Luke 17
17
1ဂုရုယေရှုက သူ၏ စစ်စရောတို့ကို မိန်တော်မူသည်ကား " လူတို့ကို မှားယွင်းသောအပြစ်များ ပြုလုပ်ရန်စုံစမ်းခြင်းအရာများ ဧကန်အမှန်ရောက်လာလိမ့်မည်။သို့သော် ထိုအပြစ်ကို ဖြစ်စေသော မာယာကို ဆောင်ယူခဲ့သောသူသည် အမင်္ဂလာရှိ၏။" 2ထိုသူတို့သည် ဤလူငယ်တစ်စုံတစ်ယောက်ကို အပြစ်လုပ်ရန်အတွက်ကို လှုံဆော်သောသူ၏ လည်ပင်း၌ ကြိတ်ဆုံကျောက်ကိုဆွဲ၍ ပင်လယ်ထဲသို ပစ်ချခြင်းသည် သာ၍ ကောင်းသည်၏။ 3သင်တို့သည် မိမိကိုယ်ကို အဘယ်သို့ပြုမည်ကို သတိပြုကြလော့။အကယ်၍ သင်၏ညီအစ်ကိုသည် သင့်ကိုပြစ်မှားလျှင် သူ့အား မှားယွင်းကြောင်း ဆုံးမလော့။သူသည် သူ၏အပြစ်မှ နောင်တရလျှင် သူ့ကိုခွင့်လွှတ်လော့။" 4' သို့သော် သင်၏ ညီအစ်ကိုသည် သင်ကိုတစ်နေ့လျှင် ခုနစ်ကြိမ်ပြစ်မှား၍ သူသည်သင်ရှိရာသို့ လာ၍ အကြိမ်တိုင် တောင်းပန်လျှင် သူ့ကိုခွင့်လွှတ်ကြလော့ ' ဟုမိန့်တော်မူ၏။ 5ထိုအခါ စစ်စရောတို့က "ပရ်ဘူဂျီ ၊ အကျွန်ုပ်တို့၏ ယုံကြည်ခြင်းကို တိုးပွားစေတော်မူပါ "ဟု လျှောက်တင်ကြလျှင်၊ 6ပရ်ဘူယေရှုက ' သင်တို့သည် မုံညှင်းစေ့လောက် သေးငယ်သော ယုံကြည်ခြင်းရှိလျှင် သင်တို့သည် ဤသဖန်းပင်ကို အမြစ်နှင့်တကွ နုတ်၍ ပင်လယ်ထဲသို့ စိုက်လော့ ဟု ဆိုကြလျှင်၊ ထိုအပင်သည် သင်တို့၏စကားကို နားထောင်လိမ်မည်။ ' 7ပရ်ဘူယေရှုက " သင်၌ လယ်ထွန်ရန် နှင့်သိုး ၊နွား များကို ထိန်းကျောင်းသောအစေ့ခံ တစ်ပါးရှိ၏။ ထိုအစေခံသည် လယ်ပြင်မှ အိမ်သို့ဝင်လာသည်ရှိသော် ထိုအစေခံကို လာ၍ ထိုင်ပြီးစားသောက်လော့ ဟု သင်ပြောမည်နည်း။ 8ထိုသို့ဆိုမည့်အစား သင်ဆိုမည်ကား၊ ငါစားစရာအဖို့ ပြင်ဆင်လော့။ ငါစားသောက်စဉ်တွင် ခါးပတ်စည်းလျက် ငါ့ကိုလုပ်ကျွေးပြုစုလော့။ သို့မှသာ သင်စားသောက်နိုင်သည် ဟု ပြောဆိုကြမည် မဟုတ်သလေ့။ 9ထိုအစေခံသည် သူ၏သခင် စီရင်ပြောဆိုသည့်အတိုင်း ပြုလုပ်ခဲ့သောကြောင့် ကျေးဇူးတင်သင့်သည်မဟုတ်သလော။ 10ထိုနည်းတူ သင်တို့ကိုလည်း ခိုင်းစေသော အရာအားလုံးပြီးစီးအောင် ဆောင်ရွက်ပြီးချိန်၌ ' အကျွန်ုပ်တို့က သင့်ကို အစေခံဖို့မထိုက်ပါ။ အကျွန်ပ်တို့သည် မိမိတာဝန်ကိုသာ ကျေပွန်အောင်ဆောင်ရွက်လျက်ရှိပါသည် ' ဟု ပြောဆိုကြလော့။ 11ပရ်ဘူယေရှုနှင့်စစ်စရောတို့သည် ယေရုရှလင်မြို့သို့ ခရီးသွားတော်မူစဥ် ရှမာရိပြည်နှင့် ဂါလိလဲပြည်ကြား၌ ကြွတော်မူ၏။ 