یوحَنّا 6

فصلِ شَشُم

نان بَلدِه پَنج هزار نفر

1بعد ازُو عیسیٰ دَ اُو طرفِ دریای جلِیلیه یعنی دریای تِیبِریه رفت. 2غَدر مردُم از پُشت شی مورفت، چُون مُعجزه های ره که اُو دَ حقِ ناجورا مُوکد، اُونا مِیدِید. 3دَمزُو غَیت عیسیٰ دَ بَلِه کوه رفت و قد یارای خُو دَ اُونجی شِشت. 4عِیدِ پِصَح که عِیدِ یهُودیا اَسته، نزدِیک بُود.

5پس عیسیٰ سر خُو ره باله کد و دِید که جمعیَتِ کٹِه مردُم سُون شی مییه. اوخته اُو دَ فِیلِیپُس گُفت: ”نان از کُجا بِخری تا اِی مردُم بُخوره؟“ 6مگم اِی ره فقط بَلدِه اِمتِحان دَزُو گُفت، چراکه خود شی مُوفامِید که چِیز کار کنه. 7فِیلِیپُس دَ جواب شی گُفت: ”دُو صد دِینار نان امی نفرا ره بَس نَمُوکُنه و بَلدِه هر کُدَم شی یگ لُغمه ام نَمِیرَسه.“ 8یکی از یارای عیسیٰ، اَندریاس بِرارِ شِمعون-پِترُس دَز شی گُفت: 9”یگ باچه دَ اِینجی اَسته که پَنج دانه نانِ جَو و دُو ماهی دَره؛ مگم اُو دَ اِیقَس نفر چی مُوشه؟“ 10عیسیٰ گُفت: ”مردُم ره تاه بِشَنیِد.“ دَمزُو جای غَدر علف بُود و امُو کسای که دَ اُونجی شِشت، تقرِیباً پَنج هزار مَرد بُود. 11پس عیسیٰ امُو نان ها ره گِرِفته شُکرگُزاری کد و بَلدِه مردُمی که شِشتُد، هر قدرِ که اُونا خاست بَخش کد. و ماهی ره ام امُو رقم کد. 12وختِیکه اُونا سیر شُد، اُو دَ یارای خُو گُفت: ”ٹوٹه-و-پَرچِه باقی‌مَنده ره جَم کُنِید تاکه هیچ چِیز ضایع نَشُنه.“ 13اوخته اُونا دوازده سَبَد ره از ٹوٹه-و-پَرچِه باقی‌مَندِه امزُو پَنج نانِ جَو جم کده پُر کد. 14وختی مردُم مُعجزِه ره که عیسیٰ انجام دَدُد دِید، اُونا گُفت: ”واقعاً اِی امُو پَیغمبر اَسته که باید دَ دُنیا بییه.“ 15وختی عیسیٰ فامِید که اُونا قَصد دَره اُو ره دَ زور بُرده پادشاه تعیِین کُنه، اُو بسم خود ره خطا دَد و تنهای خُو دَ کوه رفت.

16غَیتِیکه بیگاه شُد، یارای شی سرشیو طرفِ دریا رفت. 17اُونا دَ کِشتی سوار شُده دَ اُو لبِ دریا سُون کَفرناحُوم رَیی شُد. هَوا ترِیک شُدُد و عیسیٰ هنوز ام دَ پیش ازوا نَمَدُد. 18آوِ دریا از خاطرِ بادِ تُند دَ لَپه خوردو شُروع کد. 19وختی یارا تقرِیباً یگ ساعت#۶‏:۱۹ دَ جای «تقرِیباً یگ ساعت» دَ زِبونِ یونانی «۲۵ یا ۳۰ دَورِه اِستَدیُم» نوِشته یَه که دَورِه هر اِستَدیُم یگ صد و نَوَدودُو مِتر اَسته و تقرِیباً پَنج یا شَش کِیلومِتر مُوشه. دَ کِشتی پیش رفتُد، اُونا عیسیٰ ره هُوش کد که دَ بَلِه آو راه موره و طرفِ کِشتی نزدِیک مُوشه و اُونا ترس خورد. 20مگم اُو دَزوا گُفت: ”ما اَستُم، نَترسِید.“ 21وختی اُونا میخاست که اُو ره دَ مَنِه کِشتی بیره، دَمزُو غَیت کِشتی دَ جایی که اُونا رَیی بُود، رسِید.

