لوقا 6
6
عیسی، صاحب سبّت است
لوقا 6:1-11 – مَتّی 12:1-14؛ مَرقُس 2:23-3:6
1در یک روز سبّت، وقتی از میان مزارع گندم میگذشت، شاگردانش خوشههای گندم را چیدند و به دست ساییده، و خوردند. 2امّا بعضی از فَریسیان گفتند: «چرا کاری میکنید که انجامش در سبّت جایز نیست؟» 3عیسی به ایشان جواب داد: «مگر نخواندهاید که داوود چه کرد، وقتی که خود و همراهانش گرسنه بودند؟ 4که چطور به خانه خدا وارد شد و نان حضور را گرفت و خورد و به همراهانش نیز داد، که خوردن آن جز برای کاهنان جایز نیست؟» 5آنگاه به آنان گفت: «پسر انسان صاحب#6:5 یا خداوند سبّت است.»
مردی با دست خشک شده
6در سبّتی دیگر، به کنیسه وارد شد و تعلیم میداد و مردی آنجا بود که دست راستش خشک شده بود. 7و معلمین تورات و فَریسیان، او را زیر نظر داشتند که ببینند آیا در سبّت شفا میدهد، تا شاید دلیلی پیدا کنند که به او اتهام بزنند. 8امّا عیسی که از افکار آنها آگاه بود، به مرد دست خشکیده گفت: «بیا و در اینجا بایست.» و او برخاست و در آنجا ایستاد. 9آنگاه عیسی به آنان گفت: «از شما میپرسم، آیا در سبّت نیکویی کردن جایز است یا بدی کردن، نجات جان یا نابود کردن آن؟» 10و پس از آنکه چشم بر همه ایشان گردانید، به آن مرد گفت: «دستت را دراز کن.» و او چنین کرد، و دستش سالم شد. 11امّا آنان از خشم پرشدند و با یکدیگر به گفتگو نشستند که با عیسی چه کنند.
دوازده رسول
لوقا 6:13-16 – مَتّی 10:2-4؛ مَرقُس 3:16-19؛ اعمال 1:13
12در آن روزها، او به کوه رفت تا دعا کند و تمامی شب را در دعا به خدا ادامه داد. 13و چون روز شد، شاگردانش را خواند و از میان آنان دوازده نفر را برگزیده، ایشان را رسول خواند: 14شَمعون که او را پطرس نامید و برادرش آندریاس، و یعقوب و یوحنا، و فیلیپُس، و بَرتولما، 15و مَتّی، و توما، یعقوب پسر حَلْفای، و شَمعون معروف به غیور، 16و یهودا پسر یعقوب، و یهودای اِسخَریوطی که خائن شد.
عیسی جمع بزرگی را خدمت میکند
لوقا 6:20-23 – مَتّی 5:3-12
17و همراه ایشان پایین آمد و در مکانی هموار ایستاد. و جماعتی بزرگ از شاگردانش و جمعی بزرگ از مردم از سراسر یهودیه، اورشلیم، و از نواحی ساحلی صور و صیدون، 18آمدند تا سخنان او را بشنوند و از بیماریهای خود شفا یابند. و کسانی که از ارواح پلید در عذاب بودند، شفا یافتند. 19و همه جماعت میخواستند او را لمس کنند، زیرا قوّتی از او صادر شد و همه را شفا بخشید.
خوشا به حالها
20آنگاه او بر شاگردانش نظر افکند و گفت:
«خوشا به حال شما که مسکین هستید،
زیرا پادشاهی خدا از آنِ شماست.
21خوشا به حال شما که اکنون گرسنهاید،
زیرا سیر خواهید شد.
خوشا به حال شما که اکنون گریانید،
زیرا خواهید خندید.
22خوشا به حال شما وقتیکه مردم بهخاطر پسر انسان، از شما نفرت کنند و شما را از خود برانند و دشنام دهند و بدنامتان کنند. 23در آن روز، شادی و پایکوبی کنید، زیرا پاداشتان در آسمان عظیم است. چرا که پدران آنها نیز با پیامبران چنین کردند.
عیسی «وایها» را اعلان میکند
24امّا وای بر شما که دولتمندید،
زیرا تسلی خود را یافتهاید.
