Luk 18
18
Jlikjnis von de Wätfru un däm Rechta
1Hee vetald äant oba uk een Jlikjnis doatoo, daut maun aule Tiet bäden sull un nich meed woaren, 1Tess 5:17 2un säd: Doa wia een jewessa Rechta en eene Staut, dee fercht nich Gott un haud kjeen Respakjt fa Menschen. 3Doa wia oba eene Wätfru en dise Staut, dee kjeem no am un säd: Rajchen mie von mienem Jäajna! 4Un lang wull hee nich. Oba nohäa säd hee to sikj selfst: Wan ekj uk Gott nich fercht, un fa kjeen Mensch Respakjt hab, 5oba wiels dise Wätfru mie soo väl Mieej moakt, well ekj ar rajchnen, daut see mie nich aunhoolent kjemt ploagen. Luk 11:7-8 6Dan säd de Har: Horcht, waut de ojjerajchta Rechta sajcht! 7Un sull Gott nich siene Uterwälde äa Rajcht veschaufen, dee Dach un Nacht no Am roopen, un sull Hee daut met äant lang vetrakjen? 8Ekj saj junt, daut Hee äant sea boolt äa Rajcht veschaufen woat. Un doch, wan de Menschensän komen woat, woat Hee dän Gloowen finjen oppe Ieed?
Jlikjnis vom Farisäa un Taks-Kollakjta
9Hee säd oba uk to atelje, dee sikj selfst vetruden, daut see jerajcht wieren, un ve-achten de äwaje, dit Jlikjnis: Ree 10:3 10Twee Menschen jinjen nopp en dän Tempel, om to bäden; eena een Farisäa un de aundra een Taks-Kollakjta. 11De Farisäa stunt un bäd bie sikj selfst soo: Gott, ekj dank die, daut ekj nich soo sie aus de äwaje Menschen, Reiba, Ojjerajchte, Ehebräakja ooda uk soo aus dis Taks-Kollakjta. Jes 58:2-3 12Ekj faust tweemol enne Wäakj un jäw daut Tieende von aules, waut ekj vedeen#18:12 Ooda: mie aungo.. Mat 23:23 13Un de Taks-Kollakjta stunt von wietauf, un wull soogoa nich de Uagen opphäwen nom Himmel, oba schluach sikj aun siene Brost, un säd: Gott, sie mie Sinda jnädich! Ps 51:3,19 14Ekj saj junt: Disa jinkj jerajchtfoadicht no Hus, ver janem. Wiels wäa sikj selfst erhäft, woat raufjesat woaren; un wäa sikj selfst raufsat, woat erhowen woaren. Mat 21:31; 23:12; Luk 14:11
Jesus säajent kjliene Kjinja
Mat 19:13-15; Mrk 10:13-16
15See brochten oba uk de Kjinjakjes no Am, daut Hee dee aunschieren sull. Oba aus de Jinja daut sagen, schullen see äant. 16Oba Jesus roopt dee no sikj un säd: Lot de kjliene Kjinja no mie komen, un wäat äant nich, wiels von ut soone es Gott sien Rikj. 17Ekj saj junt woarhauftich: Wäa Gott sien Rikj nich soo oppnemt aus een kjlienet Kjint, woat doa nich nenkomen.
Een rikja Väastona un Jesus
Mat 19:16-30; Mrk 10:17-31
18Un doa fruach Am een jewessa Väaschta un säd: Gooda Liera, waut mott ekj doonen, om daut eewje Läwen to oawen? Luk 10:25-28 19Dan säd Jesus to am: Wuarom nanst du Mie goot? Kjeena es goot, aus mau eena, Gott. 20Du weetst de Jebooten: “Du saust nich ehebräakjen; du saust nich dootmoaken; du saust nich stälen; du saust nich faulschet Zeichnis räden; iea dienen Voda un diene Mutta.” 2Mo 20:12-16; 5Mo 5:16-20 21Hee oba säd: Aul dise hab ekj jehoolen von miene Jugent aun. 22Aus Jesus daut hieed, säd Hee to am: Eent fält die noch: Vekjeep aules, waut du hast, un vedeel daut aun de Oame, dan woascht du eenen Schauz em Himmel haben; un kom, folj mie no. Mat 6:20 23Oba aus hee daut hieed, wort hee sea truarich, wiels hee wia sea rikj. 24Aus Jesus am oba sach, daut hee sea truarich wia, säd hee: Woo schwoa woaren dee, waut Rikjtum haben, en Gott sien Rikj nenkomen! Luk 19:9 25Wiels daut es leichta, daut een Kameel derch een Noteluag jeit, aus daut een Rikja en Gott sien Rikj nenkjemt.
26Dan säden dee, dee daut hieeden: Wäa kaun dan jerat woaren? 27Hee oba säd: Waut bie Menschen onmäajlich es, es bie Gott mäajlich.
28Dan säd Petrus: Kjikj, wie haben aules veloten un sent Die nojefolcht. 29Hee oba säd to äant: Ekj saj junt woarhauftich: Doa es kjeena, dee Hus ooda Elren ooda Breeda ooda Fru ooda Kjinja veloten haft wäajens Gott sien Rikj, 30dee daut nich välmol trigj-kjricht en dise Tiet un en de komende Welt daut eewje Läwen.
Jesus rät daut dreddemol von sien Stoawen
Mat 20:17-19; Mrk 10:32-34
31Hee oba neem de Twalw no sikj un säd to äant: Kjikjt, wie gonen nopp no Jerusalem, un daut woat aula vollbrocht woaren, waut derch de Profeeten jeschräwen es äwa dän Menschensän. Luk 9:22,44-45; Jes 52:13-53:12 32Wiels Hee woat de Heiden äwajäft woaren un vespott un schlajcht behaundelt un bespäajen woaren. 33Un see woaren Am vepriejlen un dootmoaken, un aum dredden Dach woat Hee wada oppstonen. 34Un see vestunden nuscht von dise Dinja, un dise Räd wia fa äant vestoaken, un wisten nich, waut dise Räd wia. Luk 9:45; 24:45
Jesus heelt eenen blinjen Pracha
Mat 20:19-34; Mrk 10:46-52
35Un daut passieed, aus Hee sikj Jericho nodad, saut een jewessa Blinja aum Wajch un prachad. 36Un aus hee daut Volkj hieed vebie-gonen, fruach hee, waut daut wia. 37Dan säden see am, daut Jesus von Nazaret vebie-jinkj. 38Un hee roopt ut un säd: Jesus, du David sien Sän, erboarm Die äwa mie! 39Un dee doa veropp-jinjen, bedreiwden am, daut hee sull stell-sennen. Hee oba schrieech noch väl dolla: David sien Sän, erboarm Die äwa mie! 40Un Jesus stunt stell un befool, dän no Am to brinjen; aus dee oba dichtbie kjeem, fruach Hee am 41un säd: Waut west du, daut Ekj die doonen saul? Hee säd: Har, daut ekj wada seenen kaun! 42Un Jesus säd to am: See wada! Dien Gloowen haft die jeheelt. Luk 17:19 43Un hee kunn fuaz seenen un foljd Am no un veharlicht Gott, un aul daut Volkj, waut daut sach, lowd Gott.
Lukas
Currently Selected:
Luk 18: DKB
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Copyright © 2023 von de Kjennichs-Bibel Jesalschoft
