لوقایِ انجیل 19
19
عیسی و زَکّا
1عیسی اَریحا شار بدرون بامو و شار میان ردا بوستی. 2اویا ایتا مرداکی ایسابو زَکّا نام، زکّا دارا و خراجگیران پیله تر بو. 3اون خواستی بیدینه عیسی کیسه، ولی چون کی پاچ بو و دشکاف نُبو نتانستی. 4هَن واسی، بُدوست و ایتا پَلَت دارَ فوچوکسته تا اونَ بیدینه، چونکی عیسی جه اویا ردّا بوستی. 5هَطوکی عیسی اویا فارسه، بُجورَ نیگا بُکود و اون بگفت: «زَکّا، بُدُوب و بجیر بیا کی ایمرو وا تی خانه بئسم.» 6زَکّا تُند و تأکیدی بجیر بامو و ذوق مرا اونَ قُبیل بُکود. 7مردوم وقتی اَنه بیده ئید، همه غُرغُر بُکودید کی: «ایتا گنُا کارِ خانه مِیمانی ره بُشو.» 8و ولی زَکّا ویرشت و عیسیِ خُداوندِ بگفت: «آقا، الَان نصف می مال و مَنالِ نادارانَ بخشم، و اَگه ایچی به ناحق اینفر جا بیگیفته ببم، چهار برابر اونَ واگردانم.» 9عیسی بگفت: «ایمرو نیجات اَ خانه درون بامو، چره کی اَ مرداک ئم ابراهیم زاکه. 10چونکی انسان پسر، بامو تا اَویرَ بوسته ئانَ وامُجه و نیجات بَده.»
دَه تا سکّه طلا نَقل
11هو وقت کی اوشان اَ گبان گوش فَدَه ئید، عیسی خو گب دُمبال، نَقلی باورد، چونکی اورشلیمِ نزدیکی بو و مردوم خیال کودید خُدا پادشائی هو زمات درون ظهور خوائه کودن. 12پس عیسی بگفت: «ایتا نجیبزاده، دور دَس ولایتی بُشو تا خو شائی مَقامَ فگیره و بازون واگرده. 13پس، دَه کَس جه خو خیدمتکارانَ دوخواد و هرتایِ، ایتا سکه طلا فَدَه کی اوشان سه ما دستمُزد اَندر بو و بگفت: ”تا من واگردَم، اَ پول مرا کاسبی بُکونید.“ 14ولی مردومانی کی قرار بو اوشانَ ره حکومت بُکونه، اون جا بیزار بید؛ اوشان اون دُمبالسَر، نماینده ئانی اَ پیغام مرا اوسِه کودید کی: ”اَمان نخوائیم کی اَ آدم، امرا حکومت بُکونه.“ 15وقتی اون خو شائی مَقام فیگیفت و خو ولایت سو واگردَست دستور بدَه خیدمتکارانَی کی اَشانَ سرمایه فَدَه بو، دوخوانید تا بفهمه هر تا چنقدِ سود بُکوده. 16اوّلی بامو و بگفت: ”ارباب، تی سکه دَه تا سکۀ دیگه سود باورده.“ 17اون بگفت: ”آفرین، اَی خُب خیدمتکار! چونکی اَ کوج کارِ درون کی تره واسپارده بوم امین بی، دَه تا شارَ تره فدم تا اون حاکم ببی.“ 18دوّمی بامو و بگفت: ”ارباب، تی سکه، پنج تا سکه دیگه سود باورده.“ 19اونم بگفت: ”پنج تا شارَ حاکم بُبو.“ 20بازون سیومی بامو و بگفت: ”ارباب، اَن تی سکه یه! اونَ ایتا پارچه درون واپِختم، و زابده بُکودم. 21چونکی تی جا ترسه ئیم، اَن واسی کی ایتا سختگیر مرداکی. اونچیَ کی نَنَئی، اوسانی، و اونچیَ کی نکاشتهئی، دیبینی.“ 22ارباب اون بگفت: ”ای شرور خیدمتکار، عَینِ هو تی گَب، تره محکوم کونم. تو کی دانستی ایتا سختگیر مرداکم، اونچیَ کی نَنَم اوسانم و اونچیَ کی نکاشتم دیبینَم، 23چره می پولَ صرّافانَ فاندئی تا هَطوکی واگردَم اونَ بهره مرا پس بیگیرم؟“ 24پس اوشانی کی اویا ایسابید بگفت: ”سکه یَ اون جا فیگیرید و اونَ کی دَه تا سکه دَره، فَدید.“ 25اوشان اون بگفتید: ”ارباب، اونکی خودِش دَه تا سکه دَره!“ 26جواب بدَه: ”شمرأ گَم کی هرکیَ دَره، ویشتر فَدَه خوائه بوستن ولی اونکی ناره، هونیم کی دَره اون جا فیگیفته خوائه بوستن. 27و هسّا می دُشمندانی کی نخواستید من اوشانَ ره حکومت بُکونم می وَر باورید و می جُلُو اوشان خون فُکونید.“»
عیسی شئون اورشلیم درون
28اَ گبَ بزه پس، عیسی جُلُوتر جه دیگران اورشلیم رائَ پیش بیگیفت.
