یوحَنّا 12
12
فصلِ دوازدَهُم
تُحفِه پُراَرزِشِ مریَم
1پس عیسیٰ شَش روز پیش از عِیدِ پِصَح دَ بَیت عَنیا، دَ آغِیلِ ایلعازر اَمَد، دَ آغِیلِ امزُو کس که عیسیٰ اُو ره از مُرده ها دُوباره زِنده کدُد. 2اُونا دَ اُونجی بَلدِه شی نانِ شاو تَیار کد و مَرتا خِدمت مُوکد، ولے ایلعازر یکی امزُو کسای بُود که قد عیسیٰ دَ لبِ دِسترخو شِشتُد.
3اوخته مریَم یگ بوتل#۱۲:۳ دَ جای «بوتل» دَ زِبونِ یونانی «لیترا» نوِشته یَه که تقرِیباً ۳۷۰ میلی عَطر مُوشه. عَطرِ قِیمَتبای سُنبُلِ خالِص ره گِرِفته دَ پایای عیسیٰ مَلِید و پایای شی ره قد مُوی خُو پاک کد و تمامِ خانه از بُوی عَطر پُر شُد. 4لیکِن یکی از یارای عیسیٰ دَ نامِ یهُودای اِسخَریوطی که دَ زُودی اُو ره دَ گِیر مِیدَد، گُفت: 5”چرا اِی عَطر دَ سِه صد دِینار سَودا نَشُد تا پَیسِه شی دَ غرِیبا دَده مُوشُد؟“ 6اُو اِی توره ره ازی خاطر نَگُفت که دَ غَمِ مردُمِ نادار بَشه، بَلکِه بخاطری گُفت که اُو دُز بُود و ازی که مسئُولیَتِ خلطِه پَیسه ره دَشت از چِیزی که مَنِه شی اَندخته مُوشُد، مِیزَد. 7لیکِن عیسیٰ گُفت: ”اُو ره غَرَض نَگِیر، چُون اُو امی ره پیش از پیش بَلدِه روزِ دَفن شُدون مه دَ جای اَوُرده. 8مردُمای غرِیب همیشه قد شُمو اَسته، ولے ما همیشه قد شُمو نِیَستُم.“
9غَدر مردُمِ یهُود وختی خبر شُد که عیسیٰ دَ اُونجی اَسته، اُونا ام دَ اُونجی اَمَد، نَه تنها بخاطرِ عیسیٰ، بَلکِه امچُنان تا ایلعازر ره که عیسیٰ از مُرده ها دُوباره زِنده کدُد، بِنگره. 10پس پیشوایونِ عالی مقام نقشه کشِید که ایلعازر ره ام بُکُشه، 11چُون از خاطرِ ازُو کَلو یهُودیا اُونا ره ایله کده دَ عیسیٰ ایمان اَوُردُد.
12روزِ دِیگه شی گروهِ کٹِه مردُمِ که بَلدِه عِید اَمدُد، وختی شِنِید که عیسیٰ دَ اورُشَلیم مییه، 13اُونا شاخه های دِرختِ خُرما ره گِرِفته از شار بُرو دَ سرِ راهِ شی رفت و شُعار دَده مُوگُفت:
”هوشیعانا!#۱۲:۱۳ «هوشیعانا» از زِبونِ عِبرانی گِرِفته شُده و «آلی نِجات بِدی» معنیٰ مِیدیه. مردُم اِی ره مِثلِ یگ دُعا مُوگُفت. مُبارک اَسته کسی که دَ نامِ خُداوند مییه؛
مُبارک اَسته پادشاهِ اِسرائیل.“
14و عیسیٰ یگ کُرِه اُلاغ ره پَیدا کده دَ بَلِه شی سوار شُد، امُو رقم که دَ کِتابِ مُقَدَّس نوِشته یَه:
15”نَتَرس دُخترِ صَهیون،#۱۲:۱۵ «صَهیون» نامِ خاص بَلدِه شارِ اورُشَلیم اَسته و «دُخترِ صَهیون» یعنی مردُمِ اورُشَلیم.
