1. Mose 44
44
Josef prooft siene Breeda auf
1Un Josef säd to däm Deena, dee äwa sien Hus wia: Fell de Mana äare Sakj, soo voll aus see dee nämen kjennen, un laj eenen jiedren sien Jelt bowen en sienen Sak. 2Un sat mien selwanet Kuffel en däm jinjsten sienen Sak met sien Jelt toop. Un dee deed, waut Josef am säd.
3Zemorjes, soo schwind aus daut dach wort, leeten see an met äare Äsels wajchgonen. 4Aus see oba noch mau een kortet Enj von de Staut wieren, säd Josef to sienen Deena: Nu schwind, foa de Mana hinjaraun, un wan du an enholst, saj an: Wuarom hab jie goodet met schlajchtet trigjetolt? Wuarom hab jie mienen Harn sien selwanet Kuffel jestolen? 5Brukt hee daut nich toom drinkjen? Un brukt hee daut nich toom sajen, waut noch komen woat? Jie haben waut sea schlemmet jedonen. 6Un aus hee an enhold, säd hee krakjt dee Wieed to an. 7Un see säden: Wuarom rätst du, ons Har, soo to ons? Soont wudden diene Deena oba nienich doonen. 8Weetst nich, wie brochten die aul daut Jelt trigj, waut daut ieeschtemol en onse Sakj wia. Woo wudd wie dan doch Selwa ooda Golt nämen von dienen Harn sien Hus? #1Mo 43,21 9Wan du daut bie irjent eenen von ons finjst, kaust du däm ombrinjen, un wie woaren aula onsen Har siene Sklowen sennen. 10Un hee säd: Lot daut soo sennen aus jie jesajcht haben. Dee, en wäm sien Sak ekj daut finj, woat mien Sklow sennen. De äwaje derwen frie gonen. 11Un jieda eena von de Breeda sad sienen Sak oppe Ieed un see muaken dee op. 12Hee socht en jieda eenem sien Sak, ieescht dän elsten un dan no de Rieej bat däm jinjsten. Un see fungen daut Kuffel en Benjamin sienen Sak. 13De Breeda reeten äare Kjleeda twei, soo veläajen wieren see doaräwa. Un jieda eena lod sienen Äsel wada opp un see jinjen trigj no de Staut.
14Aus Juda un siene Breeda no Josef sien Hus kjeemen, wia Josef noch emma doa. See kjneeden sikj aula bat oppe Ieed ver am. 15Un Josef säd to an: Waut hab jie bloos jedonen? Wist jie nich daut soona aus ekj daut seenen kunn waut vestoaken es? 16Un Juda säd: Mien Har, waut kjenn wie noch sajen? Woo kjenn wie ons rajchtfoadjen? Gott haft onse Schult op jemoakt. Nu sent wie diene Sklowen, wie aula, un dee en wäm sien Sak daut Kuffel jefungen wort. #1Mo 42,21-22 17Oba Josef säd: Oba lang nich. Soont wudd ekj nich doonen. Bloos de eena, en wäm sien Sak daut Kuffel jefungen wort, saul mien Sklow sennen. De äwaje von junt kjennen ruich no junen Voda gonen.
