انجیلِ مرقس 2
2
عیسی، ای فلجه مردکی شفا دییه
1بعد چند روز، وختی هنی عیسی بومه شهر کفرناحوم، مردم خَوَردار ببنده که عیسی کییه دَ اِسه. 2گروهی جمع آبنده، همنه که حتی بَره پیشَم یقا نبه، و عیسی خدا کلامش اَجون تعلیم دایَی. 3هه لحظَه چند نفر راه دَ آرَسِسِنده که ای فلجه مردکیشون چهار نفری بایردِنده عیسی ور. 4امّا وختی که جماعته پِر بییَنه خونین نتونسشون اَجو عیسی نزدیکی بِبَرِنده، عیسی سرون بُنِشون اُگَت. بُنِ اوگَتِنِه پَش، اَ فلجه مردکشون هَه تشکیییم که چو سَر خُتِش به، اَشنیوِشون بخرسا. 5عیسی وختی چون ایمانش بِوینت اَ فَلَجَه مردکش بِوات: «زا، اِشته گناهه بَخشِسه ببنده.» 6بَعضی تورات معلمین که بِر نشته بنده، اِشتن دِلَ دَ بواتشون: 7«چرا اَم مردک هِمنَه لاوه کرِه؟ کفر وا! جز خدا کِه تونه گناهون ببَخشه؟» 8عیسی اَلبحل اِشتن روحییَم بزونس که اَوُن اِشتنییَن چِه فکری کرنده و اَجونش بِوات: «چرا شَما دلَ دَ هِمنَه فکرون کرا؟ 9کومین واتنِ اَم فلج را راحت تره، ام که ”اِشته گناهِشون بَخشِسِ“ یا اَم که ”اوپاب ببه و اِشته یقا آپرچین و بمج“؟ 10امّا چِمه خونین که بِزونا انسانه زا زمینَ دَ قدرت و اقتدار داره که گناهون ببخشِه» - اَ فلجه مردکش بوا: 11«اته وام اپاب بِبِه، اِشته یقا آپرچین و بِشه کییه.» 12اَ مردک اوپاب ببه و اَلَبحل اِشتن یقاش آپرچییِش و همُّن چَشمون پیش اَ مکانَ دَ اَبَر بشه. هِمنَه که همَه مات آبنده و خداشون شکر کردَی بواتند: «هرگز هِمنَه چی ای نوینتِمون به.
عیسی، لاوی دعوت کره
13عیسی هنی بِشه دریاچَه ور. جماعت همَّه اومَینده چُو ور و عیسی اجون تعلیم آدایَی. 14وختی که عیسی اَ مکانَ دَ آوِردَی، لاوی، حَلْفای زاش بوینت که باج ایگَتَنه دکَه دَ نشته بِه. اَجو بِوات: «چمن پَش بوره.» لاوی اوپاب ببه و عیسی پَش راه دکت. 15وختی عیسی، لاوی کییه چُو سِفره سَرَ نشته به، پِر باجگیره و گناهکاره عیسی و چو شاگردون خَمنا همسِفره بِنده، چون خیلی از اَوه، عیسا کودِشون پیروی کردَی. 16وختی تورات معلمین که فَریسی فرقه بنده، بیوینتشون که عیسی گناهکارون و باجگیرونییَم همسِفره اِسه، چو شاگردونِشون بواتند: «چرا عیسی باجگیرون و گناهکارون خَمنا غذا خُرِه؟» 17وختی عیسی اَم لاوِش بشنوس، اَجونِش بِوا: «مریض آدمه طبیب گَوِندِ نه سالمه آدمه. از نومیم تا صالح آدمون دعوت بکرم، بلکم اومیم تا گناهکار آدمون دعوت بکرم که توبَه بکرنده.
سوال آپرسسن درباره روزه گَتَن
18وختی که یحیی شاگرده و فَریسیه روزَه بنده، مردم بومِندِ عیسی ور و بواتشون: «چرا یحیی شاگرده و فَریسیون شاگرده روزَه گیرنده، امّا اِشته شاگرده روزه نیگیرنده؟» 19عیسی جواو بدا: «مگم بی که عروسیه مِیهمونه تا اَ زمُون که زُما چون خمناعه، روزَه بیگیرنده؟ تا اَ زمُون که زُما چون خمناعه نتونِنده روزَه بیگیرنده. 20امّا روزونی آرسه که زُما چونَ دَ جِدا آبی. اَ روزون اَوُن روزَه گیرنده.
21«هیچکس تازه و آو دینیشیه پارچه ای کویینه خلاوُنییم که پینه نزنه، اگم هِمنَه بکره، پینَه، خلاوَ دَ جِدا آبی، تازه، کوینه دَ جِدا آبی و چو زرسِگی بدتر بی. 22هیچکس تازه شراوِ کُوینَه یالاقچه عون دَ دِنکَره. اگم هِمنَه بکره، تازه شراو چون هلا گاز داره یالاقچه هون اوزارونه و هَنی هم شراو و هم یالاقچه عه از بین شینده. بلکم تازه شراوه گَوَن تازه یالاقچه عون دِلَ دکردَن.»
عیسی، مقدسه شنبه روزِ صاحاب اختیاره
23یهودیون مقدسه شنبه روزَ عیسی گندِم زارون دلَ دَ رد آوِردَی و چو شاگرده راه دَ گندِم اُوشه شون چی اَی. 24فَریسی فرقه علما عیسیاشون بوات: «ددِس چرا اِشته شاگرده کاری کرنده که مقدسه شنبه روزَ جایز نی؟» 25عیسی جواو بدا: «مگم تا الان تورات دَ نِخونتَیو که وختی داوود پاتشاه و چُو یاره محتاج و وَشیر بنده، داوود چِش بکه؟ 26اَو چه طَرَه اَبیاتار زمون که کاهن اعظم به، خدا کییه دله بشه و مقدسه نانش بخه و اِشتن یارانشین آدا، اَ نانی که چو خوردن فقط کاهنون را جایز به.» 27عیسی اَجون بِوات «مقدسه شنبه، انسان را رَچ آبه، نه انسان، مقدسه شنبه را. 28پس، انسانه زا، حتی مقدسه شنبه روزِ صاحاب اختیاره.»
Currently Selected:
انجیلِ مرقس 2: KTT
Highlight
Share
Compare
Copy
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2024 Korpu Company
