Bible App logo
Search Icon

لُوقا 9

9
فصلِ نُهم
وظِیفِه دوازده رسُولِ عیسیٰ
1عیسیٰ دوازده یار خُو ره کُوی کد و دَزوا قُدرت و اِختیار دَد تا جِنیات ره بُر کنه و مَرَض ها ره شفا بِدیه. 2بعد ازُو اُونا ره رَیی کد تا پادشاهی خُدا ره اِعلان کنه و ناجورا ره شفا بِدیه 3و دَزوا گُفت: ”بَلدِه سَفر خُو هیچ چِیز نَبرِید: نَه تَیاق، نَه توبره، نَه نان، نَه پَیسه و نَه ام کالای اِضافی. 4دَ هر خانِه که داخِل مُوشِید، دَ امُونجی بُمنِید تا وختِیکه امزُو جای بُر نَشُدِید. 5اگه مردُمِ کُدَم جای قد شُمو خوش‌آمَد نَکد، دَ وختِیکه امزُو جای بُر مُوشِید، خاکِ پایای خُو ره ٹَک بِزنِید تا دَ خِلافِ ازوا یگ شاهِدی بَشه.“
6پس اُونا رَیی شُده آغِیل دَ آغِیل گشت و خوشخبری ره اِعلان کده دَ هر جای مردُم ره شفا دَد.
تشوِیشِ هیرودیس حُکمران
7دَ امزُو غَیت هیرودیس حُکمران دَ بارِه تمامِ کارای که مُوشُد شِنِید و بیخی گِیج شُد، چُون بعضی مردُم مُوگُفت که یَحیای تعمِید دِهِنده از مُرده ها دُوباره زِنده شُده. 8و بعضی کسا مُوگُفت که اِلیاس پَیغمبر ظهُور کده و بعضی های دِیگه مُوگُفت که یکی از اَنبیای زمانِ قدِیم دُوباره زِنده شُده.
9لیکِن هیرودیس گُفت: ”یحییٰ ره خود مه سر زَدُم. پس اِی کِی اَسته که ما دَ بارِه شی اِی رقم چِیزا مِیشنَوُم؟“ و اُو کوشِش کد که عیسیٰ ره بِنگره.
نان دَدو دَ پَنج هزار مَرد
10وختِیکه رسُولا پس اَمَد، اُونا چِیزای ره که انجام دَده بُود دَ عیسیٰ نقل کد. اوخته عیسیٰ اُونا ره جدا کد و قد ازوا تنها دَ یگ شار دَ نامِ بَیت صَیدا رفت. 11ولے جمعیَتِ مردُم خبر شُد و از پُشت شی رفت. اُو قد ازوا مَنده نَبَشی کده دَ بارِه پادشاهی خُدا قد ازوا توره گُفت و کسای ره که دَ شفا ضرُورَت دَشت، شفا دَد.
12نزدِیکِ آفتَو شِشتو امُو دوازده رسُول دَ پیش شی اَمَده گُفت: ”مردُم ره رُخصَت کُو که دَ آغِیلا و منطقه های گِرد-و-بَر رفته بَلدِه خُو شاوجای و نان پَیدا کنه، چراکه مو دَ اِینجی دَ یگ بیابو اَستی.“
13عیسیٰ دَ جوابِ ازوا گُفت: ”شُمو بَلدِه ازوا یَگو چِیز بِدِید که بُخوره.“
اُونا گُفت: ”مو بَغَیر از پَنج نان و دُو ماهی دِیگه چِیز نَدَری؛ اِی بَس نَمُونه جُز که بوری و بَلدِه پگِ امزی مردُم نان بِخری.“ 14چُون اُونا تقرِیباً پَنج هزار مَرد بُود. پس عیسیٰ دَ یارای خُو گُفت: ”اُونا ره دَ ڈَل های پِنجاه نفری بِشَندَنِید.“ 15اُونا امُو رقم کد و پگ ره شَند. 16اوخته عیسیٰ امُو پَنج نان و دُو ماهی ره گِرِفت و سُون آسمو توخ کده شُکرگُزاری کد و اُونا ره ٹوٹه کده دَ یارای خُو دَد تا دَ پیشِ مردُم بیله. 17پس تمامِ مردُم خورده سیر شُد و اُونا ٹوٹه-و-پَرچِه باقی‌مَندِه شی ره که جَم کد، دوازده سَبَد پُر شُد.
