یوحنایِ انجیل 4
4
عیسی و سامِرِی زنای
1وقتی عیسی بفهمست کی فَریسی فرقه عالمان بیشتاوستیدی، اون ویشتر جه یحیی دُمباله رو پیدا بُکوده و اوشانَ غُسل تعمید دئه 2-هر چند کی عیسی شاگردان تعمید دیئیدی نه خودِش- 3یهودیه ولایتَ تَرکا کود و ایوار دِه جلیل ولایت سو روانه بُبوست 4و بایسی کی جلیل شئونِ ره سامِرِه جا ردّا به. 5پس ایتا شار جه سامِرِه کی سوخار نام دَشتیَ فارسه، ایتا تیکه زمینِ نزدیکی کی یعقوب، خو پسر یوسفَ فَدَه بو. 6یعقوبِ چاه اویا نئَه بو، عیسی خسته جه سفر، چاه کنار بینیشت. دوروَر دوازده ظهر بو.
7ایتا زنای جه سامِرِه مردومان آب فاکشئن ره بامو. عیسی اُ زناکَ بگفت: «ایپچه آب مَرا فَدَن،» 8چونکی اونِ شاگردان غذا هئِن ره شار بُشوبید. 9اُ سامری زنای عیسیَ بگفت: «چُطو تو کی یهودی ایسی می جا کی ایتا سامِرِی زناکم آب خوائی؟» چونکی یهودیان سامِریان مرا دمخور نیبید. 10عیسی اُ زناکَ جواب بدَه: «اَگه خُدا هدیه یَ فَهمستی و دَنستی کیسه کی تی جا آب خوائه، تو اونِ جا خواستی، و اون تره آبی فدَئی کی تره زیندگی ببخشه.» 11اُ زنای عیسیَ بگفت: «آقا، بدرِه ناری و چاه جولفه، پس آبیَ کی زیندگی بخشه جه کویا اَوری؟ 12مگه تو اَمی جدّ یعقوب جا پیله تری؟ اون اَ چای اَمَره فَدَه، و خودِش و اون پسران و گله ئان اونِ جا آب خوردیدی.» 13عیسی بگفت: «هر کی اَ آب جا بُخوره، بازَم تشنه به. 14ولی هر کی اُ آب جا کی من اون فَدَم بُخوره، دِه هرگَس تشنه نخوائه بوستن، آبی کی من فَدَم اونِ درون ایتا چشمه بِه کی تا ابدی زیندگی جوش کونه و بِسَرَ شه.» 15اُ زنای بگفت: «آقا، جه اَ آب مَرا فَدَن، تا دِه تشنه نبَم و آب فاکشن ره اَیا نایم.» 16عیسی بگفت: «بوشو، تی مردَ دوخوان و واگَرد.» 17اُ زنای جواب بدَه: «مرد نارَم.» عیسی بگفت: «راست گی کی مرد ناری، 18چونکی پنج وار مردا بوسته بی و اونکی الان دَری، تی مرد نیه. اونچی بگفتی راسته!» 19اُ زنای بگفت: «آقا، دینم کی ایتا پیغمبری. 20اَمی پئران اَ کوه درون پرستش کودیدی ولی شُمان گیدی اُ جیگائی کی اون درون بایسی پرستش کودن اورشلیمه.» 21عیسی بگفت: «اَی زنای، واوَر بُکون، زماتی خوائه فارسن کی آسمانی پئرَ نه اَ کوه درون پرستش خوائید کودن، نه اورشلیم درون. 22شُمان اونچی کی نیشناسیدی پرستش کونیدی، اَمان اونچیَ کی ایشناسیم پرستش کونیم، چونکی نیجات بواسطه یهودِ مردوم اَیه. 23ولی زماتی رِسه، و اَلانم فارسه، کی حئیقی پرستنده ئان، آسمانی پئرَ روح و حئیقت درون پرستش خوائید کودن، چونکی پئر اَطو پرستنده ئانیَ خوائه. 24خُدا روحه و اونِ پرستنده ئان بایسی خُدایَ روح و حئیقت درون پرستش بُکونید.» 25اُ زنای بگفت: «دانم کی ماشیَحِ موعود خوائه اَمون، کی هو مسیح موعودِ؛ وقتی کی اون بایه، همه چیَ امرا خوائه گفتن.» 26عیسی اونَ بگفت: «من کی تی مرا گب زنم، هونم.»
27هو وقت، عیسی شاگردان جه راه فارسه ئید و ماتا بوستید کی ایتا زنایِ اَمرا گب زنه. ولی هیتّا وانوَرسه ئید «چی خوائی؟» یا «چره اون مرا گب زنی؟» 28بازین اُ زنای، خو گُوله ی هویا بنه و شار سو بُشو و مردومَ بگفت: 29«بائید ایتا مرداکَ بیدینید کی هر چی تا هسّا بُکوده بوم، مَرا بگفته. بِه کی اون مسیح موعود ببه؟» 30بازین اوشان شار جا بیرون بُشوئید و عیسی ورجه باموئید.