29هَطو کی بِیتْفاجی و بِیتْعَنْیا آبادی کی زیتون کو سر بو فارسه ئید، دو تا جه خوشاگردانَ جُلُوتر روانه کود، و بگفت: 30«اُ آبادیَ کی شیمی راه سر نئَه، بیشید. هَطو کی بدرون بُشوئید، ایتا خَر کُرّه دوَسته خوائید یافتن کی تا هسّا هیکّس اون سر سَوارَ نُبوسته. اونَ وازا کونید و اَیا باورید. 31اَگه ایکَس شیمی جا واورسه: ”چره اونَ وازا کونید؟“ بیگید: ”خُداوند اون احتیاج دَره!“» 32شاگردان بُشوئید و همه چیَه اوجور کی عیسی بگفته بو بیافتید. 33و وقتی خَر کُرّه یَ وازا کودن دیبید، اونَ صاحبان اَشان بگفتید: «چره خَر کُرّه یَ وازا کودن دَرید؟» 34جواب بدَه ئید: «خُداوند اون احتیاج دَره.» 35اوشان کُرّه یَ عیسی ورجه باوردید. بازون خوشان قبائان اون سر بنه ئید و عیسیَ اون سر بینشانه ئید. 36هَطوکی عیسی شئون دوبو، مردوم خوشان قبای راه سر واشادید. 37وقتی زیتون کو سراجیریَ فارسه، خَلقی کی عیسی شاگرد بُبوسته بید، همتان ذوق و پیله اوخان مرا خُدایَ تمان مُعجزات واسی کی اونِ جا بیده بید پرستش بُکودید، 38و خَواندید کی:
«موارک ایسه پادشائی کی خُداوند نام مرا اَیه!
صُلح وسلامتی آسمان درون و جلال بُجوری آسمان میان ببه!»
39بعضی جه فَریسی فرقه عالمان، خلق میان عیسی بگفتید: «اوستاد، تی شاگردانَ تشر بزن کی تام بزنید!» 40عیسی جواب بدَه: «شمرأ گَم اَگه اَشان تام بزنید، اَ سنگان داد خوائید زئن!»
41پس عیسی هَطو کی اورشلیم نزدیکَ بوست و شارَ بیدِه، اونِ ره گریه بُکود 42و بگفت: «کاشکی تو، بله تو، ایمروج فهمستی کی چی تره صُلح وسلامتی اَورِه. ولی حَیف کی الَان تی چومانِ جا جُخُفته نئَه. 43چونکی اُ روجان فارسه کی تی دُشمندان تی دور سنگر خوائید ساختن و جه هر طرف تره دُوره کونیدی و رائَ تره تنگَ کونید؛ 44و تره خاک مرا هموارَ کونید، تره و تی زاکانَ کی تی درون ایسائید. و سنگ، سنگ سر به جا نخوائید نَئَن؛ چونکی جه خُدا اَمونِ موقع تی یاری ره، غافیل بمانستی.»
عیسی معبد درون
45بازون عیسی یهودیان معبد بدرون بامو و بنا به کاسبان بیرون توَدَن بُکود، 46و اوشانَ بگفت: «بینیویشته بُبوسته ”می خانه عبادت خانه خوائه بوستن“؛ ولی شُمان اونَ دوزدان لانه“ بساخته ئید.»
47عیسی هر روج معبد درون مردومَ آموختی. کاهنانِ سران و تورات آموجگاران و مردوم پیله کسان اون کوشتن دُمبال بید، 48ولی اون کوشتن ره هی رائی پیدا نُکودید، چونکی مردوم همه عاشق اون گبان بید.
Currently Selected:
لوقایِ انجیل 19: GIL
Highlight
Share
Compare
Copy
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2024 Korpu Company
