آیات محبوب کتاب مقدس از Actou an Ebestel 1

به اشتراک گذاشتن

Mes c’houi a recevo galloud ar Spered‐Santel, pehini a zeuio varnoc’h; hag e viot testou d’in, en Jerusalem, kerkoulz hag en holl Jude hag er Samari, ha bete ar pen pella euz an douar.

Mes hen a lavaraz dezhe: N’e ket deoc’h‐hu eo anaoud an amzeriou hag ar momanchou hen deuz merket an Tad dre he c’halloud he‐unan.

Hag o veza dastumet anezhe, e c’hourc’hemenaz dezhe na bellajent ket euz a Jerusalem, mes ma c’hortojent eno promessa an Tad pehini, eme‐z’han, hoc’h euz klevet ganen‐me. Rag Ian evit‐gwir hen deuz badezet en dour, mes a‐ben eun neubeud deiziou, c’houi a vezo badezet er Spered‐Santel.

da bere ive en em ziskouezaz beo, goude he bassion, o rei dezhe kalz a breuvennou euz a gement‐se, oc’h apparissa dezhe e‐pad daou‐ugent devez, hag o komz dezhe euz an traou a zell ouz rouantelez Doue.

Ha goude m’hen doe lavaret ar c’homzou‐ze, e oe savet d’an neac’h e‐pad ma oaint o sellet outhan, hag eur goabren hen kuzaz ouz ho daou‐lagad.

Hag evel ma sellent piz varzu an env e‐pad ma save d’an neac’h, daou zen gwisket en gwenn en em brezantaz dezhe, hag a lavaraz: Tud a C’halile, perag e choumit‐hu aze da zellet ouz an env? Ar Jesus‐se, pehini a zo bet savet diganeoc’h en env, a zistroio er memeus doare ma hoc’h euz gwelet anezhan o sevel d’an env.