2. Korinta 10
10
Paulus von sienem Deenst
1Ekj, Paulus, munta junt opp, un doo daut soo leeftolich un frintlich aus Christus es. Jie meenen, daut ekj schwak schien, wan ekj bie junt sie, oba brow un jlikjtoo, wan ekj wiet auf sie. 2Ekj froag junt opp iernst, lot daut nich bat doa komen, daut ekj woa motten gaunz driest sennen wan ekj kom. Ekj räakjen sea direkjt to dee to sennen, dee doa meenen, daut wie bloos menschlich jesonnen sent. #1Kor 4,21; 2Kor 13,1-2 3Wan wie uk en dise Welt läwen, kjamf wie doch nich soo aus dise Welt daut deit. 4Daut Jereetschoft daut wie toom kjamfen brucken, staumt nich von dise Welt. Daut staumt von Gott, un doawäajen haft daut eene Gotteskrauft en sikj. Daut kaun jeistlichet Denkjen, daut faulsch un sea faust es, to nuscht moaken. #Efs 6,13-17 5Met daut waut Gott ons toom kjamfen reed stalt, moak wie aule Jedanken to nuscht, un aules waut huach un fromm utlat, oba ons hindat, Gott emma bäta kjanen to lieren. Wie nämen aule Jedanken faust, daut dee Christus jehorchen motten. 6Wie sent reed, aules waut onjehuarsom es to strofen, wan jie ieescht gaunz jehuarsom jeworden sent.
7Seet de Sachen soo aus dee werkjlich sent. Wan sikj irjentwäa secha es, daut hee Christus aunjehieet, dan lot am doaraun denkjen, daut wie jrod soo goot Christus aunjehieren aus hee. 8Ekj kunn noch zimlich mea von de Volmacht räden, dee de Har ons jejäft haft, junt opptobuen, un nich junt kaputt to moaken. Doamet wudd ekj noch nich too väl sajen. #1Kor 5,4-5; 2Kor 13,10 9Dit saj ekj to junt, daut jie nich meenen, daut ekj junt met miene Breew enjsten wull. 10Eenje sajen, siene Breew sent strenj un schwoa, oba wan hee selfst doa es, sitt hee schwak ut un sien räden meent nich väl. 11Lot soone Menschen doamet räakjnen, waut wie en onse Breew sent, doano woa wie uk haundlen, wan wie ieescht doa sent. #2Kor 13,2.10
Waut talt, es waut Gott sajcht
12Wie wudden daut nich woagen, ons met dee to vejlikjen, dee sikj selfst lowen. Dee weeten nich, waut see doonen wan see sikj aun sikj selfst mäten un sikj met sikj selfst vejlikjen. #2Kor 3,1; 5,12 13Wie woaren met ons nich äwa de Moten stolt sennen. Wie woaren en de Jrensen bliewen, dee Gott ons jestalt haft, om uk bat junt to komen. #(13-16) Reema 15,20; 12,3 14Daut es nich soo daut wie too väl jesajcht haben, aus wan wie nich bat junt jekomen wieren. Wie sent werkjlich met däm Evangelium von Christus bat junt jekomen. 15Un wie stieen uk nich äwa onse Jrensen un meenen ons waut met Oabeit, dee aundre jedonen haben. Wie hopen doaropp, daut onse Oabeit mank junt doano woat aunerkjant woaren, aus jun Gloowen toonämen woat. 16Wie wellen daut Evangelium noch en Lenda prädjen, dee wieda auf sent aus jie. Un wie wellen ons nich doamet lowen, waut aundre opp äare Oat jedonen haben. 17“Wäa sikj lowen well, saul sikj met däm Harn lowen.” #Jer 9,22-23; 1Kor 1,31 18Aunjenäm es nich dee, dee sikj selfst loft, oba dee, dän de Har loft. #1Kor 4,5
Currently Selected:
2. Korinta 10: PB
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Plautdietsch Bible © 2003 Kindred Productions and United Bible Societies Association, Inc.