22روزِ دِیگه شی مردُمی که دَ اُو سُونِ دریا ایسته بُود، دِید که دَ اُونجی تنها یگ کِشتی اَسته و عیسیٰ قد یارای خُو دَمزُو کِشتی نَرفتُد، بَلکِه یارای شی تنها حَرکت کدُد. 23لیکِن دِیگه کِشتی ها از تِیبِریه دَ نزدِیکِ امزُو جای که مَولا نان ها ره بَرکت دَدُد و مردُم خوردُد، رسِید. 24وختی مردُم دِید که نَه عیسیٰ دَ اُونجی اَسته و نَه یارای شی، اُونا دَ مَنِه کِشتی های خُو سوار شُده دَ کَفرناحُوم دَ طلبِ عیسیٰ رفت. 25وختِیکه اُو ره دَ اُو سُونِ دریا پَیدا کد، اُونا دَزُو گُفت: ”اُستاد، دَ اِینجی چی وخت اَمَدی؟“

26عیسیٰ دَ جوابِ ازوا گُفت: ”ما حقِیقت ره دَز شُمو مُوگُم: شُمو مَره مُوپالِید، لیکِن نَه بخاطرِ ازی که مُعجزه ها دِیدِید، بَلکِه بخاطرِ نان های که خوردِید و سیر شُدِید. 27بَلدِه خوراکی که از بَین موره زَحمت نَکشِید، بَلکِه بَلدِه خوراکی زَحمت بِکشِید که تا زِندگی اَبَدی باقی مُومنه، و امُو زِندگی اَبَدی ره «باچِه اِنسان» دَز شُمو مُوبَخشه؛ چُون آتِه مو خُدا، مُهرِ تأیید خُو ره دَ بَلِه ازُو زَده.“ 28پس اُونا دَزشی گُفت: ”مو باید چی کار کُنی تا کارای ره که خُدا میخایه انجام بِدی؟“ 29عیسیٰ دَ جوابِ ازوا گُفت: ”کار و رضای خُدا اینی اَسته که شُمو دَمزُو کس که خُدا رَیی کده، ایمان بیرِید.“

30اوخته اُونا دَزُو گُفت: ”پس تُو چی مُعجزه مُونی که مو اُو ره دِیده دَز تُو ایمان بیری؟ تُو چِیز کار بَلدِه مو انجام مِیدی؟ 31بابه‌کَلونای مو دَ بیابو «مَن» ره خورد، امُو رقم که نوِشته شُده، ’اُو از آسمو دَزوا نان دَد تاکه بُخوره.‘“ 32اوخته عیسیٰ دَزوا گُفت: ”ما حقِیقت ره دَز شُمو مُوگُم، اُو مُوسیٰ نَبُود که از آسمو دَز شُمو نان دَد، بَلکِه آتِه مه اَسته که نانِ حقِیقی ره از عالمِ باله دَز شُمو مِیدیه. 33چُون نانِ خُدا امی اَسته که از عالمِ باله نازِل مُوشه و دَ دُنیا زِندگی مِیدیه.“ 34اُونا دَزُو گُفت: ”مَولا، ازی نان همیشه دَز مو بِدی.“ 35عیسیٰ دَزوا گُفت: ”ما نانِ زِندگی اَستُم؛ هر کسی که دَ دِیرِ ازمه بییه هرگِز گُشنه نَمُوشه و هر کسی که دَز مه ایمان بیره هرگِز تُشنه نَمُوشه.