اِقرارِ پِترُس دَ بارِه عیسیٰ
18یگ روز وختِیکه عیسیٰ تنهای خُو دُعا مُوکد و یارای شی قد شی قتی بُود، اُو ازوا پُرسان کد: ”مردُم چی مُوگیه، که ما کِی اَستُم؟“ 19اُونا دَ جواب شی گُفت: ”بعضی ها مُوگیه که تُو یَحیای تعمِید دِهِنده اَستی، بعضی های دِیگه اِلیاس پَیغمبر و بعضی های دِیگه ام مُوگیه که یکی از پَیغمبرای قدِیم دُوباره زِنده شُده.“ 20عیسیٰ دَزوا گُفت: ”شُمو چی مُوگِید که ما کِی اَستُم؟“
پِترُس دَ جواب شی گُفت: ”تُو مسیحِ خُدا#۹‏:۲۰ یعنی «اِنتِخاب شُدِه خُدا.» اَستی.“
عیسیٰ دَ بارِه مَرگ خُو پیشگویی مُونه
21لیکِن عیسیٰ یارای خُو ره مَنع کد و دَزوا اَمر کد که اِی توره ره دَ هیچ کس نَگیه. 22اُو گُفت: ”لازِم اَسته که «باچِه اِنسان» رَنج-و-عذابِ کَلو بِنگره و دَ وسِیلِه رِیش سفیدا، پیشوایونِ عالی مقام و عالِمای دِین رَد شُده کُشته شُنه و دَ روزِ سِوّم دُوباره زِنده شُنه.“
23اوخته اُو دَ پگِ مردُم گُفت: ”اگه کسی میخایه که از مه پَیرَوی کنه اُو باید خود خُو ره اِنکار کُنه و صلِیب خُو ره باله کده از پُشتِ ازمه بییه. 24چُون هر کسی که بِخایه جان خُو ره نِجات بِدیه، اُو ره از دِست مِیدیه، مگم هر کسی که بخاطرِ ازمه جان خُو ره از دِست بِدیه، اُو ره نِجات مِیدیه. 25چُون بَلدِه اِنسان چی فایده دَره که تمامِ دُنیا ره دَ دِست بیره، مگم جان خُو ره از دِست بِدیه یا تَلَف کُنه؟ 26پس هر کسی که از مه و از تورای مه نَنگ دَشته بَشه، «باچِه اِنسان» ام وختِیکه دَ بُزُرگی-و-جلالِ خود خُو و دَ جلالِ آتِه آسمانی و ملایکه های مُقَدَّس مییه، ازُو نَنگ مُونه. 27مگم ما حقِیقت ره دَز شُمو مُوگُم: بعضی کسای که دَ اِینجی ایسته یَه مَزِه مَرگ ره نَمِیچَشه تا پادشاهی خُدا ره نَنگره.“
تبدِیلی شکلِ مسیح
28هشت روز بعد امزی تورا عیسیٰ پِترُس و یوحَنّا و یعقُوب ره قد خُو گِرِفته دَ بَلِه یگ کوه رفت تا دُعا کنه. 29دَ حالِیکه اُو دُعا مُوکد نُمای چِهرِه شی تغیِیر کد و کالای شی رقمِ نُور سفید شُد. 30اوخته بےبلغه دُو مَرد قد ازُو دَ توره گُفتو شُد که اُونا مُوسیٰ و اِلیاس بُود. 31اُونا دَ بُزُرگی-و-جلال ظاهِر شُد و دَ بارِه رفتونِ مسیح از اِی دُنیا که دَ اورُشَلیم واقِع شُدَنی بُود، توره مُوگُفت.
