1. Korinta 15
15
Christus es vom Doot oppjestonen
1Breeda, ekj well junt aun daut Evangelium denkjen halpen, daut ekj junt jeprädicht hab. Jie haben daut uk aunjenomen un stonen faust doarenn. 2Derch dit Evangelium woa jie jerat, wan jie junt aun daut soo hoolen, aus ekj junt daut jeprädicht hab. Wan daut nich de Faul es, dan sent jie vejäfs toom Gloowen jekomen. 3Aus ieeschtet hab ekj junt daut wieda jejäft waut ekj jekjräajen haud: Christus es fa onse Sinden jestorwen, soo aus jeschräwen steit. #Jes 53,12 4Hee es begroft worden, un stunt aum dredden Dach vom Doot opp, soo aus jeschräwen steit. #Hos 6,2; Luk 24,27.44-46 5Hee leet sikj von Petrus seenen, un dan von de Twalw. #Luk 24,34; Joh 20,19.26 6Nohäa leet hee sikj von äwa 500 Breeda opp eemol seenen, von dee noch de mieeschte läwen, wan uk aul eenje enjeschlopen sent. 7Nohäa wees hee sikj däm Jakobus, un dan aul de Apostel. #Luk 24,50 8Un tolatst leet hee sikj uk von mie seenen, aus von eenem, dee butatiets jebuaren wia. #Apost 9,3-6; 1Kor 9,1 9Ekj sie de jerinjsta von de Apostel un sie daut nich wieet, een Apostel jenant to woaren, wiels ekj Gott siene Jemeent vefolcht hab. #Apost 8,3; Efs 3,8 10Oba derch Gott siene Jnod sie ekj, waut ekj sie. Un siene Jnod aun mie es nich vejäfs jewast. Nä, ekj hab väl mea jeoabeit aus de aundre aula. Oba daut wia nich ekj, Gott siene Jnod wia en mie. #2Kor 11,5.23 11Auf daut nu ekj ooda jane wieren, soo hab wie junt jeprädicht, un soo hab jie jejleeft.
Wie woaren uk vom Doot oppstonen
12Oba, wan doa jeprädicht woat, daut Christus vom Doot oppjestonen es, woo kjennen eenje von junt dan sajen, daut de Doodes nich oppstonen woaren? 13Wan daut soont nich jeft, daut de Doodes oppstonen, dan es Christus uk nich vom Doot oppjestonen. 14Un wan Christus nich vom Doot oppjestonen es, dan es ons prädjen vejäfs, un jun jleewen es uk vejäfs. 15Mea aus daut, dan hab wie een faulschet Zeichnis von Gott jejäft, wiels wie säden, daut Gott Christus vom Doot oppjewakjt haud, dän hee oba nich oppjewakjt haud, wan de Doodes eefach nich oppstonen. #Apost 1,22 16Wan de Doodes nich oppstonen, es Christus uk nich oppjestonen. 17Un wan Christus nich vom Doot oppjestonen es, es jun jleewen vejäfs, un jie sent dan noch en june Sinden. 18Dan sent uk dee veloaren, dee en Christus enjeschlopen sent. 19Wan daut bloos fa dit Läwen es, daut wie opp Christus hopen, dan es mank aule Menschen kjeena soo sea to bejaumren aus wie.
20Oba Christus es bestemt vom Doot oppjestonen, aus ieeschta von aul dee, dee enjeschlopen sent. #1Kor 6,14; Kol 1,18 21Wiels de Doot derch eenen Mensch jekomen es, mott daut uk derch eenen Mensch komen, daut de Doodes wada oppstonen. #1Mo 3,17-19; Reema 5,18 22Soo aus en Adam aule Menschen stoawen, soo komen see uk derch Christus wada aula toom läwen.
23Daut vom Doot oppjewakjt woaren haft siene Ordnunk: Aus ieeschta Christus, un dan met sienem komen dee, dee am aunjehieren. #1Tess 4,16-17 24Dan kjemt daut Enj, wan hee Gott däm Voda daut Kjennichrikj äwajäwen woat, no däm hee aule Harschoften un Rejierungen un Jewaulten to nuscht jemoakt haft. #Reema 8,38 25Hee mott eefach rejieren bat Gott “aul siene Fiend woat unja siene Feet jelajcht haben”. #Psa 110,1; Mat 22,44 26De latsta Fient, dee venicht woat, es de Doot. #Opb 20,14; 21,4 27Wiels “Gott #15,27 Griechisch hee haft am aules unja de Feet jelajcht”. Oba wan hee sajcht, aules es am unjadon jemoakt, dan es daut kloa, daut dee doa nich met en es, dee am aules unjadon jemoakt haft. #Psa 8,7 28Un wan am ieescht aules woat unjadon sennen, dan woat uk de Sän selfst däm unjadon sennen, dee am aules unjadon jemoakt haft, daut Gott aules en aulem es.
