یوحَنّا 16

فصلِ شوزدَهُم

1”اِی چِیزا ره ما دَز شُمو گُفتُم تاکه شُمو از راه بُر نَشُنِید. 2اُونا شُمو ره از عِبادت خانه بُر مُونه، بَلکِه زمانی مییه که هر کسی که شُمو ره بُکُشه، گُمان مُونه که خُدا ره خِدمت مُوکُنه. 3و اُونا امی چِیزا ره از خاطری مُونه که نَه آتِه آسمانی ره مِینَخشه و نَه مَره. 4پس امی چِیزا ره دَز شُمو گُفتُم تا زمانِیکه وخت شی مِیرَسه شُمو دَ یاد خُو بیرِید که ما شُمو ره دَزی باره باخبر کده بُودُم. ما اِی چِیزا ره دَ اوّل قد شُمو نَگُفتُم، چراکه ما قد شُمو بُودُم. 5مگم آلی طرفِ امزُو مورُم که مَره رَیی کده و یگ شُمو ام از مه نَمُوپُرسِید که ’دَ کُجا موری؟‘ 6ولے ازی که امی چِیزا ره دَز شُمو گُفتُم، دِل شُمو پُر از غَم شُده. 7مگم ما حقِیقت ره دَز شُمو مُوگُم که رَفتونِ ازمه دَ فایدِه شُمو اَسته، چُون اگه ما نَرَوُم پُشتِیوان پیش شُمو نَمییه؛ لیکِن اگه بورُم، ما اُو ره پیش شُمو رَیی مُونُم. 8وختِیکه اُو مییه، اُو گُناه، عدالت و قضاوَتِ دُنیا ره بےپَرده مُونه#۱۶‏:۸ یعنی وختِیکه روح اُلقُدس مییه، اُو نِشو مِیدیه که دُنیا گُناهکار اَسته و عدالت و قضاوَت شی ام غَلَط اَسته. : 9گُناه ره، چراکه اُونا دَز مه ایمان نَمیره؛ 10عدالت ره، چراکه ما طرفِ آتِه آسمانی مورُم و شُمو دِیگه مَره نَمِینگرِید؛ 11و قضاوَت ره، چراکه دَ بَلِه حاکِمِ ازی دُنیا#۱۶‏:۱۱ یعنی «شَیطو.» قضاوَت شُده.

12غَدر چِیزای دِیگه ام دَرُم که دَز شُمو بُگیُم، لیکِن شُمو آلی تابِ شِنِیدون شی ره نَدَرِید. 13مگم غَیتِیکه روحِ راستی مییه اُو شُمو ره سُون تمامِ حقِیقت ها هِدایَت مُونه، چراکه اُو از پیشِ خود خُو توره نَمُوگیه، بَلکِه چِیزی ره که مِیشنَوه، امُو ره مُوگیه و از واقِعه های که اَمدَنی اَسته شُمو ره باخبر مُونه. 14اُو دَز مه بُزُرگی-و-جلال مِیدیه، چُون چِیزی ره که از مه حاصِل کده، اُو ره دَز شُمو اِعلان مُونه. 15تمام چِیزای که دَ آتِه آسمانی تعلُق دَره از مه یَه؛ امزی خاطر ما گُفتُم که اُو از چِیزی که دَز مه تعلُق دَره مِیگِیره و دَز شُمو اِعلان مُونه.“

غَمِ یارا دَ خوشی تبدِیل مُوشه

16”بعد از وختِ کم شُمو دِیگه مَره نَمِینگرِید و بسم بعد از وختِ کم شُمو مَره مِینگرِید.“ 17اوخته بعضی یارای شی قد یگدِیگِه خُو گُفت: ”مقصدِ مَولا چی اَسته که مُوگه ’بعد از وختِ کم شُمو دِیگه مَره نَمِینگرِید و بسم بعد از وختِ کم شُمو مَره مِینگرِید؟‘ و ام مُوگه، ’چراکه ما پیشِ آتِه آسمانی مورُم؟‘“ 18پس اُونا گُفت: ”اُو که «وختِ کم» مُوگه، چی معنیٰ دَره؟ مو نَمُوفامی که دَ بارِه چی توره مُوگیه.“

