YouVersion Logo
Search Icon

5. Mose 33

33
Moses sien Säajen fa de twalw Stam
1Un hia es de Säajen dän Moses, de Maun dee Gott deend, äwa daut Volkj Israel spruak ea hee storf.
2De Har kjeem von Sinai,
von Seir kjeem hee opp äwa ons,
vom Paran Boajch scheen hee opp ons.
Hee kjeem met 10.000 Enjel
un eene Fiaflaum enne rajchte Haunt. #Rech 5,4
3Jo, de Har wia sien Volkj goot,
un hee beschizt dee, waut am jeweit wieren;
see jinjen opp sienen Wajch,
un neemen sien Wuat aus äaren Rot,
4aus Moses an daut Jesaz jeef
aus een Schauz fa Jakob siene Nokomen.
5Soo wort de Har de Kjennich
äwa dee, woone hee oppjerecht haud,
aus de Leidasch un Stam von Israel vesaumelt wieren. #2Mo 15,18; 2Mo 19,7; 5Mo 32,15
6Un Moses säd to dän Staum Ruben:
Lot Ruben nich utstoawen
wan hee uk nich sea groot es.
7Un hee säd to Juda:
Har, horch doch no Juda siene Stemm
un brinj am toop met siene Lied;
hee stritt fa sikj met siene Henj,
halp am jäajen siene Jäajna.
8Un hee säd to Levi:
Jeff Levi, dee soo tru es,
dienen Rot derch däm Urim un Tummim.
Aul bie Massa, un uk bie Meriba,
worden see sea aufjeprooft. #2Mo 17,2.7; 28,30; 1Sam 14,41; Psa 95,8
9Hee säd äwa sienen Voda un siene Mutta
daut hee nich no an horcht;
hee vekjand siene Breeda un Kjinja
un hilt sikj aun dien Wuat un dien Bunt. #2Mo 32,27-29; Mat 10,37
10Hee woat Jakob däm Harn siene Väaschreften unjarechten,
un Israel daut Jesaz lieren.
Hee woat dän Weiruak opfren,
un Brauntopfa oppem Aultoa brinjen.
11 Har, halp am en daut wuatoo hee beroopen es,
mucht die de Oabeit dee hee deit, jefaulen.
Nemm äare Fiend äare Macht wajch,
daut see nich trigj jäajen an komen.
12Un hee säd to Benjamin:
Däm Harn jefelt dis Staum, un hee beschizt am.
Dän dachäwa paust hee no am opp,
un hee wont en siene Boaj.
13Un hee säd to Josef:
Mucht de Har dien Launt säajnen,
met däm wieetvollen Deiw, un met Wota von deep rauf; #1Mo 49,25
14met de scheenste Frucht waut de Sonn brinjt,
un de baste Arnt waut de Mon jeft;
15met daut baste Metol von de steenoole Boaj,
met de groosoatje Arnt en daut sea oole Tol;
16met daut baste enne Ieed, wua soo wundaväl es,
un de Gonst von de Stemm dee en däm Bosch wia.
Muchten dise opp Josef sien Kopp sennen,
oppem Stiern von däm besondren von mank siene Breeda. #1Mo 49,26; 2Mo 3,2-4
17Hee haft Majestät aus mau een ieeschtjebuarna Boll,
hee es stoakj aus de Hieena aun een sea willa Oss;
un met dee schift hee Velkja soo wiet aus daut jeit;
soo sent Efraim siene 10.000
un Manasse siene 1.000. #1Mo 46,20
18Un to de Stam Sebulon un Isachar säd hee:
Frei die, Sebulon, opp diene Reisen,
un du, Isachar, en diene Zelten.
19Dee woaren äa Frintschoft enne Boaj nenn kroagen,
un doa een rajchtet Opfa moaken;
see woaren vom Mäa soo rikjlich arnten,
un von de wieetvolle Schaza em Saunt.
20Un hee säd to Gad:
Dee wäa Gad jrata moakt woat eenen Säajen haben,
hee hukt aus een Leiw, dee reed es toom sprinjen,
un ritt aun dän Oarm un dän Kopp.
21Hee wält sikj daut baste Launt,
wua een Stekj fa däm Leida jehoolen wia.
Toop met de Leidasch en Israel,
fieed hee daut Jesaz fa däm Harn
un daut rajcht mank an ut. #4Mo 32,29-32
22Un hee säd to Dan:
Dan es soo aus een junga Leiw,
dee ut Baschan rut sprinjt.
23Un hee säd to Naftali:
Naftali, dee du voll von goodet best,
un voll von däm Harn siene Gonst,
Nemm daut Launt aun daut Mäa un nom Sieden.
24Un hee säd to Asser:
De jratsta Säajen mank de Säns es fa Asser;
lot am daut Leefkjint mank de Breeda sennen;
mucht hee siene Feet en Eelj ducken.
25Diene Däaren woaren met Iesa un Brons veräajelt sennen;
soo lang aus du läfst, woascht du stoakj sennen.
26Doa es nich noch eena soo aus dien Gott, du Oppjerechta;
hee foat derch de Himmel om die to halpen,
un oppe Wolkjen en siene Majestät. #5Mo 32,15
27Diene Wonstäd es de eewja Gott,
un hee helt die met siene eewje Oarms.
Hee säd: Sie du vedorwen! Un dreef dän Fiend ver die rut.
28Un soo bleef Israel en Schutz,
un Jakob sien Borm bleef onvestieet,
en een Launt met Jeträajd un Wien,
wua de Owent väl Deiw jeft. #1Mo 27,28; 3Mo 25,18; 1Kjen 5,5; Psa 68,27-28; Jes 51,1-2
29Du jlekjeljet Israel, Wäa es soo aus du?
Du best een Volkj woont de Har jerat haft;
hee es daut Schilt waut die beschizt,
un daut Schwieet waut die groosoatich moakt.
Diene Fiend woaren sikj ver die schuen,
un du woascht de huage Opfastäden vestieren. #5Mo 4,7-8; Psa 33,12; 144,15

Currently Selected:

5. Mose 33: PB

Highlight

Copy

Compare

Share

None

Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in