32دَمزُو غَیت چِیمای پِترُس و رفِیقای شی از خاو گِرَنگ شُدُد. مگم وختِیکه اُونا کامِلاً بیدار شُد، بُزُرگی-و-جلالِ عیسیٰ و امُو دُو مَرد ره که قد شی ایسته بُود، دِید. 33دَ حالِیکه امُو دُو نفر از عیسیٰ جدا مُوشُد، پِترُس دَزُو گُفت: ”اُستاد، کَلو خُوب اَسته که مو دَ اِینجی اَستی. اِجازه بِدی که سِه سایَبان جور کنی: یگ بَلدِه ازتُو، یگ بَلدِه مُوسیٰ و یگ ام بَلدِه اِلیاس.“ پِترُس هیچ نَمُوفامِید که چی مُوگه. 34اُو دَرَو توره مُوگُفت که یگ آوُر اَمَده دَ بَلِه ازوا سایه کد و غَیتِیکه اُونا دَ آوُر داخِل مُوشُد، یارا ره وَهم گِرِفت. 35اوخته از آوُر یگ آواز اَمَده گُفت: ”اینَمی باچِه مه اَسته، اِنتِخاب شُدِه مه؛ از اَید شی شُنِید!“
36وختِیکه آواز بَند شُد، عیسیٰ تنهای خُو دَ اُونجی بُود. ولے اُونا دان خُو ره گِرِفت و دَمزُو روزا دَ هیچ کس دَ بارِه چِیزی که دِیدُد نقل نَکد.
جور شُدونِ آدمِ جِندی
37روزِ دِیگِه شی وختِیکه اُونا از کوه تاه شُد، یگ جمعیَتِ کٹِه مردُم دَ دَمِ راهِ عیسیٰ اَمَد. 38اوخته یگ نفر از مینکلِ مردُم چِیغ زَده گُفت: ”اُستاد، ما دَ پیش تُو زاری مُونُم که دَ بَلِه باچِه مه یگ نظرِ لُطف کُو، چراکه امی یگ اَولاد ره دَرُم و بَس. 39بےبلغه اُو ره یگ روحِ ناپاک مِیگِیره و اُو یگدَم چِیغ مِیزَنه و دَ سر شی حَمله مییه، دَ اندازِه که از دان شی قف بُر مُوشه؛ امُو روح اُو ره کَلو فِشار مِیدیه و دَ سختی ایله مُونه. 40ما دَ پیشِ یارای تُو عُذر-و-زاری کدُم که امُو روح ره بُر کنه، مگم اُونا نَتنِست.“ 41عیسیٰ دَ جواب شی گُفت: ”اَی نسلِ بےایمان و گُمراه، تا کَی قد شُمو بَشُم و شُمو ره تَحَمُل کنُم؟ باچِه خُو ره اِینجی بیَر.“
42غَیتِیکه باچه میمَد جِن اُو ره دَ زمی زَد و سر شی حَمله اَوُرد، لیکِن عیسیٰ دَ بَلِه روحِ ناپاک هَیبَت کده باچِه ره شفا دَد و اُو ره تسلِیمِ آتِه شی کد. 43و پگ از بُزُرگی خُدا حَیرو مَند.
عیسیٰ بسم دَ بارِه مَرگ خُو پیشگویی مُونه
دَ حالِیکه پگِ مردُم از کارای عیسیٰ حَیرَت زَده شُدُد، اُو دَ یارای خُو گُفت: 44”اِی توره ها ره دَ گوش خُو بِگِیرِید: «باچِه اِنسان» دَ دِستِ مردُم تسلِیم مُوشه.“ 45مگم اُونا مقصدِ تورِه شی ره نَفامِید و اِی توره ازوا تاشه مَند تا پَی نَبَره. و اُونا ترس خورد که دَ اِی باره ازُو پُرسان کنه.
کِی دَ مینکلِ مردُم بُزُرگ اَسته؟
46یگ بحث دَ مینکلِ ازوا باله شُد که کُدَمِ ازوا بُزُرگتَر اَسته. 47اوخته عیسیٰ فِکر های دِلِ ازوا ره پَی بُرد و یگ بچکِیچه ره گِرِفته دَ پالُوی خُو ایستَلجی کد 48و دَزوا گُفت: ”هر کسی که امی بچکِیچه ره دَ نامِ ازمه قبُول کُنه، مَره قبُول کده و هر کسی که مَره قبُول کُنه، امُو ره قبُول کده که مَره رَیی کده. پس کسی که دَ مینکل شُمو از پگ کده ریزه‌تَر بَشه، بُزُرگتَرِین اَسته.“
