لوقایِ انجیل 18
18
ایتا دُچوکَ ویوه زناک نَقل
1عیسی شاگردان ره ایتا نَقل باورد تا نیشان بده کی بایسی همیشک دُعا بُکونید و هَرگَس دیلسرد نیبید. 2بگفته: «ایتا شار درون ایتا قاضی ایسابو کی نه خُدا جا باکی دَشتی، نه خُدا خلقَ مَحل نَئی. 3هو شار درون ایتا ویوه زناک ایسابو کی یه سره قاضی ورجه اَموئی و اون جا خواستی کی اَنِ حقَّ دُشمند جا فیگیره. 4قاضی چن وقتی اونَ مَحل نُکود. ولی آخر بسر خو مرا بگفت: ”هرچَن خُدا جا باکی نارَم و خُدا خلق ئم نیده بو گیرم، 5ولی چونکی اَ ویوه زناک همیشَک می مزاحم به، اونِ دادَ فارسَم، نِبِه کی همیشَک بایه و مَره به وازده باورِه» 6عیسی خُداوند بگفت : «بیشتاوستید اَ بی انصافِ قاضی چی بگفتِ؟ 7مگه خُدا به دادِ خو انتخاب بُبوسته ئان، کی شبنده روج اونِ درگاه سو منّت کونیدی، نخوائه فارسئن؟مگه اَ کارَم هُطو عقب خوائه تَوَدن؟ 8شمرأ گَم کی خَیلی زود اَشان دادِ خوائه فارسئن. با اَ حال وقتی کی انسان پسر بایه، زمینِ سر ایمانی خوائه یافتن؟»
فَریسی و خراجگیر نَقل
9بازون عیسی بعضیان واسی کی اَشان پوشت به خوشان صالحی گرم بو و دیگرانَ کوچیک اِشماردید اَ نَقل باورد: 10«دو نفر پرستش ره معبد بُشوئید، ایتا فَریسی فرقه عالمان، اویتا خراجگیر. 11فَریسی بأسا و خو مرا اَطو دُعا بُکود: ”خُدایا، تره شُکر گَم کی دیگر مردومان مانستن دوزد و ظالیم و زینا کار نیئَم، و نه حتی اَ خراجگیر مانستنم. 12هفته ئی دو بار روزه گیرم و جه هر چی کی بدَس اَورم، دَه یک فَدَم.“ 13ولی اُ خراجگیر دور بأسا و حتی خو سر آسمان طرفم بُجور ناوردی، بلکی خو سینه یَ زئی و گفتی: ”خُدایا، منِ گُناه کارَ رحم بُکون.“ 14شمرأ گَم کی اُ مردای نه، بلکی اَ خراجگیر، صالح حیسّاب بُبوست و بخانه بُشو. چونکی هر کی خورِه پیله نیشان بده کوچیک خوائه بوستن و هر کی خورِه کوچیک بُکونه، پیله خوائه بوستن.»
وائالید زاکان می ورجه بائید
15مردوم حتی قُنداقه زاکانَ عیسی ورجه اَوردید تا اوشان سر دَس بنه. شاگردان هَطوکی اَنه بیده ئید، مردوم تشر بزئید. 16ولی عیسی اوشانَ خو ورجه دوخواد و بگفت: «وائالید کوج زاکان می ورجه بائید اَشان جُلُویَ نیگیرید، چون خُدا پادشائی اَجور کَسان شینه. 17حئیقتن، شمرأ گَم، هرکی خُداپادشاییَ ایتا زاک مانستن قُبیل نُکونه، اونِ بدرون نخوائه شئون.»
