یوحنایِ انجیل 20
20
عیسی زنده به!
1هفته اولتّا روج یعنی یکشنبه صوب دَم، اُ زمات کی هوا هنو تارک بو، مریم مَجَدلیّه مَقبره سر بامو و بیده کی سنگ ایتا کنار گیل بدَه بُبوسته. 2پس بُدو بُدو شَمعون پِطرُس و اویتا شاگرد ورجه کی عیسی اونَ دوست دَشتی، بُشو و اوشان بگفت: «اَمی آقایَ مَقبره جا ببَردهئید و نانیم کویا بنه ئید.» 3پِطرُس اویتا شاگرد مرا بیرون بامو، و مَقبره سو بُشوئید. 4و هر دو باهم دوبستیدی؛ ولی اویتا شاگرد تُندتر بُشو و پِطرُس جا پیش دکفت و اول مَقبره سر فارسه. 5فچمست و مَقبره درونَ فندرست و بیده کی کَفَنی اویا نَئَه، ولی بدرون نُشو. 6بازون شَمعون پطرُسم اونِ دُمبال بامو و مَقبره بدرون بُشو، بیده کی کَفنی اویا نَئَه، 7ولی دَسمالی کی عیسی سر دور دَوَسته بید کَفَنی پهلو ننه بو، بلکی سیوا، تا بُبوسته ایجا دیگه نئَه بو. 8پس اویتا شاگردم کی اول مَقبره سر فارسه بو، بُدرون بامو و بیده و ایمان باورد. 9چونکی هنو شاگردان مُقدّس کِتابان بینیویشته ئانَ نفهمسته بید کی عیسی بایسی مُردئان جا زنده ببه. 10بازون اُ دو تا شاگرد خوشان خانه وگردَستید.
عیسی مریم مَجدَلیّه ره ظاهیرَ به
11ولی مریم، مقبره بیرون ایسابو و زار زئی. هُطو کی زار زئن دوبو فچمست تا مَقبره بدرونَ فَندره. 12هو موقع دو تا فیریشته یَ بیده کی سیفید رخت دُکوده بید و اویا کی عیسی جنازه نئَه بو نیشته بید، ایتا اویا کی اونِ سر نئَه بو و اویتا اویا کی اونِ لنگان نئَه بو. 13اوشان اونَ بگفتید: «اَی زن، چره گریه کونی؟» مریم جواب بدَه: «می آقایَ ببَردهئید و نانم کویا بنه ئید.» 14هَطو کی اَنه بگفت، وگردَست و عیسیَ اویا بیده کی بپا ایسا، ولی نشناخته. 15عیسی اونَ بگفت: «اَی زن، چره گریه کونی؟ کی دُمبال گردی؟» مریم خیال بُکود کی باغبانه، بگفت: «آقا، اَگه تو اونَ ببَردی، مَرا بُگو کویا بنه ئی تا بشم و اونَ فیگیرم.» 16عیسی دوخواد: «مریم!» مریم وگردست و عبری زوان مرا بگفت: «رَبّونی!» (یعنی اوستاد). 17عیسی اونَ بگفت: «مره دَس نوا زِئن، چونکی هنو پئر ورجه بُجور نُشوم. بلکی می براران وَر بوشو و اوشانَ بُگو کی خو پئر ورجه و شیمی پئر و می خُدا و شیمی خُدا وَر بُجور شم.» 18مریم مَجدَلیّه بُشو و شاگردان ره خبر ببَرد کی «خُداوندَ بیدِم!» و اونچی عیسی اونَ بگفته بو، اَشان ره واگویا بُکود.
عیسی شاگردان ره ظاهیر به
19هو روج غروب دَم، کی هفته اولتا روج بو، شاگردان جمَ بوسته بید و یهودیانِ ترس جا درانَ قُلف بُکوده بید، عیسی بامو و اَشانَ میان بأسا و بگفت: «سلام به شُمان!» 20وقتی اَنه بگفت، خو دَسان و تَکَ اَشان نیشان بدَه. شاگردان خُداوند دِئن مرا شادَ بوستید. 21عیسی ایوارده اَشانَ بگفت: «سلام به شُمان! هُطو کی پئر مَرا اوسِه کود، منم شمرأ اوسِه کونم.» 22وقتی اَ گب بزه فُو بزه و بگفت: «روحالقدّسَ فیگیرید. 23اَگه اینفرِ گُنائانَ ببخشید، اوشان ره ببخشه به؛ و اَگه اینفر گُنائان نبخشید، نبخشه مانه.»
عیسی و توما
24وقتی کی عیسی بامو بو، توما، ایتا جه اُ دوازده شاگرد، کی اونَ دوقلوئم گفتیدی، اَشانِ مرا نئسابو. 25پس بقیه شاگردان اونَ بگفتید: «خُداوندَ بیده ئیم!» ولی توما اَشانَ بگفت: «تا خودم مئخِ ماله یَ اون دَسان رو نیدینم و می اَنگوشتَ مئخِ جا ننَم و می دَسَ اون تَک سولاغَ درون ننَم، ایمان ناورم.» 26هشت روج بازون، عیسی شاگردان بازَم خانه درون ایسابید و توما اوشانَ مرا ایسابو. با اَنکی دران قُلف بو، عیسی بدرون بامو و اَشان میان بأسا و بگفت: «سلام به شُمان!» 27بازون عیسی تومای بگفت: «تی انگوشتَ اَیا بنه و می دَسان بیدین، و تی دَسَ جُلُو باوَر و می تَکِ سولاغ درون بنِه. بیایمان نُبو، بلکی ایمان بدَر.» 28توما اونَ بگفت: «ای می خُداوند و ای می خُدا!» 29عیسی بگفت: «چونکی مَره بیده ئی ایمان باوردی؟ خوشا به حال اوشان کی نیده بو، ایمان باورید.»
اَ کتابِ هدف
30عیسی خَیلی نیشانه ئان و مُعجزه ئانِ دیگرم شاگردان جُلُو انجام بدَه کی اَ کِتاب درون بینیویشته نُبوسته. 31ولی هن قَدر بینیویشته ببُوسته تا ایمان باورید کی عیسی هو مسیح موعودِ، خُدا پسره، و اَ ایمان مرا، اون نام درون ابدی زیندگی بدَرید.
Currently Selected:
یوحنایِ انجیل 20: GIL
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2024 Korpu Company
