5. Mose 32
32
Moses sien Leet
1Lot dän Himmel horchen wan ekj räd,
lot de Ieed oppnämen waut ekj to sajen hab. #Jes 1,2
2Mucht dis Unjarecht opp junt komen
aus een leisa Räajen,
mucht dee sennen aus de Deiw.
Muchten dise Väaschreften Läwen jäwen,
soo aus een Soddaräajen oppe drieeje Weid,
un soo aus wan daut dän dachäwa opp daut Struck doakt. #Jes 55,10-11
3Ekj woa däm Harn sien Nomen bekaunt moaken;
ekj woa sajen woo groot Gott es.
4Hee jeft mie Schutz;
sien Woakj es onen Fäla,
un hee haundelt emma rajcht.
Gott es bestendich un onen schlajchtet.
Hee deit emma waut rajcht es.
5Oba jie sent ontru jewast.
Jie derwen nich mea siene Kjinja sennen,
wiels june Wäaj soo vekjieet un bees sent. #Jes 1,2-4; Mat 17,17
6Es dit woo jie däm Harn trigjäwen,
jie onveninftje un onväabedochte Lied.
Es hee nich jun Voda?
Es hee nich dee, dee junt jemoakt haft,
dee, dee junt to een Volkj jemoakt haft? #2Mo 4,22; Jes 63,16; Jer 3,4; 31,9; Hos 11,1; Mal 1,6
7Denkj doch emol no, woo daut en vegone Tiet jewast es.
Froag dienen Voda un de elre Mana;
dee kjennen die daut sajen.
8De Hechsta haft de veschiedne Velkja
jieda äa Launt un eenen himlischen Deena jejäft,
aus hee dee von eenaunda sad, #1Mo 11,8; Apost 17,26
9oba Jakob siene Nokomen wäld hee fa sikj selfst. #5Mo 9,26.29
10Hee funk an enne Wiltnis wua doa nuscht wia,
buta daut julen vom Wint.
Hee omoarmd an un holp an;
hee paust opp no an,
soo aus eena no sien Uag oppaust. #Psa 17,8; Hes 16,4-14; Sach 2,12
11Soo aus een Odla siene junge utem Nast schechat,
un dän dan hinjaraun flicht,
un lat dee opp siene Flichten metfoaren, #2Mo 19,4
12soo leid de Har an gaunz auleen.
Doa wia kjeen framda Aufgott doabie.
13Hee sad an huach mank de Boaj
un jeef an to äten waut doa woss;
Hee jeef an Honnich von mank de Steena,
un Eelj von Oliewenbeem opp steenajet Launt. #Psa 81,17
14Hee jeef an Gloms von de Häad
un Malkj von de Schop,
Hee jeef an Fleesch von Lama un Kosen,
un von de baste Kosenbakj.
Hee jeef an dän basten Weit,
un leet an rooden Wien vonne Wiendruwen drinkjen.
15Aus Israel oppjerecht wia, wort hee fat un jäajenaun;
hee wort dikj un runtjesechtich
un dreid sikj wajch von Gott, dee am jemoakt haud.
Hee veacht däm,
dee no am oppaust un am jerat haud. #5Mo 31,20; 33,5.26; Jes 44,2; Neh 9,25
16Hee reizt däm Harn sienen Aufgonst
derch sienen Jettadeenst,
met oppscheiselje Sitten kroagd hee Gott sien Oaja äwadäl.
17See muaken Opfa fa Jetta un nich fa Gott,
fa Jetta dee see nich von ea kjanden,
fa niee Jetta dee oppjekomen wieren,
un fa woone de Vodasch nich Forcht jehaut hauden.
18See jeewen nuscht rom om dän Schutz,
derch dän see toom läwen kjeemen;
see vegauten dän Gott dee an jemoakt haud. #1Mo 49,24; Psa 18,32; 78,15.16
19Aus de Har daut sach, wort hee doll,
un hee dreid sikj wajch von siene Säns un Dajchta.
20Ekj woa mien Jesecht von an dreien, säd de Har,
un seenen waut met an passieet.
See sent een vekjieedet Volkj;
see sent Kjinja opp dee sikj kjeena veloten kaun.
21See haben mie jezoajcht met äa Jettadeenst,
see haben mie doll jemoakt met daut, waut kjeen Gott es.
Ekj woa an zoajen met daut, waut kjeen Volkj es,
ekj woa an doll moaken met daut, waut nuscht es. #Psa 78,58; Jer 2,11; Reema 10,19
22Mien Oaja haft een Fia aunjestekjt,
un woat bat unjen em Doodenrikj brennen;
daut woat de Ieed un waut doabowen es vebrennen;
de Grunt unjare Boaj woat schwälen.
23Ekj woa an onen Enj Trubbel jäwen;
ekj woa miene Feilen opp an komen loten.
24Dee woaren veschmachten fa hunga,
see woaren met huagen Feeba
un schlajchte Krankheiten jeploacht sennen.
See woaren unja wille Tieren
un jeftje Schlangen lieden.
25Oppe Gaussen woat daut Schwieet an nämen,
enne Hiesa woaren see veenjsten;
de junge Mana un Mejales,
krakjt soo aus de Kjinja un de oole
woaren jenomen woaren. #Hes 5,17; 14,21
26Ekj haud an kunt wiet vespreeden
un aulet Aundenkjen aun an utlaschen.