18Un Juda jinkj no Josef un säd: Mien Har, lot dienen Deena, bitscheen, waut sajen. Un sie nich doll wäajen ons. Wie weeten daut du soo aus de Kjennich best. 19Du fruachst ons emol auf wie eenen Voda un eenen Brooda hauden. #1Mo 42,7.13; 43,7 20Un wie säden die: Wie haben eenen oolen Voda un eenen jungen Brooda. De Brooda wia kjlien aus de Voda aul sea oolt wia, eena von twee Säns von äare Mutta, un de aundra Sän es doot. Hee es nu de eensja Sän von dee Mutta, un sien Voda es am sea goot. 21Un dan sätst du, daut wie am sullen häa brinjen, daut du am seenen kust. 22Un wie säden die, daut de Jung nich von sienen Voda jenomen kunn, wiels wan hee wudd, dan wudd de Voda stoawen. 23Un du sätst, daut wan wie dän nich brochten, dan durw wie die nich wada seenen. #1Mo 42,15; 43,3-5 24Un aus wie no onsen Voda kjeemen, säd wie am aules waut du jesajcht hautst. 25Dan aus ons Voda nochmol säd, daut wie sullen gonen Jeträajd kjeepen, 26säd wie: Wie kjennen nich gonen. Wie woaren dän Maun nich emol to seenen kjrieen, wan ons jinjsta Brooda nich met es. Wie gonen bloos wan Benjamin uk met kjemt. 27Un ons Voda säd: Jie weeten, daut miene Fru un ekj twee Säns hauden. 28De eena es aul wajch. Dee es woarschienlich von een Tia veräten, wiels ekj hab am nienich wada jeseenen. #1Mo 37,32-33 29Wan jie disen uk wajchnämen von mie, un däm waut woat, woa ekj truaren bat jie mie met greiwe Hoa nom Grauf droagen. #1Mo 42,38 30Wan ekj nu no dienen Kjnajcht, onsen Voda, kom, onen dän Jung, opp däm hee sikj sien Läwen stett, 31un hee daut sitt, daut de Jung nich met ons es, dan woat dee stoawen. Dan wudd wie, diene Deena, onsen greiw hoajen Voda soo truarich moaken, daut hee stoawen wudd un wie wudden am no sien Grauf droagen motten. 32Un doatoo, hab ekj mie aus een Birj jejäft fa dän Jung. Ekj säd to mienen Voda: Wan ekj däm Jung nich trigj no die brinj, dan woa ekj läweslank dee Schult ver die droagen. #1Mo 43,9 33Doawäajen saj ekj nu: Lot mie, dien Deena, bitscheen, aus dienen Sklow bliewen, un lot däm Jung trigj met siene Breeda gonen. 34Woo kaun ekj sest trigj no mienen Voda gonen? Ekj kaun mienen Voda bloos nich soon Leet aundoonen.
Currently Selected:
1. Mose 44: PB
Highlight
Share
Compare
Copy
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Plautdietsch Bible © 2003 Kindred Productions and United Bible Societies Association, Inc.
1. Mose 44
44
Josef prooft siene Breeda auf
1Un Josef säd to däm Deena, dee äwa sien Hus wia: Fell de Mana äare Sakj, soo voll aus see dee nämen kjennen, un laj eenen jiedren sien Jelt bowen en sienen Sak. 2Un sat mien selwanet Kuffel en däm jinjsten sienen Sak met sien Jelt toop. Un dee deed, waut Josef am säd.
3Zemorjes, soo schwind aus daut dach wort, leeten see an met äare Äsels wajchgonen. 4Aus see oba noch mau een kortet Enj von de Staut wieren, säd Josef to sienen Deena: Nu schwind, foa de Mana hinjaraun, un wan du an enholst, saj an: Wuarom hab jie goodet met schlajchtet trigjetolt? Wuarom hab jie mienen Harn sien selwanet Kuffel jestolen? 5Brukt hee daut nich toom drinkjen? Un brukt hee daut nich toom sajen, waut noch komen woat? Jie haben waut sea schlemmet jedonen. 6Un aus hee an enhold, säd hee krakjt dee Wieed to an. 7Un see säden: Wuarom rätst du, ons Har, soo to ons? Soont wudden diene Deena oba nienich doonen. 8Weetst nich, wie brochten die aul daut Jelt trigj, waut daut ieeschtemol en onse Sakj wia. Woo wudd wie dan doch Selwa ooda Golt nämen von dienen Harn sien Hus? #1Mo 43,21 9Wan du daut bie irjent eenen von ons finjst, kaust du däm ombrinjen, un wie woaren aula onsen Har siene Sklowen sennen. 10Un hee säd: Lot daut soo sennen aus jie jesajcht haben. Dee, en wäm sien Sak ekj daut finj, woat mien Sklow sennen. De äwaje derwen frie gonen. 11Un jieda eena von de Breeda sad sienen Sak oppe Ieed un see muaken dee op. 12Hee socht en jieda eenem sien Sak, ieescht dän elsten un dan no de Rieej bat däm jinjsten. Un see fungen daut Kuffel en Benjamin sienen Sak. 13De Breeda reeten äare Kjleeda twei, soo veläajen wieren see doaräwa. Un jieda eena lod sienen Äsel wada opp un see jinjen trigj no de Staut.