29Wan de Doodes nich oppstonen, waut stalen dee sikj väa, dee sikj en de Doodje äare Städ deepen loten? Wan de Doodes nich oppstonen, wuarom loten Menschen sikj dan en äare Städ deepen? 30Un waut ons selfst aunbelangt, wuarom jäw wie ons jieda Stund en Jefoa? #Reema 8,36; Gal 5,11 31Ekj stoaw aule Dach, Breeda. Soo secha aus ekj mie doatoo frei, daut jie en Christus Jesus sent, soo secha hab ekj dän Doot aule Dach ver mie. #2Kor 4,10 32Waut haud mie daut jenuzt, wan ekj en Efesus bloos wäajen disem Läwen met wille Tieren jekjamft haud? Wan de Doodes doch nich oppstonen, dan “well wie äten un drinkjen, wiels morjen sent wie doot.” #Jes 22,13 33Lot junt nich aunschmäaren. Schlajchte Jesalschoft vedoaft goode Aunjewanheiten. 34Komt doch emol to Besennunk, un hieet opp met sindjen. Wiels ekj mott to june Schaund sajen, daut eenje Gott noch nich kjanen. #1Tess 5,8
Waut woa wie fa een Kjarpa haben?
35Oba wan wäa froagen mucht, woo woaren de Doodje oppstonen, un met waut fa een Kjarpa woaren dee verendach komen? 36Du Noa. Waut du seist, mott ieescht stoawen, ea daut toom läwen kjemt. #Joh 12,24 37Wan du waut seist, seist du nich dän Kjarpa, dee nohäa sennen woat. Du seist bloos een Kuarn, Weit ooda sestwaut. 38Oba Gott jeft däm eenen Kjarpa, soo aus hee daut well. Hee jeft jiedrem Kuarn sienen ieejnen Kjarpa. 39Daut Fleesch es uk nich aula äwareen. Menschen haben eene Sort Fleesch, de Tieren eene aundre Sort, de Väajel eene aundre un de Fesch noch eene aundre. 40Doa sent himlische Kjarpa un irdische Kjarpa. Daut waut aum himlischen Kjarpa scheen es, es waut aundret aus waut aum irdischen Kjarpa scheen es. 41De Sonn haft äa Glaunz, de Mon haft eenen aundren Glaunz, un de Stierns noch eenen aundren. De Stierns unjascheeden sikj noch vonenaunda met äa Glaunz. 42Soo woat daut uk sennen, wan de Doodes oppstonen. De Kjarpa, dee jeseit woat, mott vegonen. Oba dee vom Doot oppsteit, woat bestonen. 43Waut jerinjet woat jeseit, oba waut vom Doot oppsteit woat harlich sennen. Waut jeseit woat es schwak, oba waut oppstonen woat, woat stoakj sennen. #Flp 3,21; Kol 3,4 44Doa woat een fleeschlicha Kjarpa jeseit, oba doa woat een jeistlicha Kjarpa vom Doot oppstonen. Wan daut eenen fleeschlichen Kjarpa jeft, jeft daut uk eenen jeistlichen Kjarpa. 45Soo aus daut jeschräwen steit: De ieeschta Mensch, Adam, “wort eene läwendje Seel”, un de latsta Adam wort Jeist, dee läwendich moakt. #1Mo 2,7; 2Kor 3,17 46Oba de jeistlicha Kjarpa wia nich de ieeschta. Ieescht wia de fleeschlicha un dan de jeistlicha. 47De ieeschta Mensch wia von Stoff von de Ieed; de tweeda oba vom Himmel. 48Soo aus dee von Ieed jenomna es, sent uk de aundre, dee von de Ieed staumen. Un soo aus de himlischa es, sent uk dee, dee vom Himmel staumen. 49Soo aus wie däm, dee von de Ieed es, likjnen, soo woa wie #15,49 Eenje oole Schreften sajen soo sull wie. uk däm, dee vom Himmel es, likjnen. #1Mo 5,3
De latsta Siech
50Oba Breeda, dit saj ekj junt: Fleesch un Bloot kjennen Gott sien Rikj nich oawen. Un waut vewäsen kaun, kaun nich daut waut onvewäslich es oawen. 51Horcht emol häa. Ekj saj junt een Jeheemnis: Wie woaren nich aula stoawen, wie woaren oba aula veendat woaren. #1Tess 4,15-17 52Daut woat plazlich komen, en eenem Uagenblekj, wan de latste Trompeet blosen woat. De Trompeet woat jeblost woaren un de Doodes woaren oppstonen onvewäslich, un wie woaren veendat woaren. #Mat 24,31 53Daut es soo, dit waut vewäsen kaun, mott daut auntrakjen, waut nich vewäsen kaun, un dit, waut stoawen kaun, mott daut auntrakjen, waut nich stoawen kaun. #2Kor 5,4 54Oba wan dit waut vejeit, daut äwatrakjen woat waut nich vejeit, un wan dit waut stoaft, daut äwatrakjen woat waut nich stoaft, dan woat daut werkjlich soo sennen aus daut jeschräwen steit: “De Siech haft dän Doot oppjeschlukt. #Jes 25,8; Hos 13,14 55Doot, wua es dien Siech? Doot, wua es dien Stachel?” 56De Doot sien Stachel es de Sind. Un de Sind äare Krauft es daut Jesaz. #Reema 7,8.11.13 57Oba Gott saul jedankt woaren, dee ons derch onsen Harn Jesus Christus dän Siech jeft! #1Joh 5,4
58Doawäajen, miene leewe Breeda, stot faust, lot junt nich omschmieten, nämt emma too en june Oabeit fa dän Harn. Denkjt doaraun, daut june Oabeit fa onsen Harn nich vejäfs es.
Currently Selected:
1. Korinta 15: PB
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Plautdietsch Bible © 2003 Kindred Productions and United Bible Societies Association, Inc.