12ရွာတစ်ရွာသို့ ဝင်ကြွတော်မူစဉ် အရေပြားရောဂါဆွဲနေသော လူဆယ်ယောက်သည် ပရ်ဘူဂျီကို ခရီးဦးကြိုပြုကြ၍ အနီးနားတွင် မတ်တပ်ရပ်နေကြ၏။ 13ထိုသူတို့က " ယေရှုဂျီ၊ ပရ်ဘူဂျီ ၊အကျွန်ုပ်တို့အား ကယ်မသနားတော်မူပါ " ဟု ကျယ်လောင်သောအသံဖြင့် ဟစ်ကြော်ကြ၏။ 14ပရ်ဘူယေရှုကလည်း ထိုသူတို့ကိုမြင်သောအခါ " သွားလော့။ မိမိကိုယ်ကို ယဇ်ပုရောဟိတ်တို့အား ပြသလော့ " ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထိုသို့ မိန့်တော်မူသည့်အတိုင်း သွားစဉ်လမ်းခရီး၌ သူတို့၏ရောဂါသည် သက်သာခြင်းသို့ ရောက်ကြ၏။ 15ထိုသူတို့အနက် တစ်ယောက်သည် အနာရောဂါမှ ကျန်းမာလာသည်ကို သိမြင်သောအခါ ပရ်မေဆွာရ်၏ဂုဏ်တော်ကို ကျယ်လောင်စွာအသံဖြင့် ချီးမွမ်းလျက်ပရ်ဘူဂျီထံသို့ ပြန်လာလေ၏။ 16ပရ်ဘူယေရှုထံတော်သို့ရောက်သောအခါ ခြေတော်ရင်း၌ ပြပ်ဝပ်လျက် " ပရ်ဘူဂျီ၏ ကျေးဇူးတော်ကြီးလှပါသည် " ဟု လျှောက်တင်လေ၏။ထိုသူသည် ရှမာရိလူမျိုးဖြစ်၏။ 17ပရ်ဘူယေရှုက " ဆယ်ယောက်အနက် တစ်ယောက်သာလျှင် ကျန်းမာခြင်းသို့ရောက်သလော။ ကျန်ကိုးယောက်က အဘယ်မှာရှိသနည်း။ 18ဤအမျိုးသားမှတစ်ပါး အခြားအဘယ်သူများပြန်လာ၍ ပရ်မေဆွာရ်၏ ဂုဏ်တော်ကို ချီးမွမ်းခြင်းမရှိသလော " ဟု မေးတော်မူ၏။ 19ထိုနောက် ပရ်ဘူယေရှုက ထိုသူအား " ထ၍ သွားလော့။ သင်၏ ယုံကြည်ခြင်းသည် သင်ကိုကျန်းမာစေပြီး " ဟု မိန်တော်မူ၏။ 20ဖာရိရှဲအချို့တို့က ဂုရုယေရှုကို " ပရ်မေဆွာရ်၏နိုင်ငံတော်သည် အဘယ်အချိန်၌ တည်လိမ့်မည်နည်း " ဟု မေးလျှောက်လေ၏။ထိုအခါ ပရ်ဘူယေရှုက " ပရ်မေဆွာရ်၏နိုင်ငံတော် ပေါ်ထွန်းလာသည်ကို ဂရုတစိုက်ကြည်ရုံဖြင့် မြင်ရနိုင်သည့်အရာမဟုတ်။ 21လူတို့က ဤအရပ်၌ ရှိသည်။ ထိုအရပ်၌ရှိသည် ဟုပြောရန်အခွင့်မရှိ။ ပရ်မေဆွာရ်၏နိုင်ငံတော်သည် သင်တို့၏အထဲ၌ရှိသည် " ဟု မိန့်တော်မူ၏။ 22တစ်ဖန် ဂုရုယေရှုသည် စစ်စရောတို့အား မိန့်တော်မူသည်ကား၊ " သင်တို့သည်လူသား၏နေရက်မှ တစ်ရက်ကိုမျှတွေ့မြင်ရန် တောင်းတလိမ့်မည်။ သို့သော် သင်တို့ မတွေ့မမြင်ရသောအချိန်ကာလ ရောက်လိမ့်မည်။ " 23လူတို့က လူသားသည် ဤအရပ်၌ရှိသည်။ ထိုအရပ်၌ရှိသည် ဟု ပြောဆိုကြလိမ့်မည်။ သို့သော် သင်တို့သည် ထိုသူတို့၏နောက်သို့ မလိုက်မသွားကြနှင့်။ 24မိုးကောင်းကင်တစ်ဖက်စွန်းမှ နောက်တစ်ဖက်စွန်းထိ လျှပ်စီးလျက်၍ တောက်ပစေသကဲ့သို့ လူသားသည် ကြွလာလိမ့်မည်။ 25ထိုသို့မဖြစ်မှီ ရှေးဦးစွာ လူသားသည် များစွာသောဆင်းရဲဒုက္ခခံရဦးမည်။ ယခုခေတ်လူတို့မူကား လူသားကို ငြင်းပယ်ကြလိမ့်မည်။ 26နောဧလက်ထက်တွင် မည်ကဲ့သို့ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ကို သတိရအောက်မေ့ကြလော့။ လူသားသည် ကြွလာသောအခါ ထိုကဲ့သို့ ဖြစ်လိမ့်မည်။ 27လူတို့သည် စားသောက်ကြ၏။ သူတို့သည် ထိမ်းမြားကြ၏။ သူတို့သည်မိမိ၏သားသမီးများကို အိမ်ထောင်ပြုပေးကြ၏။ နောဧသည် သင်္ဘောထဲသို့ဝင်သည်နေ့တိုင်အောင် ထိုအရာအလုံးစုံတို့ကိုပြုကြ၏။ ထို့နောက်ရေလွှမ်းမိုးသဖြင့်လူခပ်သိမ်းတို့သည် သေကြေပျက်စီးကြ၏။ 28ထိုနည်းတူ လောတလက်ထက်၌ လူများတို့သည်စားသောက်လျက်၊ ရောင်းဝယ်လျက်၊ စိုက်ပျိုးလျက် နှင့် အဆောက်အအုံများဆောက်လုပ်လျက် နေကြ၏။ 29သို့သော် လောတသည် သောဒုံမြို့မှ ထွက်ခွာသောနေ့၌ ကောင်းကင်မှ ကန့် နှင့် မီးများရွာသဖြင့် လူအပေါင်းတို့သည်သေကြေ ပျက်ဆီးခြင်းသို့ ရောက်ကြ၏။ 30လူသားသည် ဤလောကကို ထင်ရှားသော နေ့ရက်အချိန်ကာလ၌ ထိုနည်းတူဖြစ်ပေါ်လိမ့်မည်။ 31အကယ်၍ ထိုနေ့ရက်၌ တစ်စုံတစ်ယောက်သည် သူ၏အိမ်အမိုးပေါ်တွင် ရှိနေသည် ဟု ဆိုပါစို့။သူ၏ပစ္စည်းဥစ္စာများသည် အိမ်အတွင်း၌ရှိနေသည်ရှိသော် ထိုပစ္စည်းဥစ္စာများကို ယူရန် အောက်သို့မဆင်းသင့်ပါ။ ထိုနည်းတူ လယ်ကွင်း၌ရှိသောမည်သူမျှ မည်သည့်ပစ္စည်းကိုမျှယူစေခြင်းငှာ နောက်သို့လှည့်မသွားသင့်ပါ။ 32လောတ၏မယားကို သတိရအောက်မေ့ကြလော့။ 33အကြင်သူသည် မိမိအသက်ကို ကယ်ဆယ်စေခြင်းငှာ ကြိုးစားသောသူသည် မိမိအသက်ကိုဆုံးရှုံးလိမ့်မည်။ မိမိအသက်ကိုဆုံးရှုံးသောသူသည် မိမိအသက်ကိုကယ်ဆယ်လိမ့်မည်။ 34ငါဆိုသည်ကား၊ ထိုနေ့ရက်၌ အိပ်ယာတစ်ခုတွင် လူနှစ်ယောက်ရှိလိမ့်မည်။ တစ်ယောက်ကို သိမ်းယူ၍ တစ်ယောက်ကျန်ရစ်လိမ့်မည်။ " 35"အမျိုးသမီးနှစ်ယောက်အတူ ကြိတ်စုံကြိတ်နေကြသည်ရှိသော်၊ 36တစ်ယောက်ကိုသိမ်းယူ၍ တစ်ယောက်ကျန်ရစ်လိမ့်မည် " ဟုမိန်တော်မူ၏။ 37စစ်စရောတို့က " ပရ်ဘူဂျီ၊ ဤသို့အဘယ်အရပ်၌ဖြစ်လိမ့်မည်နည်း " ဟု မေးလျှောက်ကြသော်၊ ပရ်ဘူဂျီက "အသေကောင်အလောင်းရှိသောအရပ်၌ ရွှေလင်းတတို့စုဝေးလာကြလိမ့်မည် " ဟု မိန့်တော်မူ၏။
Currently Selected:
Luke 17: HNT
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