36مگم امُو رقم که دَز شُمو گُفتُم، اگرچِه شُمو مَره دِیدِید، ولے ایمان نَمیرِید. 37کسای ره که آتِه آسمانی دَز مه مِیدیه، اُونا طرفِ ازمه مییه و کسای که طرفِ ازمه مییه، ما هرگِز اُونا ره رَد نَمُونُم. 38ما از عالمِ باله نازِل شُدُم، لیکِن نَه بَلدِه ازی که خاست-و-اِرادِه خود ره دَ جای بَیرُم، بَلکِه خاست-و-اِرادِه امزُو ره که مَره رَیی کده. 39و خاست-و-اِرادِه امزُو که مَره رَیی کده اینی اَسته که تمامِ کسای ره که اُو دَز مه دَده، ما باید هیچ کُدَمِ ازوا ره گُم نَکنُم، بَلکِه دَ روزِ آخِرَت اُونا ره زِنده کنُم. 40چُون اِرادِه آتِه مه امی اَسته که هر کسی که سُونِ باچه توخ کنه و دَزشی ایمان بیره، اُو صاحِبِ زِندگی اَبَدی شُنه، و ما اُو ره دَ روزِ آخِرَت زِنده مُونُم.“

41اوخته یهُودیا مَنِه خُو دَ بارِه ازُو زُنگ زُنگ کد، چُون اُو گُفتُد: ”ما نانی اَستُم که از عالمِ باله نازِل شُده.“ 42و اُونا گُفت: ”آیا امی عیسیٰ باچِه یوسُف نِییه که مو آته و آبِه شی ره مینَخشی؟ آلی اُو چِطور مُوگه که ’ما از عالمِ باله اَمَدیم؟‘“ 43عیسیٰ دَ جوابِ ازوا گُفت: ”قد یگدِیگِه خُو زُنگ زُنگ نَکُنِید. 44هیچ کس دَ دِیرِ ازمه اَمَده نَمِیتنه، سِوای که آتِه آسمانی که مَره رَیی کده، اُو ره سُون مه کش کنه و ما اُو ره دَ روزِ آخِرَت زِنده مُونُم. 45دَ کِتابای اَنبیا نوِشته یَه که ’اُونا پگ شی دَ وسِیلِه خُدا تعلِیم دَده مُوشه.‘

پس هر کسی که از آتِه آسمانی مِیشنَوه و یاد مِیگِیره سُون ازمه مییه. 46هیچ کس آتِه آسمانی ره نَدِیده، بَغَیر از کسی که از طرفِ خُدا اَسته؛ اُو آته ره دِیده. 47ما حقِیقت ره دَز شُمو مُوگُم: هر کسی که دَز مه ایمان بیره، زِندگی اَبَدی نصِیب شی مُوشه. 48ما نانِ زِندگی اَستُم. 49بابه‌کَلونای شُمو «مَن» ره دَ بیابو خورد، ولے مُرد. 50لیکِن نانی که دَ اِینجی اَسته از عالمِ باله نازِل شُده و هر کسی که ازی بُخوره نَمُومره. 51ما امُو نانِ زِنده اَستُم که از عالمِ باله نازِل شُد؛ هر کسی که ازی نان بُخوره همیشه زِنده مُومنه و نانی ره که ما بَلدِه زِندگی مردُمِ دُنیا مِیدُم، جِسم مه اَسته.“