دارا رئیس
18ایتا جه رئیسان عیسی جا واورسه: «خُرم اوستاد، چی بُکونم تا زیندگی ابدیَ بدَس باورم؟» 19عیسی جواب بدَه: «چره مَرا خُرم دوخوانی؟ هیکّس خُرم نیه جغیر خُدا. 20حُکمانَ دانی: زینا نُکون، قتل نُکون، دوزی نُکون، دوروغ گُوائی ندن، تی پئر و مار احترامَ بدَر.» 21دارا رئیس بگفت: «تمان اَ کارانَ اُ زمات کی ترِ جوان بوم تا اَلَان بجا باوردم.» 22عیسی هَطو کی اَنه بیشتاوست، بگفت: «هنو ایچی کم دَری؛ هرچی دَریَ بُفروش و اونَ ناداران میان قسمت بُکون، کی آسمان درون گنج خوائی داشتن. بازون بیا و مَرا دُمبال بُکون.» 23اُ مرداک هَطوکی اَنه بیشتاوست، غُرصه دار بُبوست، چونکی خَیلی مال و منال دَشتی. 24عیسی اونَ نیگا بُکود و بگفت: «خُدا پادشائی بدرون شئون، مالداران ره چنقدِ سخته! 25شتر ردّا بوستن سوزن سولاغ جا سَألتره تا ایتا مالدار آدمِ بدرون شئون، خُدا پادشائی درون.»
26هوشانی کی اَنه بیشتاوستید، واورسه ئید: «پس کی تانه نیجات پیدا بُکونه؟» 27عیسی بگفت: «اونچی کی آدمی ره محاله، خُدا ره ممکنه.»
28پِطرُس بگفت: «بیدین اَمان، اَمی خانه زندگی وِلا کودیم و تی دُمبال رادکفتیم!» 29عیسی اَشان بگفت: «حئیقتن، شمرأ گَم، هیکّس نیه کی خو خانه یا زن یا براران یا پئر و مار و یا زاکانَ خُداپادشایی واسی وِلا کونه، 30و هه دُنیا درون چَنقَد ویشتر بدَس ناوره، و اُ دُنیا درون ئم زیندگی ابدی اون قسمت نبه.»
عیسی ایوارده خو مرَدن پیشگوئی کونه
31هو زمات عیسی خو دوازده تا شاگردَ کنار فاکشه و اَشان بگفت: «بیدینید! اورشلیم شئون دریم. اویا هر چی پیغمبران انسانِ پسر باره بینیویشتید، به انجام فارسه. 32چونکی اویا اونَ غیر یهودیان دَس خوائید واسپاردن تا اونَ رخشنَ گیرید، خَیلی بی احترامی بُکونید و اون رو فیلی تَوَدید، 33بازون شلاق زنید و اون خونَ فکونید، و سیوّم روج درون زنده خوائه بوستن.» 34ولی شاگردان هیتّا جه اون گبانَ نفهمستید. اون گبان معنی اوشان جا پنهان بمانسته و اُ چیانی کی بگفته بو نفهمستید.
کورِ گدا شفا
35عیسی هَطو کی اَریحا شارِ فارسه، ایتا کور مرداک، راه کنار نیشته بو و گدایی کودی. 36وقتی خلقِ صدای کی جه اویا دوارستن دیبید بیشتاوست، واورسه: «چی خبر ایسه؟» 37اوشان بگفتید: «عیسی ناصری دوارستن دَره!» 38اُ کور داد بزه: «اَی عیسی، داوود پسر، مَرا رحم بُکون!» 39اوشانی کی جُلُوتر جه خَلق شئون دیبید، اون تشر بزئید و بخواستید تام بزنه. ولی اون ویشتر داد بزه کی: «اَی داوود پسر، مَرا رحم بُکون!» 40عیسی بأسا و دستور بدَه اُ کور مرداکَ اون ورجه باورید. وقتی کی نزدیک بامو، عیسی اون جا واوَرسه: 41«چی خوائی تی واسی بُکونم؟» اُ کور گدا بگفت: «آقا، خوائم بیدینم.» 42عیسی اون بگفت: «بیدین! تی ایمان تره شفا بدَه.» 43کورمرداک هو دَم وینا بُبوست و خُدایَ ستایش کونان، عیسی دُمبالسَر تُندانه بُشو. مردوم هَطوکی اَنه بیده ئید، همه خُدایَ پرستش بُکودید.
Currently Selected:
لوقایِ انجیل 18: GIL
Highlight
Share
Compare
Copy
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2024 Korpu Company