27Oba ekj haud daut nich vedroagen kunt,
wan de Fiend mie jenerkjt hauden,
un jesajcht, daut see met äare Macht
äwa an jewonnen hauden
un daut et nich mien Wellen wia.
28Israel es een Volkj onen gooden Rot,
see haben kjeene Ensecht. #Jes 27,11; Jer 4,22
29Wan see kluak wieren wudden see vestonen;
see wudden enseenen, waut daut fa een Enj jeef.
30Woo wudden 1.000 sennen ver eenen jerant,
un 2.000 sent von twee vejoacht worden,
wan daut nich wia, daut äa Gott an vekoft haud,
un äa Har an veloten haud? #3Mo 26,36-37; Jes 30,17
31De Fiend haben nich een Schutz
soo aus wie eenen haben,
daut sajen see soogoa selfst. #5Mo 32,4.37
32Äare Wienrank kjemt von Sodom
un vonne Wiengoades bie Gomorra;
äare Wiendruwen sent jeftich
un äare Pungels sent betta;
33äa Wien es Jeft vonne Schlang
un daut onjnädje Schlangenjeft von Ägipten.
34Ekj hab behoolen waut see jedonen haben;
ekj hab daut krakjt oppbewoat en miene Vewoarunk, #5Mo 29,28
35daut ekj doa äwa Rach eewen kaun un an bestrofen,
wan see nich steil gonen kjennen.
De Dach es dicht bie
wan see grooten Schoden derchmoaken woaren,
un äa vedoawen woat plazlich komen. #Psa 94,1; Reema 12,19; Heb 10,30
36De Har woat sien Volkj rechten,
un sikj om sienen Deena erboarmen,
wan hee sitt daut äare Krauft wajch es,
un kjeent von an, auf Sklow ooda Frie, jebläwen es.
37Dan woat hee sajen: Wua sent june Jetta,
opp woone jie junt veleeten,
daut dee junt raden wudden, #5Mo 32,31
38dee waut daut Fat biem Opfa eet,
un dän Wien biem Drinkjopfa drunk.
Lot dän nu komen un junt halpen,
lot dän no junt oppaussen. #Rech 10,14; Jer 2,28
39Nu lot daut ensinkjen
daut ekj, un ekj auleen Gott sie.
Doa es kjeen aundra Gott.
Ekj näm daut Läwen un ekj jäw daut,
ekj kaun Wunden schlonen un ekj jäw daut heelen.
Kjeena kaun mie opphoolen. #2Mo 15,26; 5Mo 4,35; 1Sam 2,6; Hiob 5,18; Jes 45,5; Hos 6,1-2
40Ekj häw miene Haunt nom Himmel un jäw mien Eit,
daut soo secha aus ekj opp emma läw,
41wan ekj mien blenkjajet Schwieet opphäw
un daut Jerecht fia met miene Haunt,
woa ekj mie aun miene Jäajna rajchen,
un woa dee trigjtolen waut jäajen mie sent. #(41 un 42) Jer 46,10
42Ekj woa miene Feilen äwasaut moaken met Bloot,
un mien Schwieet woat Fleesch fräten,
Bloot von de jeschloagne un de faustjenomne,
un von de lankhoaje Fiend, sajcht de Har.
43Lot aule Lenda sikj metfreien, wäajen sien Volkj.
Hee bestroft dee waut siene Deena ombrinjen.
Hee eeft Rach aun siene Jäajna,
un hee moakt een Veseenen fa sien Launt un sien Volkj.
Amen. #4Mo 35,33-34; 5Mo 21,8; Reema 15,10
44Un Moses un Josua, Nun sien Sän, säden de Lied aul de Wieed von daut Leet, soo daut daut gaunze Volkj daut hieed. 45Un aus Moses de Israeliten aul dise Väaschreften jesajcht haud, 46säd hee wieda: Nämt aul dise Wieed, met dee ekj junt vondoag woarn, to Hoat, daut jie june Kjinja dee kjennen oppschoapen, soo daut see uk aule Stekja von dit Jesaz hoolen woaren. #5Mo 6,7 47Dise Väaschreften sent nich ladjet Sprie. Nä, dee sent Läwen fa junt. Hoolt junt aun dee, un dan woa jie lang läwen en daut Launt aun jantsied Jordan, woont jie gonen entonämen. #3Mo 18,5
48Un dän Dach noch säd de Har to Moses: 49Nu go en Moab opp de Abarim Boaj, jäajenäwa von Jericho, un go doa opp däm Nebo Boajch. Kjikj von doa no daut Launt Kanaan, woont ekj daut Volkj Israel jäwen woa, daut see doa wonen kjennen. #4Mo 27,12; 33,48 50Un doa opp däm Boajch woascht du stoawen motten, soo aus Aaron opp däm Hor Boajch storf. #4Mo 20,23-29 51Jie wieren beid ontru to mie ver daut Volkj Israel, aus jie bie daut Wota bie Meriba wieren, dicht bie Kadesch en de Zin Wiltnis. Du jeefst mie doa ver daut Volkj nich de Aunerkjanunk daut ekj heilich sie. #4Mo 20,12-13 52Du kaust daut Launt von een Enj auf seenen, oba du woascht nich selfst en daut Launt nengonen, woont ekj daut Volkj Israel jäw.
Currently Selected:
5. Mose 32: PB
Highlight
Share
Compare
Copy
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Plautdietsch Bible © 2003 Kindred Productions and United Bible Societies Association, Inc.