52پس یهُودیا قد یگدِیگِه خُو جنجال ره شُروع کده گُفت: ”چی رقم اِی آدم مِیتنه که جِسم خُو ره دَز مو بِدیه تا مو بُخوری؟“ 53مگم عیسیٰ دَزوا گُفت: ”ما حقِیقت ره دَز شُمو مُوگُم، تا وختِیکه شُمو از جِسمِ «باچِه اِنسان» نَخورِید و از خُون شی وُچی نَکنِید دَ وجُود خُو زِندگی نَدَرِید.#۶‏:۵۳ بَلدِه معنای امزی آیه دَ متیٰ ۲۶:‎۲۶-‎۲۹ و یا لُوقا ۲۲:‎۱۷-‎۲۰ رُجوع کنِید. 54هر کسی که جِسم مَره مُوخوره و خُون مَره وُچی مُونه، اُو زِندگی اَبَدی دَره و ما اُو ره دَ روزِ آخِرَت زِنده مُونُم، 55چراکه جِسم مه نانِ حقِیقی و خُون مه وُچی کدنی حقِیقی اَسته. 56هر کسی که جِسم مَره مُوخوره و خُون مَره وُچی مُونه، اُو دَز مه مُومنه و ما دَزُو. 57امُو رقم که آتِه زِنده#۶‏:۵۷ «آتِه زِنده» یعنی «خُدا.» مَره رَیی کده و ما دَ وسِیلِه آته زِنده اَستُم، دَمزی رقم هر کسی که جِسم مَره بُخوره اُو ام دَ وسِیلِه ازمه زِنده مُومنه. 58اینَمی نانی اَسته که از عالمِ باله نازِل شُده و رقمِ نانی نِییه که بابه‌کَلونای شُمو خورد، ولے مُرد. هر کسی که اِی نان ره بُخوره، اُو همیشه زِنده مُومنه.“

59اِی چِیزا ره عیسیٰ دَ کَفرناحُوم وختِیکه دَ عِبادت‌خانه تعلِیم مِیدَد، گُفت.

60پس غَدرِ پَیرَوای شی وختی اِی توره ره شِنِید، گُفت: ”اِی گب کَلو سخت اَسته؛ کِی مِیتنه که اِی ره گوش کنه؟“ 61مگم وختی عیسیٰ احساس کد که پَیرَوای شی دَ بارِه ازی توره زُنگ زُنگ مُونه، اُو دَزوا گُفت: ”آیا اِی توره باعِثِ رَنجِش شُمو شُده؟ 62پس اگه «باچِه اِنسان» ره بِنگرِید که دَ جای سابِقِه خُو باله موره، چی مُونِید؟ 63روح اَسته که زِندگی مِیدیه، جِسم کُدَم فایده نَدره. تورای که ما قد شُمو گُفتیم روح و زِندگی یَه. 64مگم بعضی ازشُمو اَسته که ایمان نَمیره.“ چُون عیسیٰ از اوّل مِیدَنِست که کُدَم کسا ایمان نَمیره و کِی اُو ره دَ گِیر مِیدیه. 65اوخته اُو گُفت: ”امزی خاطر ما دَز شُمو گُفتدُم که هیچ کس دَ دِیرِ ازمه اَمَده نَمِیتنه سِوای که آتِه آسمانی امُو تَوانایی ره دَزُو بِدیه.“

66بعد ازُو غَدر پَیرَوای شی پس دَور خورد و دِیگه از دُمبالِ ازُو نَرفت. 67اوخته عیسیٰ دَمزُو دوازده یار گُفت: ”نَه که شُمو ام میخاهِید بورِید، یا نَمورِید؟“ 68شِمعون پِترُس دَ جواب شی گُفت: ”یا مَولا، مو پیشِ کِی بوری؟ تنها تُو توره های زِندگی اَبَدی دَری، 69و مو ایمان اَوُردی و شِنَختے که تُو امُو مُقَدَّسِ خُدا اَستی.“ 70عیسیٰ دَ جوابِ ازُو گُفت: ”آیا ما شُمو دوازده نفر ره اِنتِخاب نَکدیم؟ دَ حالِیکه یکی ازشُمو شَیطو اَسته.“ 71اِی ره دَ بارِه یهُودا باچِه شِمعون اِسخَریوطی گُفت، چُون اُو یکی امزُو دوازده یارا و کسی بُود که عیسیٰ ره دَ آینده دَ گِیر مِیدَد.

Currently Selected:

یوحَنّا 6: HAZ

Highlight

Copy

Compare

Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in

Text of this book may be quoted in any form (written, visual, electronic or audio) up to and inclusive of five hundred (500) verses without express written permission of the publisher, provided the verses quoted do not amount to a complete book of the Bible nor do the verses quoted account for 25% of the total text of the work in which they are quoted. Notice of copyright must appear on the copyright page of the work as follows:

Scripture taken from Hazaragi Bible.

Learn More About Hazaragi Bible