7سییِکِه هیچ کویَکی وَ ایما سی خُوش زِندِیی نیکِنِه وِ هیچ کویَکی وَ ایما سی خُوش نیمیرِه. 8سییِکِه اَر زِندِیی کِنیم، سی خداوند زِندِیی ایکِنیم، وِ اَر بِمیریم، سی خداوند ایمیریم. پَ چه زِندِیی کِنیم، چه بِمیریم، این خداوندیم. 9سییِکِه مسیح هَم سی هَمیِه مُرد وِ اُمبِلا زندَه وابی تا خداوندِ هَم مُردِهیَل و هَم زِندِهیَل بو.
10تِ سیچِه کَکاتَه قضاوت ایکِنی؟ یا تِ سیچه کَکاتَه خوار ایکِنی؟ سییِکِه تَمومِ ایما در برابرِ تختِ داوریِ خدا حاضر ایابِیم. 11سییِکِه مِنِه کتابِ اِشعیایِ پیغمبر نوشتَه وابییِه:
«خداوند ایگُ: وَ حیاتِ خُوم قسم که
هر زونیای دربرابرِ مِ خَل ایابو،
وِ هَر زُوونی وَ خدا اقرار ایکِنِه.»
12پَ هر کویَکی وَ ایما حسابِ خِشَه وَ خدا اییِه واپَس.
13پَ، بییِیت وَ یِه واپَس یَکَه قضاوت نَکِنیم، بلکَم تصمیم بِگِریت که وَتَه بَردی نَبِیت که باعثِ وَ گِل خَردَن ایابو یا گیرِداری مِنِه رَه کَکاتون نَنیت. 14مو مِنِه عیسایِ خداوند دونُم وِ قانع وابییِمِه که هیچ چی خود وَ خود نجس نی، امّا اَر کسی چیئی نَه نجس دونِه؛ سیش نَجِسِه. 15سییِکِه اَر بِی چیئی که ایخَری کَکاتَه آزار ایئی، دَ بِی محبت رفتار نیکِنی. بِی خَردَنیِ خُوت، کسی نَه که مسیح وَ خاطرِش مُرد، هلاک مَکُ. 16پَ نَلیت وَ اوچیئی که ایشا خوب دونیت، بَد بِگُن. 17سییِکِه پادشاییِ خدا خَردَن وِ نوشییَن نی، بلکم صالحی، صلحوُسلامتی وِ شایی مِنِه روحالقدسِه. 18هرکه وَ ای طریق مسیحَ خذمت کِنِه، خدا قَبولِش دارِه وِ مردُم هَم تصدیقِش ایکِنِن.
19پَ بییِیت وَ دینِ اوچیئی بِیم که باعثِ برقراریِ صلح وِ تقویتِ ایمون یَک ایابو. 20سی غذا، کارِ خدا نَه خراب مَکُ! وَراسی همَه چی پاکِه، امّا سی کسی که بِی خَردنِ چیئی باعثِ اُفتایَنِ یِکیدَه وابو، کارِ دِرِسی نی. 21خوبِه که گوشت نَخَری یا شراب نَخَری یا کاری نَکِنی که باعث وابو کَکات وَ ایمونِش بییُفتِه.
22ایمونِتَه درموردِ ای چییَل، بینِ خُوت وِ خدا نِگَه کُ. خَش وَ حالِ کسی که وَ خاطرِ اوچیئی که خوب دونِه، خِشَه محکوم نیکِنِه. 23امّا کسی که دو وَ شَکِه، اَر بِخَرِه محکوم ایابو، سییِکِه بِی ایمون نَخَردِه. سییِکِه هر چیئی که وَ ری ایمون نَبو، گِنایَه.
Currently Selected:
نامَه وَ کِلیسِی روم 14: SLB
Highlight
Share
Compare
Copy
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2024 Korpu Company
