انجیلِ لوقا 2
2
عیسی دنیا اومییَن
1اَ روزون آگوستوس، رومه امپراطور، فرمانیش بدا تا همه ی مردمی که رومه امپراطوریَ دَ زندگیشون کردَی، گَوَن سر شِماری بیبینده. 2اَم اولین سرشِماری به، که کورینیوسِ زمون که سوریَه فرماندار به انجام بِبه. 3پس، هر که بِشه اِشتن شهر تا سر شِماری بیبی. 4یوسف، ناصره شهرَ دَ که جلیل منطقه دَ به، بِشه شهر بِیتلَحِم که یهودیه منطقه دَ به. بیت لَحِم داوودِ زادگاه به، یوسف چون داوود پاتشاه تیرو طایفه به، بِشه بِر. 5یوسف اِشتن پِیوَندی خمنا، مریمیم، که آور بِه بِر بشنده تا نوم نویسی بِکَرنده. 6اَ زمُون که بِر بنده، مریم زنتَنه موقع آرسِس 7و اِشتن اولین خوردِگشون که کوله بِه دنیاش بایرد. اَجوش قنداق بکَه و آخُورَ دَ بِناشه، چون میهمان خانه دَ چون را یقا نبه.
چوپونون و فرشته هون
8اَ نواحیه دَ چوپونونی بِنده که صحرا دَ شَو را اِشتن رَمَه ویراجون بِنده. 9ای خداوند فرشتَه چون را ظاهر آبه و خداوند جلالِ نور چون دویر و بَرش روشن بکه. چوپونون پِر بِتَرسسنده، 10فرشته اَجون بوات: «مَتَرسا، چون شَما را چاکه خبریم آیرده. ای پیله شادی ای که اَم شادی همه ی قومان را بی: 11هارو داوود پاتشاه شهرَ دَ، نجاتدهندهای شَما را دِنیا بومه. اَو مسیح موعود، هَه خداونده. 12چُو نشانه شَمارا اَمِ که، خوردگی قنداقَ بیَه اُخور دلَ خُتَه وینا.» 13ای دَفه فرشته خمنا ای دسَته آسمانیه فرشته ظاهر آبنده که خدا شون پرستش کردَی و واتشونه:
14«جلال خدا را بیبی آسمونونَ دَ
و زمینَ دَ صلح و سلامت مردُمی را بیبی که خدا چونَ دَ راضیه.»
15وختی فرشته عون چون وَرَ دَ بشنده آسمان، چوپونون هَندیگرشون بوا: «بایا بِشوم بیت لَحِم و اَ چیی که ببه و خداوند چما را آشکار بِکَه، بیوینوم.» 16پس عجلَه ییَم بِشنده و مریمِ و یوسف و اَ خوردگی که اُخورَ دَ خُتَه به بیوینتشونه. 17وختی خوردِگشون بِوینت لاوَه ای که چو درباره اَجونشون واته به بواتند. 18همُّن چوپونون لاوَه اَشنوسنییَم، مات ببنده. 19امّا مریمِ همه ی ام چیه اِشتن ویرش نیاش بدا و اِشتن دلَ دَ فکر کردَی. 20چوپونون همنه که خدا شون تمام اَ چیونی خونین که اَشنوسشون به و وینتشون به حمد و شکرشون کردَی، آگردسنده. چون که اَ چیونی که چون را واتش به اتفاق دِکَت .
عیسی نوم اونییَن
21هشتمین روز وختی خوردگِ خَتنه کردنه موقع آرَسِس، چو نومشون عیسی اونا. اَم هه نومییه که فرشته پیش از مریمِ آور بین واتِش به.
22وختی مریم چِله موسی شریعت شارین آرسس یوسف و مریم، خوردِگشون ببه اورشلیم 23تا خوردگِ خداوند تقدیم بکرنده، دِرِست هِمنه که خداونده شریعت وا: «اَولین کوله ای که دِنیا آ خداوند را بی.»؛ 24و قربونی ای بِکَرنده، همنه که خداوند شریعتَ دَ اومییاسه یعنی «ای جفت قُمری یا دِ کُوتَر وَچه».
25اَ زمون اورشلیم شهرَ دَ مردَکی زندگیش کردَی که چو نوم شَمعون به. شمعون صالح و دیندار به و اَ کسی منتظر به اسراییل قومه نجات بِدی و خدا مقدسه روح، چو ام به. 26و روح القدوس چُو را آشکار کَرده به که تا مسیح که خداوند چو اومییَن وعدش دایه بِه مَوینه نِمَره. 27پس شَمعون هَه خدا مقدسه روح هدایت ییَم معبد دِلَه بومه، وختی خوردِگِ په و ما یعنی عیسی په و ما اَوِشون بایرد تا چو را اَچی که شریعت واتش به انجام بدینده، 28شَمعون اَ خوردگِش کَشَه ایگَت و خداش ستایش بِکَه و بِوات:
29«ای خداوند، هَنِنه همنه که وعدِر بدا
اِشته خدمتگذاره، آرامشییَم دِنیا دَ بِبَه.