اونه، پادشاهِ تُو
دَ بَلِه کُرِه اُلاغ سوار شُده مییه.“
16دَ اوّل یارای شی امی چِیزا ره نَفامِید، مگم پسان، وختِیکه عیسیٰ دَ بُزُرگی-و-جلال خُو رسِید، اُو غَیت دَ یادِ ازوا اَمَد که امی چِیزا دَ بارِه ازُو نوِشته شُده، یعنی چِیزای ره که مردُم دَ حق شی انجام دَد. 17پس جمعیَتِ مردُم که دَ وختِ کُوی کدونِ ایلعازر از قبر و دُوباره زِنده کدون شی از مُرده ها قد عیسیٰ قَتی بُود، دَرَو دَ بارِه ازُو شاهِدی مِیدَد. 18امزی خاطر ام جمعیَتِ مردُم دَ سرِ راهِ شی رفت، چُون اُونا شِنِیدُد که عیسیٰ امُو مُعجزه ره کده. 19پس فرِیسیا قد یگدِیگِه خُو گُفت: ”اونه، شُمو هیچ کار نَمِیتَنِید. توخ کُنِید که دُنیا از پسِ ازُو رَیی یَه.“
20دَ مینکلِ مردُمی که بَلدِه عِبادت کدو دَ عِید رفتُد، بعضی نفرای یونانی ام بُود. 21امُو نفرا پیشِ فِیلِیپُس که از بَیت صَیدای جلِیلیه بُود اَمَد و ازُو خاهِش کده گُفت: ”صاحِب، مو میخاهی که عیسیٰ ره بِنگری.“ 22فِیلِیپُس اَمَده اَندریاس ره گُفت و اَندریاس و فِیلِیپُس رفته دَ عیسیٰ گُفت. 23ولے عیسیٰ دَ جواب ازوا گُفت: ”ساعت شی اَمَده که «باچِه اِنسان» بُزُرگی-و-جلال پَیدا کُنه. 24ما حقِیقت ره دَز شُمو مُوگُم: تاکه دانِه گندُم دَ زمی اُفتَده گور نَشُنه و نَمُره، اُو تنهای خُو مُومنه. لیکِن اگه بُمُره، حاصِلِ کَلو مِیدیه. 25کسی که جان خُو ره دوست دَره اُو ره از دِست مِیدیه و کسی که دَ اِی دُنیا از جان خُو تیر اَسته،#۱۲:۲۵ دَ جای «تیر اَسته» دَ زِبونِ یونانی «نفرَت دَره» نوِشته یَه. اُو جان خُو ره بَلدِه زِندگی اَبَدی نِگاه مُونه. 26اگه کسی میخایه مَره خِدمت کنه، اُو باید ازمه پَیرَوی کُنه و دَ جای که ما بَشُم، خِدمتگار مه ام دَ امُونجی اَسته. هر کسی که مَره خِدمت کُنه، آتِه آسمانی اُو ره عِزَت-و-حُرمَت مِیدیه.
پیشگویی عیسیٰ دَ بارِه مَرگ شی
27آلی روح-و-رَوان مه پَریشان-و-کوٹیوبار شُده؛ ما چی بُگُم؟ آیا بُگُم که ’اَی آتِه آسمانی، مَره ازی ساعت که اَمدَنی اَسته خلاص کُو؟‘ لیکِن بَلدِه امزی مقصد ما تا اِی ساعت رَسِیدیم. 28اَی آته، نام خُو ره بُزُرگی-و-جلال بِدی.“ اوخته یگ آواز از آسمو اَمَد که گُفت: ”ما نام خُو ره بُزُرگی-و-جلال دَدیم و باز ام بُزُرگی-و-جلال مِیدیُم.“ 29پس جمعیَتِ مردُم که دَ اُونجی ایسته بُود، اِی ره شِنِید و گُفت: ”گُرگُردراغ بُود!“ دِیگه مردُم گُفت: ”یگ ملایکه قد ازُو توره گُفت.“ 30عیسیٰ دَ جوابِ ازوا گُفت: ”اِی آواز از خاطرِ شُمو اَمَد، نَه بَلدِه ازمه. 31آلی وختِ قضاوَت دَ بَلِه ازی دُنیا اَمَده و حاکِمِ ازی دُنیا بُرو پورته مُوشه. 32و ما وختِیکه از زمی باله کده مُوشُم، پگِ مردُم ره سُون خود کش مُونُم.“ 33عیسیٰ اِی چِیزا ره گُفت تا نِشو بِدیه که اُو دَ چی رقم مَرگ باید بُمُره.
