2. Mose 34

Moses jeit wada opp däm Boajch no Gott

(5Mo 10,1-5)

1De Har säd to Moses: Moak die twee Steentoflen, soone aus de ieeschte, woone du twei bruakst. Dan woa ekj doa de Wieed nopp schriewen, waut opp de ieeschte twee wieren. #2Mo 32,19 2Bat zemorjes saust du dee reed haben, un dan oppem Boajch no mie komen. Doa opp Sinai saust du ver mie komen. 3Lot kjeenem met die metkomen, un lot kjeen Mensch irjent wua oppem Boajch nopp komen. Soogoa Vee un Schop sellen nich unjen aum Boajch grosen. #2Mo 19,12-13 4Dan muak Moses twee Steentoflen, soone aus de ieeschte, un jinkj tiedich zemorjes met dee oppem Boajch, krakjt soo aus de Har am befoolen haud. 5Un de Har kjeem en eene Wolkj rauf no am un säd sienen Nomen: Har. 6De Har kjeem bie am vebie un säd: De Har. De Har es Gott, metliedent, voll Jnod, nich leicht doll, un sea leeftolich un truhoatich. #2Mo 33,18-23; 4Mo 14,18; Psa 103,8; Nah 1,3; 1Joh 4,16 7Ekj hab truhoatje Leew fa dusende Jennerazionen, daut ekj june Sind, jun beeset benämen, un jun wadaspanstjet vejäw. Oba ekj hool de schuldje nich onbestroft. Ekj strof doch Kjinja un Grootkjinja, soogoa Uagrootkjinja, fa de Elren äare Sinden. #2Mo 20,5-6; Nah 1,2 8Doamet kjneed Moses sikj plazlich 9un säd: Wan ekj en diene goode Gonsten sie, Har, dan bliew nu bie ons, wan wie uk een stekjsennjet Volkj sent. Vejeff ons ons vegonen un Sind, un nemm ons aus dien ieejnet Volkj aun. #2Mo 33,3; 5Mo 32,9; Psa 28,9

10Dan säd de Har: Ekj moak een Bunt met junt. Aul june Menschen woaren seenen, waut fa Wunda ekj mank junt doonen woa, soone aus noch kjeena oppe Ieed un kjeen Volkj erfoaren haft. Dise Wunda woaren aule Velkja, mank woone jie komen, en Forcht un staunen vesaten. #2Mo 19,5 11Horcht no aules, waut ekj junt vondoag väasaj. De Amorita, Kanaanita, Hetita, Perisita, Hiwita, un Jebusita, dee en daut Launt wonen, daut ekj junt jäwen woa, woa ekj ver junt rut joagen. 12Paust oba opp, daut jie kjeen Bunt met de Enwona en daut Launt moaken. Doaderch kunnen see junt toom Faul brinjen. 13Bräakjt äare Aultoaren dol, schlot äare oppjestalde Steena twei, un hakt äare Ascherapol auf, dee see aundre Jetta jeweit haben. #2Mo 23,24 14Bät kjeene aundre Jetta aun. De Har, dee uk dän Nomen, de Velangenda, haft, velangt onjedeelde Ieaforcht. #2Mo 20,3.5 15Moakt kjeenen Bunt met irjent wäm, dee en daut Launt wont, wiels dee huaren rom un kjneeen sikj ver äare Jetta un brinjen dee Opfa. Got nich no äa Opfamol wan see junt kroagen, daut jie nich met eemol von daut äten. 16Nämt uk nich von äare Dajchta fa june Säns, soo daut jie nich Schwieedajchta haben, dee sikj ver äare Jetta kjneeen, un dan doaderch june Säns doatoo kjrieen, daut dee sikj ver de Jetta kjneeen. #5Mo 7,3; Rech 3,6; 1Kjen 11,2

17Jie sellen junt kjeene Jetta schmäden. #2Mo 20,4

18Hoolt daut Fast met daut onjesuade Broot, soo aus ekj junt jeboden hab. Emma em Moonat Abib, de Moonat en dee jie emol ut Ägipten kjeemen, un doa opp däm bestemden Dotem, sell jie säwen Doag onjesuadet Broot äten. #(18-26) 2Mo 23,14-19

19De Ieeschtjebuarna jehieet mie. Dit meent jieda ieeschta Bock un Bollkaulf en aul june Häaden. #1Mo 4,4 20Een ieescht jebuarna Äsel saul met daut Opfa von een eenjoaschet Laum friejekoft woaren. Wan nich, dan bräakjt däm jungen Äsel daut Jenekj. Junen ieeschten Sän sell jie friekjeepen. Kjeena saul onen eene Gow ver mie komen. #2Mo 13,12-16

21Sas Doag sell jie oabeiden, oba aum säwenden Dach sell jie junt reiwen, soogoa wan daut Tiet toom plieejen ooda arnten es. 22Hoolt daut Wäakjenfast, wan de ieeschte Weitarnt nenn kjemt, un oppem Enj vom Joa, daut Fast fa de Arnt. 23Een jieda Maunsmensch saul dree mol em Joa ver däm Aulmajchtjen, däm Harn, Israel äaren Gott komen. 24Ekj woa die jenuach Launt jäwen un de Velkja doavon utriemen, soo daut du daut nich doascht beduaren, wan aule Mana dree mol em Joa äa Launt veloten om ver däm Harn, junen Gott, to komen.

25Wan du Bloot oppem Opfa fa mie spretzen deist, doascht du doa nuscht doabie haben, waut enjesuat es. Lot nuscht von daut Passafast äwa bat aum Morjen.

26Brinj daut baste von daut, waut du daut ieeschte arnst, no däm Harn, dienen Gott, sien Hus. Eene junge Kos saul nich en äare Mutta äare Malkj jekoakt woaren. #2Mo 23,19

27De Har säd to Moses: Schriew aul dise Wieed dol, wiels dee lajen dän Bunt ut, dän ekj met die un met Israel jemoakt hab. #2Mo 24,4 28Moses bleef 40 Doag, Dach un Nacht, opp däm Boajch biem Harn, un hee eet de gaunze Tiet kjeen Broot un drunk kjeen Wota. Hee schreef doa de Tieen Jebooten opp de Steentoflen, un dee sent de Bunt dän Gott met daut Volkj muak. #2Mo 24,18; 31,18; Mat 4,2

29Aus Moses vom Sinai Boajch rauf kjeem met de twee Steentoflen enne Henj, dee de Bewies wieren, wist hee nich daut de Hut aun sien Jesecht doavon dacht, daut hee met däm Harn jerät haud. 30Aaron un daut Volkj, oba, foll daut dachte Jesecht opp, un see enjsten sikj, dicht aun am naun to komen. #2Kor 3,7-18 31Aus Moses an dan oba roopt, kjeemen Aaron un de Leidasch vom Volkj doch trigj no am. Un Moses räd met an. 32Lota kjeemen noch aule Israeliten no am, soo daut Moses an aul de Wieed säd, dee de Har am oppem Sinai Boajch jejäft haud. 33Aus Moses utjerät haud, bedakjt hee sien Jesecht. 34Un jiedatsmol wan hee en daut Zelt, wua Gott wia, jinkj, neem hee dän Väahank von sien Jesecht wajch, bat hee wada rut nom Volkj kjeem. Hee säd daut Volkj emma aules, waut de Har am väasäd, #2Mo 33,8-9 35un de Israeliten sagen, daut Moses sien Jesecht dachen deed. Dan bedakjt hee sikj wada, soolang bat hee nom Harn jinkj met am to räden.

Currently Selected:

2. Mose 34: PB

Highlight

Compare

Copy