یعقوب 1
1
سلامها
1یعقوب، غلام خدا و عیسی مسیح خداوند،
به دوازده قبیله که پراکندهاند.
امتحان ایمان شما
2ای برادران من، هر گاه با امتحانات گوناگون روبهرو میشوید، آن را کمال شادی بدانید! 3زیرا میدانید امتحان ایمان شما پایداری را به بار میآورد. 4امّا بگذارید پایداری کار خود را به کمال رساند تا بالغ و کامل شده، چیزی کم نداشته باشید. 5اگر از شما کسی فاقد حکمت باشد، از خدایی بخواهد که سخاوتمندانه و بدون ملامت به همه عطا میکند، و به وی داده خواهد شد. 6لیکن به ایمان بخواهد و تردید نداشته باشد، زیرا کسی که تردید دارد، چون موج دریاست که با وزش باد به هر سو رانده میشود. 7زیرا چنین شخص نباید گمان کند که از خداوند چیزی دریافت خواهد کرد؛ 8او شخصی است دو دل و در تمامی رفتار خویش ناپایدار.
9امّا برادر حقیر به سرافرازی خویش فخر کند، 10و ثروتمند به فروتنی خود، زیرا همچون گُل علف#1:10 یا، گل وحشی در گذر است. 11چنانکه آفتاب با گرمای سوزان خود طلوع کرده، علف را میخشکاند و گُلَش میریزد و زیباییاش از بین میرود، همچنین شخص ثروتمند نیز در حین کسب و کار، محو خواهد شد.
12خوشا به حال آن کسی که در امتحانات ثابت قدم میماند، زیرا چون امتحان شد، آن تاج حیات را خواهد یافت که خدا به دوستداران خویش وعده فرموده است.
13هیچکس چون وسوسه میشود، نگوید: «خداست که مرا وسوسه میکند،» زیرا خدا با بدی وسوسه نمیشود و کسی را وسوسه نمیکند. 14هنگامیکه کسی وسوسه میشود، شهوت خود اوست که او را میفریبد و به دام میافکند. 15آنگاه شهوت آبستن شده، گناه را میزاید و گناه نیز چون به رشد کامل رسد، مرگ به بار میآورد.
16ای برادران عزیز من، فریفته مشوید! 17هر بخشش نیکو و هر بخشش کامل از بالاست، نازل شده از پدر نورها که در او تغییری نیست و نه سایه ناشی از تبدیل. 18او به حسب اراده خود ما را به کلام حق تولید نمود تا ما همچون نوبر مخلوقات او باشیم.
شنیدن و انجام دادن کلام خدا
19ای برادران عزیز من، این را بدانید: هر کس در شنیدن تند، در گفتن کُند، و در خشم آهسته باشد. 20زیرا خشم آدمی صالح شمردگی از جانب خدا را به بار نمیآورد. 21پس هرگونه پلیدی و هر فزونی شرارت را از خود دور کنید و با فروتنی، کلام کاشته شده بپذیرید که قادر است جانهای شما را نجات بخشد.
22لیکن کنندگان کلام باشید، نه فقط شنوندگان که خود را فریب میدهند! 23زیرا اگر کسی شنونده کلام باشد و نه کننده، به کسی مانَد که در آینه به چهره طبیعی خود مینگرد 24و خود را در آن میبیند، امّا تا دور میشود، در حال فراموش میکند که چهرهاش چگونه بود. 25امّا آن که به شریعت کامل که شریعت آزادی است، چشم میدوزد و استوار میماند، شنونده فراموشکار نیست، بلکه کنندهای که عمل میکند؛ او در عمل خویش مبارک خواهد بود.
26اگر کسی خود را دیندار میداند و افسار زبان خود را نمیکشد، بلکه دل خود را فریب میدهد، دینداری چنین شخص باطل است. 27دینداریِ خالص و بیعیب در نظر خدای پدر این است: دستگیری یتیمان و بیوهزنان در مصیبتشان، و دور نگهداشتن خود از آلایش این دنیا.
اکنون انتخاب شده:
یعقوب 1: KPS
هایلایت
کپی
مقایسه
به اشتراک گذاشتن
می خواهید نکات برجسته خود را در همه دستگاه های خود ذخیره کنید؟ برای ورودثبت نام کنید یا اگر ثبت نام کرده اید وارد شوید