انجیلِ مرقس 11
11
عیسی ای شاه شارین بشه اورشلیم
1وختی آرسسنده بِیتفاجی و بِیتعَنْیا دِهون که اورشلیم نزدیکی و زیتونه کوهِ سراجیری بنده، عیسی دِ نفر از اِشتن شاگردش بِخِرسا 2و اَجونِش بِوات: «بشا، اَ دِهی که شَما پیشَ اِسه. وختی که دِه دِله شا، ای خر کره ای دِبَسه وینا که تا هارویین روز هیچ که چو سر نِنِشته اَجو آکَرا و بایرا. 3اگم کسی شَما کودَ آپرسس: ”چرا هِمنَه کرا؟“ بوایا: ”خداوند اَجو لازم داره و البحل اَجو پَس آگاردونه.“» 4اَ دِ نفر بِشنده و ای کوچهایه دَ خرهکرشون بوینت که بَرِ روبرو دبَستشون بِه. پس اَوِشون آکه. 5بعضی از کسانی که بِر وِندَردَ بِنده آپرسسِنده: «چرا خره کُره آکرا؟» 6اَ دِ نفر همنه که عیسی اَجون واتَه به، جواوشون بدا؛ پس اَوُن ایجازشون بدا که بِشینده. 7شاگردِ خرهکُرشون بِایرد عیسی وَر، اِشتن خَلاوشون دراینت خَرَه کُره سر و عیسی چو سَر بِنِشت. 8خیلیون اِشتن خلاوشون راه سر جیکَه و بعضیه نی اَ دارَ لاخَه عونی که مزرعه عونَ دَ ایبِرییِشون به راه سرَ جیکردشونه. 9کسانی که عیسی پیش و چو پَش اومَینده، جیکیلَییم واتَیندِ:
«نجات آده!»
«مُوارک اِسه اَ کسی که خداوند نومییم آ!»
10«مُوارک اِسه چَما جد، داوودِه پاتشاهی اومیین!»
«نجات عرش برین!»
11پس عیسی بومه اورشلیم و بِشه معبد. اِشتن دویر و بره همه چیش ددِشت امّا چون دیر بِه اَ دونزده شاگردِ خمنا بِشه بِیتعَنْیا ده.
عیسی انجیله داره لعنت کره
12صبایین روز وختی اَوُن بِیتعَنْیا دَ اَبَر بومِنده عیسی وشیرش بِه. 13عیسی دورَ ای انجیله داریش بیوینت که لیوِش دَ؛ پس بِشه تا بوینه دارِ میوَه دارییه یا نه. وختی داره نزدیک آبه، جز لیوَه، چیزیش نیوینت، چون انجیل فصل نِبه. 14عیسی اَ دارِش بِوات: «دِ هرگز کسی اِشتَ میوَه نُخَره!» چو شاگرده اَمِشون بَشنوِس.
عیسی معبده دلَ
15وختی آرَسسنده اورشلیم، عیسی بِشه معبده دله و کسانی که معبد دَ خرییرِشونه و خِروتشونه، اَبَرِش بِکه. عیسی، صرافون میزش آگاردونِس و کوتر خروشون بساطش بِهَم بِزه. 16و ایجازِش اوندا کسی باره جا به جا کردنه را معبد صَحن دَ آوِرییه. 17اُخُری اَجونش تعلیم بدا و بِوات: «مگم مقدسه نیویشته عونَ دَ نِنِویشته که،
«” چمن کییه واندِه همه ی ملّتون دِعا کییه “؟
امّا شَما اَوِرون ’دِزون لونه‘ رچ کرده.»
18سران کاهنان و تورات معلمین امشون بشنوس و رایی پَش گردِسَینده که عیسی نابود بکرنده امّا چو کودَ ترسِسَینده چون همَّهی جماعت چو تعلیمونَ دَ مات بِنده. 19وختی غروو بِبه، عیسی و شاگرده شهرَ دَ اَبَر بِشنده.
انجیله داره خشک بیینه درس
20صبح تولو، راه دَ، انجیله دارشون بیونت که ریشه دَ خشک بیه به. 21پِطرُس ماجراش ویر بایرد و عیساش بِوات: «استاد، دِدِس! انجیله داری که ته نفرینِر بکه، خشک آبه.» 22عیسی جواو بدا: «خدا ایمان بدارو. 23حقیقتا، شَمارا وام هر که اَم کوه بوا، ”بیا دَ اَبَر بوره دریا دگن،“ و اِشتن دلَ شک مکره بلکم ایمان بِداره که اَ چی ای که وا اتفاق دگنه، چو را انجام بی. 24پس شَمارا وام هر چه دِعاییَم بگوا، ایمان بدارو که اَجو گیرا، اَو شَما را بی.
25«هر وقت دِعا کرا، اگم شَما دلَ دَ کسیه دَ ناراحتییا، اَجو ببخشا تا شَما آسمانیه پِه، شَما خطاهون ببخشه. 26امّا اگم شَما مبخشا، شَما آسمانیه په نی، شَما خطاهون نبخشه.»
عیسی حق و اقتدار
27اَوُن هنی بومِندِ اورشلیم. وختی که عیسی معبد دَ راه شی اَی، سران کاهنان و تورات معلمین و شیخون بومِندِ عیسی وَر، 28بواتشون: «کومین حقییَم اَم کارون کری؟ که اَم کارون انجام دایینه حقِش اَتِش آداعه؟» 29عیسی چون جواوَ بِوات: «اَز شَما کودَ سوالی دارِم. چمن جواو آدییا تا ازی شَما بِوام که کوم حقییَم اَم کارون کَرم. 30غسل تعمیدی که یحیی آدایشه خدا طرفَ به یا انسان؟ جواو آدییا.» 31اَوُن اِشتن ور بحثشون بکه، بواتشون: «اگم بوایوم” خدا طرفَ به “، عیسی وا، ”پس چرا اَورون ایمان نایرد“ 32ولی اگم بوایوم، ”انسانِ طرفَ به“…» - مردمَ دَ ترسِسَینده چون همَّه یحیی شون ای واقعیه پیغَمبر زونِسَینده. 33پس عیسی جواو بواتشون: «اَما نزونوم.» عیسی بِوا: «ازی شَما را نِوام چه حقیقییم اَم کارون کَرم.»
Currently Selected:
انجیلِ مرقس 11: KTT
Highlight
Share
Compare
Copy
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2024 Korpu Company