14Aus Juda un siene Breeda no Josef sien Hus kjeemen, wia Josef noch emma doa. See kjneeden sikj aula bat oppe Ieed ver am. 15Un Josef säd to an: Waut hab jie bloos jedonen? Wist jie nich daut soona aus ekj daut seenen kunn waut vestoaken es? 16Un Juda säd: Mien Har, waut kjenn wie noch sajen? Woo kjenn wie ons rajchtfoadjen? Gott haft onse Schult op jemoakt. Nu sent wie diene Sklowen, wie aula, un dee en wäm sien Sak daut Kuffel jefungen wort. #1Mo 42,21-22 17Oba Josef säd: Oba lang nich. Soont wudd ekj nich doonen. Bloos de eena, en wäm sien Sak daut Kuffel jefungen wort, saul mien Sklow sennen. De äwaje von junt kjennen ruich no junen Voda gonen.
18Un Juda jinkj no Josef un säd: Mien Har, lot dienen Deena, bitscheen, waut sajen. Un sie nich doll wäajen ons. Wie weeten daut du soo aus de Kjennich best. 19Du fruachst ons emol auf wie eenen Voda un eenen Brooda hauden. #1Mo 42,7.13; 43,7 20Un wie säden die: Wie haben eenen oolen Voda un eenen jungen Brooda. De Brooda wia kjlien aus de Voda aul sea oolt wia, eena von twee Säns von äare Mutta, un de aundra Sän es doot. Hee es nu de eensja Sän von dee Mutta, un sien Voda es am sea goot. 21Un dan sätst du, daut wie am sullen häa brinjen, daut du am seenen kust. 22Un wie säden die, daut de Jung nich von sienen Voda jenomen kunn, wiels wan hee wudd, dan wudd de Voda stoawen. 23Un du sätst, daut wan wie dän nich brochten, dan durw wie die nich wada seenen. #1Mo 42,15; 43,3-5 24Un aus wie no onsen Voda kjeemen, säd wie am aules waut du jesajcht hautst. 25Dan aus ons Voda nochmol säd, daut wie sullen gonen Jeträajd kjeepen, 26säd wie: Wie kjennen nich gonen. Wie woaren dän Maun nich emol to seenen kjrieen, wan ons jinjsta Brooda nich met es. Wie gonen bloos wan Benjamin uk met kjemt. 27Un ons Voda säd: Jie weeten, daut miene Fru un ekj twee Säns hauden. 28De eena es aul wajch. Dee es woarschienlich von een Tia veräten, wiels ekj hab am nienich wada jeseenen. #1Mo 37,32-33 29Wan jie disen uk wajchnämen von mie, un däm waut woat, woa ekj truaren bat jie mie met greiwe Hoa nom Grauf droagen. #1Mo 42,38 30Wan ekj nu no dienen Kjnajcht, onsen Voda, kom, onen dän Jung, opp däm hee sikj sien Läwen stett, 31un hee daut sitt, daut de Jung nich met ons es, dan woat dee stoawen. Dan wudd wie, diene Deena, onsen greiw hoajen Voda soo truarich moaken, daut hee stoawen wudd un wie wudden am no sien Grauf droagen motten. 32Un doatoo, hab ekj mie aus een Birj jejäft fa dän Jung. Ekj säd to mienen Voda: Wan ekj däm Jung nich trigj no die brinj, dan woa ekj läweslank dee Schult ver die droagen. #1Mo 43,9 33Doawäajen saj ekj nu: Lot mie, dien Deena, bitscheen, aus dienen Sklow bliewen, un lot däm Jung trigj met siene Breeda gonen. 34Woo kaun ekj sest trigj no mienen Voda gonen? Ekj kaun mienen Voda bloos nich soon Leet aundoonen.
Currently Selected:
:
Highlight
Share
Compare
Copy
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Plautdietsch Bible © 2003 Kindred Productions and United Bible Societies Association, Inc.