34مردُم دَ جواب شی گُفت: ”مو از تَورات شِنِیدے که مسیح بَلدِه همیشه باقی مُومنه. پس تُو چِطور مُوگی که «باچِه اِنسان» باید باله شُنه؟ و امی «باچِه اِنسان» کِی اَسته؟“ 35اوخته عیسیٰ دَزوا گُفت: ”روشنَیی بَلدِه یگ وختِ کم دَ بَینِ شُمو مُومَنه؛ تا غَیتِیکه روشنَیی دَ بَین شُمو اَسته، راه بورِید؛ نَشُنه که شُمو ره ترِیکی بِگِیره، چُون کسی که دَ ترِیکی راه موره، نَمُوفامه که کُجا موره. 36تا زمانِیکه نُور دَ بَین شُمو اَسته دَ نُور ایمان بیرِید تاکه بچکِیچای نُور بَشِید.“ وختی عیسیٰ امی تورا ره گُفت، اُو از پیشِ ازوا رفت و خود ره تاشه کد.
37باوجُودِ تمامِ امزُو مُعجزه های که دَ پیشِ رُوی ازوا انجام دَدُد، اُونا هنوز ام دَزشی ایمان نَوُردُد. 38دَمزی رقم تورِه اِشَعیا پَیغمبر پُوره شُد که گُفتُد:
”اَی خُداوند، کِی دَ پَیغامِ ازمو باوَر کده
و دَ کِی بازُوی#۱۲:۳۸ «بازُو» یگ مِثال بَلدِه قُدرتِ خُداوند و یگ اِشاره دَ عیسیٰ مسیح اَسته. خُداوند بَرمَلا شُده؟“
39امزی خاطر ام اُونا نَتنِست که باوَر کُنه، چُون اِشَعیا امچُنان گُفتُد:
40”اُو چِیمای ازوا ره کور
و دِل های ازوا ره سخت کده،
تاکه قد چِیمای خُو نَنگره و قد دِل های خُو پَی نَبره
و پس تاو نَخوره تاکه اُونا ره شفا بِدیُم.“
41اِشَعیا اِی ره بخاطری گُفت که اُو بُزُرگی-و-جلال ازُو ره دِید و دَ بارِه ازُو نقل کد. 42لیکِن باوجُودِ ازی ام غَدرِ کٹه کَلونای یهُود دَ عیسیٰ ایمان اَوُرد، مگم از خاطرِ فرِیسیا و از ترسِ ازی که اُونا ره از عِبادت خانه بُر نَکُنه، ایمان خُو ره اِقرار نَکد. 43چُون اُونا تعرِیف-و-تَوصِیفِ مردُم ره از تعرِیف-و-تَوصِیفِ خُدا کده کَلوتر خوش دَشت.
44اوخته عیسیٰ دَ آوازِ بِلند گُفت: ”کسی که دَز مه ایمان میره، نَه تنها دَز مه ایمان میره، بَلکِه دَمزُو که مَره رَیی کده ام ایمان میره. 45کسی که مَره مِینگره، اُو امُو ره مِینگره که مَره رَیی کده. 46ما مِثلِ یگ نُور دَ دُنیا اَمَدیم تا هر کسی که دَز مه ایمان بیره دَ ترِیکی نَمَنه. 47اگه کسی تورای مَره بِشنَوه و دَزشی عمل نَکُنه، ما دَ بَلِه ازُو قضاوَت نَمُونُم، چراکه ما نَمَدیم تا دُنیا ره قضاوَت کنُم، بَلکِه اَمَدیم تا دُنیا ره نِجات بِدُم. 48بَلدِه کسی که مَره رَد مُونه و تورای مَره قبُول نَمُونه، یگ قاضی وجُود دَره، یعنی کلامی که ما گُفتُم دَ روزِ آخِرَت دَ بَلِه ازُو قضاوَت مُونه. 49چُون ما از خود خُو توره نَگُفتیم، بَلکِه آتِه آسمانی که مَره رَیی کده، اُو دَز مه حُکم دَده که چی بُگُم و چی نقل کنُم، 50و ما مِیدَنُم که حُکمِ ازُو زِندگی اَبَدی اَسته. پس چِیزای ره که ما مُوگُم، امُو رقم که آتِه آسمانی دَز مه گُفته، ما نقل مُونُم.“
Currently Selected:
یوحَنّا 12: HAZ
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Text of this book may be quoted in any form (written, visual, electronic or audio) up to and inclusive of five hundred (500) verses without express written permission of the publisher, provided the verses quoted do not amount to a complete book of the Bible nor do the verses quoted account for 25% of the total text of the work in which they are quoted. Notice of copyright must appear on the copyright page of the work as follows:
Scripture taken from Hazaragi Bible.
Copyright © 2025 United Bible Societies Association and Pamir Ministries. Used by permission. All rights reserved.