لاویان 5

5
1«اگر کسی مرتکب این گناه شود که احضاریه‌ای عمومی جهت ادای شهادت بشنود و او شاهد باشد؛ خواه دیده و خواه دانسته. اگر اطلاع ندهد، گناه او را متحمل خواهد بود. 2یا کسی ‌که هر چیز نجس را لمس کند، خواه لاشه وحش نجس، خواه لاشه چارپای نجس، خواه لاشه خزندگان نجس، و این امر بر او پوشیده باشد، پس نجس و خطاکار می‌باشد. 3یا اگر نجاست آدمی را لمس کند، یعنی از هر نجاست او که به آن نجس می‌شود، و این امر بر او پوشیده باشد، چون معلوم شد، آنگاه خطاکار خواهد بود. 4و اگر کسی نسنجیده به لبهای خود قسم خورَد برای کردن کار بد یا کار نیک، یعنی در هر چیزی که آدمی نسنجیده قسم خورَد، و این امر بر او پوشیده باشد، چون بر او معلوم شود، آنگاه در هر کدام که باشد، خطاکار خواهد بود. 5و چون در هر کدام از اینها خطاکار شد، آنگاه به آن چیزی که در آن گناه کرده است، اعتراف بنماید.
6و قربانی تقصیر خود را برای گناهی که کرده است، نزد خداوند بیاورد؛ یعنی بره یا بزی ماده از گله به عنوان قربانی گناه. و کاهن برای وی گناهش را کفّاره خواهد کرد. 7و اگر توان پرداخت بهای بره را نداشته باشد، پس قربانی تقصیر خود را برای گناهی که کرده است، یعنی دو قُمری، یا دو جوجه کبوتر نزد خداوند بیاورد؛ یکی برای قربانی گناه و دیگری برای قربانی سوختنی. 8و آنها را نزد کاهن بیاورد. کاهن آن را که برای قربانی گناه است، اول تقدیم کند و سرش را از گردنش بکند و آن را دو پاره نکند. 9و قدری از خون قربانی گناه را بر پهلوی قربانگاه بپاشد و باقی خون بر پایه قربانگاه چلانده شود. این قربانی گناه است. 10و دیگری را برای قربانی سوختنی مطابق قانون تقدیم کند. کاهن برای وی گناهش را که کرده است، کفّاره خواهد کرد و آمرزیده خواهد شد. 11و اگر توانش به دو قُمری یا دو جوجه کبوتر نرسد، آنگاه برای گناهی که کرده است، یکدهم ایفه#5‏.11 یک ”ایفَه“ تقریباً معادل ۲۲ لیتر است. آرد مرغوب به جهت قربانی گناه بیاورد، و روغن بر آن نگذارد و کُندر بر آن نگذارد، زیرا قربانی گناه است. 12و آن را نزد کاهن بیاورد و کاهن یک مشت از آن را برای یادگاری گرفته، بر روی هدایای آتشین خداوند بر قربانگاه بسوزاند. این قربانی گناه است. 13و کاهن برای وی گناهش را که در هر کدام از اینها کرده است، کفّاره خواهد کرد و بخشیده خواهد شد. بقيه همانند هدیه آردی از آنِ کاهن خواهد بود.»
قربانی خطآ
14و خداوند موسی را خطاب کرده، گفت: 15«اگر کسی خیانت ورزد، و درباره چیزهای مقدس خداوند ناخواسته گناه کند، آنگاه به عنوان قربانی تقصیر خود قوچی بی‌عیب از گله که ارزش آن به مثقال نقره مطابق مثقال قُدس#5‏.15 در عبری: ”شِکِل قُدس“. یک شِکِل تقریباً معادل ۵‏/۱۱ گرم است. برآورد شده باشد، برای خداوند بیاورد. این قربانی خطا است. 16و به عوض نقصانی که در چیز مقدس رسانیده است، عوض بدهد و یک پنجم بهایش را نیز بر آن افزوده، همه را به کاهن بدهد. و کاهن برای او به قوچ قربانی خطا کفّاره خواهد کرد و بخشیده خواهد شد. 17و اگر کسی گناه کند و هر کدام از اموری را که خداوند انجام آن را منع کرده است به عمل آورد،، پس خطاکار است است و متحمل جزای گناه خود خواهد بود. 18او باید مطابق برآورد، قوچی بی‌عیب از گله به عنوان قربانی خطا نزد کاهن بیاورد. کاهن برای وی خطای ناخواسته او را که کرده است، کفّاره خواهد کرد و بخشیده خواهد شد. 19این قربانی جرم است. او به راستی در نزد خداوند خطاکار می‌باشد.»

اکنون انتخاب شده:

لاویان 5: RCPV

های‌لایت

به اشتراک گذاشتن

مقایسه

کپی

None

می خواهید نکات برجسته خود را در همه دستگاه های خود ذخیره کنید؟ برای ورودثبت نام کنید یا اگر ثبت نام کرده اید وارد شوید