2. Mose 32

Daut goldne Kaulf

(5Mo 9,9-12)

1Aus daut Volkj sach daut Moses lang oppem Boajch bleef, kjeemen see no Aaron un velangden von am: Moak ons doch eenen Aufgott, dee ons veroppgonen woat. Wie weeten goanich mea waut met ons Moses, dee ons ut Ägipten brocht, jeworden es. #(1-24) 5Mo 9,8-21 2Dan säd Aaron: Nämt de goldne Uarinj von june Frulied un Säns un Dajchta, un brinjt dee häa. 3Aulemaun neem siene goldne Uarinj auf, un brocht am dee. 4Aaron neem dee un schmäd een Kaulf von daut, met sien Jereetschoft. Un dan säden see: Dit, Israel, es dien Gott, dee junt ut Ägipten jebrocht haft. #1Kjen 12,28; Psa 106,19-20; Apost 7,41 5Aus Aaron daut sach, muak hee eenen Aultoa ver daut Kaulf un säd: Morjen woa wie een Fast fa däm Harn haben. 6Dän näakjsten Dach kjeemen see tiedich un muaken een Brauntopfa, un brochten Dankopfa, daut aule äten un drinkjen kunnen. Dan stunden see opp un daunzten un sungen. #1Kor 10,7

7Dan säd de Har to Moses: Go emol schwind rauf. Dien Volkj, daut du von Ägipten jebrocht hast, haft sikj vegonen. 8See haben sikj nu aul wajch jedreit von däm Wajch, dän ekj an jeboden hab. See haben sikj een Kaulf jeformt, un kjneeen sikj ver daut un moaken Opfa fa daut. Nu sajen see: Israel, dit es de Gott, dee junt ut Ägipten jebrocht haft. #2Mo 20,4.23; 5Mo 9,13—14,26-29

9Un de Har säd to Moses: Ekj kaun seenen daut dit Volkj een stiewjenekjet Volkj es. #5Mo 9,6; Jes 48,4; Apost 7,51 10Go, un lot mie auleen, daut ekj mienen Oaja jäajen an uteewen kaun un an vedoawen kaun, un daut ekj dan doch von die kaun een grootet Volkj moaken. #4Mo 14,11-20 11Dan velangd Moses, daut hee durf ver däm Harn, sienen Gott, komen un hee säd: Wuarom wurscht du loten dien Oaja äwa dien Volkj komen? Du hast jrod diene Macht un groote Krauft bewäsen en däm, daut du an ut Ägipten brochst. 12Du west doch nich de Ägipta von die sajen loten, daut du dit Volkj lestich hast ut Ägipten jefieet, om daut enne Boaj omtobrinjen, daut see von dise Ieed veschwinjen. Lot doch no met dienen grooten Oaja un bieej die, daut du dien Volkj nich schoden aundeist. #5Mo 9,28; Jos 7,9 13Denkj doch aun Abraham, Isaak, un Israel, dee die tru wieren, un dee du met een Eit opp die selfst vesproaken hast, daut du an vemieren wurscht. Du vespruakst an daut äare Nokomen soo wudden sennen aus de Stierns aum Himmel, un daut see opp eewich daut Launt oawen wudden, daut du vesproaken hast an to jäwen. #1Mo 15,5; 22,16-17; 26,4 14Un de Har jeef no met daut, waut hee jedreift haud opp daut Volkj to brinjen. #5Mo 9,15-17.21; Psa 85,2-8

15Moses dreid om un jinkj rauf vom Boajch. Hee druach twee Toflen, dee von beid Sieden beschräwen wieren. Dit wia de Bewies daut de Har to am jerät haud. 16De Toflen haud Gott jemoakt. Daut Schriewen opp de Toflen wia Gott sien Schriewen; hee haud daut en dän Steen nenjeschnizt. #2Mo 31,18 17Aus Josua hieed woo daut Volkj schrieech, säd hee to Moses: Daut hieet sikj no Kjrich em Loaga. 18Doatoo säd Moses: Daut hieet sikj dolla no sinjen, aus no jewennen ooda velieren en eene Schlacht. 19Aus see dan noda nom Loaga kjeemen unjen aum Boajch, sach hee daut Kaulf, un daut de Lied daunzten. Dit muak Moses soo doll, daut hee de Steentoflen doa unjen aum Boajch ut siene Henj schmeet, daut see tweibruaken. 20Aus see ieescht em Loaga wieren, neem Moses daut Kaulf, veschmolt daut un schluach daut to fienet Pulwa. Dit streid hee dan oppem Wota, un leet de Israeliten daut drinkjen. 21Moses fruach Aaron: Waut deed daut Volkj die, daut du an hast en soone growe Sind jefieet? 22Un Aaron säd: Mien Har, sie mau goanich soo doll! Du kjanst dise Lied, woo leicht dee sikj to daut schlajchte hanjäwen. 23Dee säden eefach: Moak ons Jetta, dee ver ons gonen. Wie weeten nich mea waut met Moses jeworden es, de Maun dee ons ut Ägipten rutbrocht. 24Dan säd ekj: Nämt daut Golt auf waut jie droagen un brinjt mie daut. Ekj schmeet daut em Fia nenn, un dit Kaulf wia, waut doa rut kjeem.

25Moses sach, daut daut Volkj eefach wilt jeworden wia. Aaron haud an loten wilt ranen, daut äare Fiend äwa an aunfungen to lachen. 26Moses stald sikj biem Engank toom Loaga han un säd: Een jiedra, dee fa däm Harn es, komt hia bie mie stonen. Un aule Leviten kjeemen un stalden sikj met am. 27Moses säd to an: Dit es waut de Har, Israel äa Gott, sajcht: Nämt jieda een Schwieet un got derch daut Loaga, von een Enj bat daut aundre, von eene Däa no de aundre un schlot een jiedra june Breeda un Frind un Nobasch doot. 28De Leviten deeden aus an jesajcht wort. Dän Dach storwen bie 3.000 Menschen. 29Moses säd to de Leviten: Jie haben vondoag jewäsen, woo jie junt däm Harn jeweit haben, daut jie no am horchten un nich emol june Säns un Breeda veschoonden. Hee jeft junt vondoag sienen Säajen. #2Mo 28,41; 4Mo 3,6-10; 5Mo 33,8-11

30Aus de näakjsta Dach kjeem, säd Moses toom Volkj: Jie haben eene groote Sind begonen, oba ekj woa nom Harn gonen un seenen auf ekj een Veseenen fa junt kjrieen kaun. 31Un Moses jinkj nom Harn un säd: Daut Volkj haft sikj schwoa vesindicht. Dee haben sikj goldne Jetta jemoakt. 32Vejeff an doch äare Sind. Wan oba nich, dan lasch mien Nomen gaunz ut daut Buak rut, daut du jeschräwen hast. #Psa 69,29; Luk 10,20; Reema 9,3 33Un de Har säd: Dee, dee jäajen mie jesindicht haben, dee äa Nomen woa ekj ut mien Buak laschen. 34Go du nu no daut Volkj un leid an doahan, wua ekj die jesajcht hab. Jie woaren noch wada mienen Enjel seenen ver junt gonen. Oba wan de Dach kjemt, an fa äare Sind to strofen, dan woa ekj an strofen. #2Mo 33,2.14; (34b un 35) 4Mo 14,27-30 35De Har leet eene schwoare Krankheit äwa daut Volkj komen, wäajen äare Sind met daut Kaulf, daut Aaron jemoakt haud.

Currently Selected:

2. Mose 32: PB

Highlight

Compare

Copy