31اَ میان، شاگردان عیسی جا خوائش بُکودید، و بگفتید: «اوستاد، ایچی بُخور.» 32ولی عیسی اوشانَ بگفت: «من غذائی خوردن ره دَرم کی شُمان هیچّی اونِ جا نانید.» 33شاگردان همدیگر بگفتید: «مگه کَسی اون ره غذا باورده؟» 34عیسی اَشان بگفت: «می غذا اَنه کی، اونیکی مَرا اوسِه بُکوده یِ خواسته یَ بجا باورم و اونِ کارَ انجام بدم. 35مگه اَ گبَ نیشتاوستید کی ”حلا چهار ماهْ ویشتر محصول بِئِن فصلَ نمانسته؟“ بیدینید، من شمرأ گَم، شیمی چومانَ وازا کونید و فندرید کی هسّا محصول زمین درون بِئِن ره آماده یه. 36اَلان، اونی کی محصولَ بِینه خو مُزدَ فیگیره و خو ابدی زیندگی ره محصولی جمَ کونه، تا اونی کی کاره و اونی کی بینه همدیگر مرا ذوق بُکونید. 37اَ نَقلْ اَیا بکار اَیه کی ”اینفر کاره و اویتا بینه“. 38من شمرأ اوسِه کودم تا اُ محصول بِئِن ره بیشید کی شیمی زحمت بکشه نیه. دیگران زحمت بکشه ئید و شُمان اوشان زحمت بکشه کَ بُجور اَورید.»
39اُ زناک گُوائی واسی کی بگفته بو «هر چی تا هسّا بُکوده بوم، مَرا بگفته،» خَیلی جه سامِریانی کی اُ شار درون زیندگی کودید عیسیَ ایمان باوردید. 40وقتی کی اُ سامِریان عیسی ورجه باموئید، اون جا بخواستید اَشان ورجه بئسه. پس عیسی دو روج اویا بأسا. 41و خیلیان دِه عیسی گبان ایشتاوستن واسی اونَ ایمان باوردید. 42اَشان اُ زناکَ بگفتید: «دِه فقط تی گب واسی نیه کی ایمان اَوریم، چونکی خودمان اونِ گبان بیشتاوستیم و دانیم کی حئیقتن اَ مردای دُنیا نیجات دَئنده یه.»
43دو روج بازین، عیسی جه سامره، جلیل ولایت بُشو، 44چون عیسی بگفته بو کی «پیغمبر خو شار درون حُرمت ناره.» 45وقتی کی عیسی جلیلَ فارسه، جلیلیان اونَ ذوق مرا قُبیل بُکودید، چونکی اوشانم عید واسی اورشلیم بُشوبید و اونچیَ کی عیسی اویا بُکوده بو، بیده بید.
عیسی ایتا درباری رِکَ شفا دئه
46بازون عیسی ایوار ده جلیلِ قانای آبادی بُشو، هویا کی آبَ شراو بُکوده بو. اویا ایتا جه درباریان بو کی ایتا ناخوش رِکی کَفَرناحوم شار درون دَشتی. 47هَطو کی بیشتاوست عیسی جه یهودیه ولایت، جلیلِ ولایت بامو دَره، اون دِئن ره تأدی بُکوده و منّت بُکود کی بایه و او رِکَ شفا بده، چونکی مَردن دوبو. 48عیسی اونَ بگفت: «تا نیشانه ئان و مُعجزه ئان و عجایب غرایب چیان نیدینید، ایمان ناوریدی.» 49اُ درباری مردای بگفت: «آقا، قبل اَنکی می زای بیمیره، بیا.» 50عیسی اُ مرداکَ بگفت: «بوشو، تی رِک زنده مانه.» اُ مردای عیسی گبانَ قُبیل بُکود و رادکفت. 51هنو راه درون بو کی اونِ خیدمتکاران اونِ پیشواز باموئید، بگفتید: «تی رِک زندئی و اونِ حال خُبَ بوستن دَره.» 52پس اُ درباری مردای اوشانِ جا واورسه: «چی ساعتی اون حال خُب بوستن دوبو؟» بگفتید: «دیروج، ساعت یک بعدظهر تبْ اون شین قطا بوست.» 53هو موقع پئر بفهمست کی اون هو ساعتی بو کی عیسی اونَ بگفته بو: «تی رِک زنده مانه.» پس خودِش و تمان اونِ خانه اهل ایمان باوردید. 54اَن دوّمتا نیشانه و مُعجزه ئی بو کی وقتی عیسی جه یهودیه ولایت، جلیل ولایت بامو، انجام بدَه.
Currently Selected:
یوحنایِ انجیل 4: GIL
Highlight
Share
Compare
Copy
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2024 Korpu Company