30چون چِمن چَشم اِشته نجاتش وینته
31اَ نجاتی که همُّن چشمون پیش حاضرِر کرده
32ای نوری شارین همه ی قومونِ را تاوه و چون فکر روشن کره
و اِشته قومرا ، اسراییلِ را، سربِلَندیِ باعث بی.»
33عیسی په و ما از اَ لاوَعونی که درباره عیسی واتشونَی تعجبشون بِکَه. 34اُخُری شمعون چون را خیرَ دعا بِکَه و مریم که عیسی ما بِه بِوات: «دِدِس اَم خوردِگ انتخاب ببه که باعث ببی خیلیون چَما قومَ دَ هلاک ببینده و زنده ببینده. اَو نشانه ای خدا طرفَ بی که مردم چوعییَم مخالفت کرنده، 35تا خیلیون مخفیه فکره که اِشتن دلَ دَ دارِنده، آشکار بینده. عذاب قَمَه ای شارین اِشته دِل فرو شی.» 36معبد دلَ ای زَنکیش زندگی کردَی که چو نوم حنا به. حنا پیغمبر بِه و فَنوییل کینَه اَشیر قبیله دَ بِه. حنا پیر به اَ زمون که کِلِگ بِه شوِش بِکه و اشتن شِوییم هفت سال زندگی کردَنه پش، شِوِش بِمه. 37و چُو پش تا هشتاد و چهار سالگی بیوه بمَنت. حنا هرگز معبدَ دَ اَبَر نِشَی بلکم شَو و روز روزَه و دعا و عبادتِش کردَی. 38اَ زمُون حنا پیش بومه و خداش شکر گزاری بِکَه. و درباره عیسی با همه ی اَوی که اورشلیم نجاته را منتظر بندِه لاوش بِکَه. 39وختی یوسف و مریم خداوندِ شریعتشون تموم و کمال انجام شون بِدا، آگردسِنده اشتن شهر ناصره جلیل منطقه دَ. 40اَ خوردِگ پیله و قوی بَی و حکمت ییَم مَشت به و خدا لطف چو اَم به.
عیسی معبد دلَ
41عیسی په و ما هر سال پِسَخَ عید را شَینده اورشلیم شهر. 42وختی عیسی دونزده ساله به، عیسی په وما همنه که رسم به هر ساله شارین بِشنده اورشلیم. 43عید پَش، وختی اَوه آگَردسِنده، نوجوانَ عیسی اورشلیمَ دَ وِندَرد. امّا چو پِه و ما نزونسَینده 44اَون هِمنه زونِسَینده که، عیسی کاروانییَم آ. ای روز تموم سفرشون بِکَه. اُخُری اَون قوم و خویشان و رفقان دِلَ عیسی پش بگَردِسنده. 45وختی اوشون نوینت آگردِسِشون اورشیلم تا چو پَش بگردنده. 46سه روز پَش، عیسی شون معبد دَ بوینت معلمون میانَ نِشته به و چون لاوَعونش گوش دایَی و چون کودَ آپَرس دِپَرس کردَی. 47هر که چو لاوعون اَشنَوِسَی چو فهمِ خونین و جواوونی که دایَی تعجبَ دَ گَرِشون آواج مَنتَی. 48وختی عیسی په و ما اوِشون بِر بِوینت مات آبنده. و چو ما اَجو بِوات: «کوله، اَم چه کاری به که چماییم بکَه؟ دِدِس از و اِشته په نگرانی اَم اِشته پَش گردسَیوم.» 49عیسی اَجون بوات: «چرا چِمن پَش گردِسَیو مگم شَما نزونِسَیو اَز گَوَن چمن آسمانیه په کییه دَ وِندَرِم» 50اما اَون نزونسَینده که عیسی چِه بوات. 51پس عیسی چونییم بِشه ناصره و چون مطیع بِه. چو ما همَّه ی اَم چیون اِشتن دلَ دَ نیاش بدا.
52و عیسی حِکمَت و قد و قامت رشد کردَی و خدا و مردم چو کودَ راضی بِنده.
Currently Selected:
انجیلِ لوقا 2: KTT
Highlight
Share
Compare
Copy
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2024 Korpu Company