کسی که دَ ضِد شُمو نَبَشه، اُو قد شُمو اَسته
49اوخته یوحَنّا گُفت: ”اُستاد، مو یگ نفر ره دِیدی که دَ نامِ ازتُو جِنیات ره بُر مُوکد و مو اُو ره مَنِع کدی، چراکه اُو از جمِ ازمو نَبُود.“ 50لیکِن عیسیٰ دَزُو گُفت: ”اُو ره مَنِع نَکُنِید، چُون کسی که دَ ضِد شُمو نِییه اُو قد شُمو یَه.“
تعصُبِ مردُمِ سامِره
51وختِیکه زمانِ رفتونِ عیسیٰ دَ عالمِ باله نزدِیک مُوشُد، اُو قد اِرادِه محکم رُخ سُون اورُشَلیم کده رَیی شُد. 52اُو قاصِدا ره پیشلون خُو رَیی کد و اُونا رفته دَ یکی از آغِیلای سامِره داخِل شُد تا بَلدِه ازُو تَیاری بِگِیره. 53مگم مردُمِ سامِره قد عیسیٰ خوش‌آمَد نَکد، چراکه رُخِ ازُو سُون اورُشَلیم بُود و دَ اُونجی مورفت. 54وختی یارای شی یعقُوب و یوحَنّا اِی کار ره دِید، گُفت: ”یا مَولا، آیا میخاهی که مو درخاست کنی که آتِش از آسمو تا بییه و امیا ره از بَین بُبره، [امُو رقم که اِلیاس کد]؟“#۹‏:۵۴ مَتنِ داخِلِ قَوس دَ بعضی نُسخه ها وجُود نَدره.
55لیکِن عیسیٰ دَور خورده اُونا ره سرزنِش کد [و گُفت، ”شُمو نَمِیدنِید که از کُدَم روح اَستِید. 56چُون «باچِه اِنسان» نَمَده که نابُود کنه، بَلکِه اَمَده که نِجات بِدیه.“]#۹‏:۵۶ مَتنِ داخِلِ قَوس دَ بعضی نُسخه ها وجُود نَدره. اوخته اُونا دَ یگ آغِیلِ دِیگه رفت.
شرط های پَیرَوی از عیسیٰ
57وختِیکه اُونا دَ راه رَیی بُود، یگ نفر دَ عیسیٰ گُفت: ”هر جای که بوری ما از پُشت تُو مییُم.“ 58ولے عیسیٰ دَزُو گُفت: ”روباه ها غار دَره و مُرغَکوی آسمو وور دَره، مگم «باچِه اِنسان» جای سر ایشتو ام نَدره.“
59و اُو دَ یگ نفرِ دِیگه گُفت: ”از پُشت مه بیه.“ مگم اُو گُفت: ”یا مَولا، بیل که اوّل رفته آتِه خُو ره دَفن کنُم.“ 60لیکِن عیسیٰ دَزُو گُفت: ”بیل که مُرده ها، مُرده های خُو ره دَفن کنه، ولے تُو بورُو و خوشخبری پادشاهی خُدا ره اِعلان کُو.“
61و یگ نفرِ دِیگه گُفت: ”یا مَولا، ما از پُشت تُو مییُم، لیکِن اِجازه بِدی که اوّل رفته از خانَوار خُو خُداحافِظی کنُم.“
62مگم عیسیٰ دَزُو گُفت: ”کسی که دِست شی دَ قُلبه بَشه و پُشتِ سر خُو توخ کُنه، اُو دَ پادشاهی خُدا سَم نَمییه.“

Currently Selected:

لُوقا 9: HAZ

Highlight

Copy

Compare

Share

None

Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in