19عیسیٰ فامِید که اُونا میخایه ازُو سوال کُنه، پس دَزوا گُفت: ”آیا شُمو دَ بارِه ازی از یگدِیگِه خُو سوال مُونِید که گُفتُم: ’بعد از وختِ کم شُمو دِیگه مَره نَمِینگرِید و بسم بعد از وختِ کم شُمو مَره مِینگرِید؟‘ 20ما حقِیقت ره دَز شُمو مُوگُم: شُمو چخرا و مَخته مُونِید، ولے دُنیا خوشی مُونه. شُمو دِق-و-غَمگی مُوشِید، مگم غَم شُمو دَ خوشی تَبدِیل مُوشه. 21یگ خاتُو بخاطری که وختِ زَیدون شی پُوره شُده دَرد مِیکشه، ولے زمانِیکه نِلغه دَ دُنیا اَمَد، دَرد و غَم شی از یادِ ازُو موره، چُون اُو بخاطرِ اَوُردونِ یگ اِنسان دَ دُنیا خوشی مُونه. 22پس شُمو ام فِعلاً دِق-و-غَمگی اَستِید؛ مگم ما شُمو ره دُوباره مِینگرُم و دِل شُمو خوشی مُونه و خوشی شُمو ره هیچ کس از شُمو نَمِیگِیره.“

دَ بارِه دُعا

23”دَمزُو زمان#۱۶‏:۲۳ دَ جای «زمان» دَ زِبونِ یونانی «روز» نوِشته یَه. شُمو از مه هیچ چِیز پُرسان نَمُونِید. ما حقِیقت ره دَز شُمو مُوگُم، هر چِیزِیکه از آتِه آسمانی دَ نامِ ازمه طلب کُنِید، اُو دَز شُمو مِیدیه. 24تا آلی ره شُمو هیچ چِیز دَ نامِ ازمه طلب نَکدِید؛ طلب کُنِید و دَز شُمو دَده مُوشه تاکه خوشی شُمو پُوره شُنه.

25اِی چِیزا ره ما دَز شُمو دَ مَثَل گُفتُم. لیکِن ساعت شی مییه که دِیگه ما دَ مَثَل قد شُمو توره نَمُوگیُم، بَلکِه واضِح دَ بارِه آتِه آسمانی قد شُمو نقل مُونُم. 26دَ اُو زمان#۱۶‏:۲۶ دَ جای «زمان» دَ زِبونِ یونانی «روز» نوِشته یَه. شُمو دَ نامِ ازمه طلب مُونِید و ما دَز شُمو نَمُوگُم که بَلدِه شُمو از آته طلب مُونُم، 27چُون آته خود شی شُمو ره دوست دَره، چراکه شُمو مَره دوست دَرِید و ایمان دَرِید که ما از طرفِ آته اَمَدیم. 28ما از پیشِ آته اَمدُم و دَ دُنیا داخِل شُدُم؛ و آلی اِی دُنیا ره ایله کده پس طرفِ آته مورُم.“

29یارای شی گُفت: ”اینه، آلی واضِح نقل مُونی و دَ مَثَل توره نَمُوگی. 30آلی مو مِیدَنی که تُو پگ چِیزا ره مُوفامی و هیچ کس ضرُورَت نَدره که از تُو سوال کُنه. دَ وسِیلِه امزی مو ایمان میری که تُو از طرفِ خُدا اَمدے.“ 31عیسیٰ دَ جوابِ ازوا گُفت: ”شُمو آلی ایمان اَوُردِید؟ 32اینه، وختی مییه، بَلکِه امی آلی اَمَده که شُمو تِیت پَرَک مُوشِید، هر کُدَم شُمو سُون جای خود خُو مورِید و مَره تنها میلِید. ولے باوجُودِ ازی ام ما تنها نَمُومنُم، چراکه آتِه آسمانی قد مه اَسته. 33اینَمی چِیزا ره ما قد شُمو گُفتُم تاکه شُمو دَز مه آرامِش دَشته بَشِید. دَ اِی دُنیا شُمو رَنج و زَحمت مِینگرِید، مگم خاطر جَم بَشِید، چراکه ما دَ سرِ دُنیا پیروز شُدیم.“

Currently Selected:

یوحَنّا 16: HAZ

Highlight

Copy

Compare

Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in

Text of this book may be quoted in any form (written, visual, electronic or audio) up to and inclusive of five hundred (500) verses without express written permission of the publisher, provided the verses quoted do not amount to a complete book of the Bible nor do the verses quoted account for 25% of the total text of the work in which they are quoted. Notice of copyright must appear on the copyright page of the work as follows:

Scripture taken from Hazaragi Bible.

Learn More About Hazaragi Bible