25وای بر شما که اکنون سیرید،
زیرا گرسنه خواهید شد.
وای بر شما که اکنون خندانید،
زیرا ماتم و زاری خواهید کرد.
26وای بر شما وقتیکه همه مردم از شما تعریف کنند، زیرا پدران آنها نیز با پیامبران دروغین چنین کردند.
دشمنانتان را دوست بدارید
لوقا 6:29 و 30 – مَتّی 5:39-42
27امّا به شما که گوش میدهید، میگویم که دشمنان خود را محبت نمایید و به آنانی که از شما نفرت دارند، نیکی کنید. 28و به هر که نفرینتان کند، برکت بدهید و برای آنها که که آزارتان دهند، دعا کنید. 29بر او که بر گونه تو سیلی زند، گونه دیگر را نیز به طرف او بگردان. و از کسی که ردایت را از تو بگیرد، پیراهنت را دریغ ندار. 30هر که چیزی از تو بخواهد، به او بده، و از کسی که مال تو را میگیرد، از او مطالبه نکن. 31با مردم همانطور رفتار کنید که میخواهید با شما رفتار کنند.
32اگر آنانی را دوست بدارید که شما را دوست میدارند، برای شما چه نفعی دارد؟ زیرا حتی گناهکاران هم آنانی را که دوستشان دارند، محبت میکنند. 33و اگر به کسانی نیکویی کنید که به شما نیکویی میکنند، برای شما چه نفعی دارد؟ زیرا حتی گناهکاران نیز چنین میکنند. 34و اگر به کسانی قرض دهید که توقع پس گرفتن از آنان دارید، برای شما چه اعتباری است؟ حتی گناهکاران نیز به گناهکاران قرض میدهند تا از ایشان همان مبلغ را پس بگیرند. 35لیکن دشمنانتان را دوست بدارید و به آنها خوبی کنید، و بدون امید عوض، به ایشان قرض بدهید، و پاداشتان عظیم خواهد بود، و فرزندان آن متعال خواهید بود، زیرا او با ناسپاسان و بدکاران مهربان است. 36رحیم باشید، چنانکه پدر شما رحیم است.
داوریِ دیگران
لوقا 6:37-42 – مَتّی 7:1-5
37قضاوت نکنید، و قضاوت نخواهید شد.محکوم نکنید، و محکوم نخواهید شد. ببخشید، و بخشیده خواهید شد. 38بدهید تا به شما داده شود. پیمانهای پُر، فشرده، تکان داده و لبریز در دامنتان گذاشته خواهد شد. زیرا به هر پیمانهای که بسنجید، با همان پیمانه برای شما سنجیده خواهد شد.»
39و مَثَلی نیز برایشان آورد: «آیا یک کور میتواند کور دیگری را هدایت کند؟ آیا هر دو در چاه نخواهند افتاد؟ 40یک شاگرد، بالاتر از استاد خود نیست، امّا هر که تعلیم کافی دیده باشد، مانند استاد خود خواهد شد.
41چرا پَرِ کاهی را در چشم برادرت میبینی، امّا کُنده چوبی را که در چشم تو است، نمیبینی؟ 42چگونه میتوانی به برادرت بگویی: ”ای برادر، بگذار پَرِ کاه را از چشمت بیرون بیاورم“، در حالیکه آن کُنده چوب را در چشم خود نمیبینی؟ ای ریاکار، اول آن کُنده چوب را از چشم خود بیرون کن، آنگاه بهتر خواهی دید تا پَرِ کاه را از چشم برادرت بیرون کنی.
درخت و میوهاش
لوقا 6:43 و 44 – مَتّی 7:16 و 18 و 20
43زیرا هیچ درخت نیکو، میوه بد بهبار نمیآوَرَد و هیچ درخت بد، میوه نیکو نمیدهد. 44زیرا هر درخت از میوهاش شناخته میشود. چون انجیر از بوته خار چیده نمیشود و نه انگور از بوته تمشک. 45شخص نیکو از خزانه نیکوی دل خود نیکویی برمیآورد، و شخص بد از خزانه بد دل خود، بدی. زیرا زبان از پری دل سخن میگوید.
خانه خود را بر صخره بنا کن
لوقا 6:47-49؛ مَتّی 7:24-27
46چرا مرا ’خداوند، خداوند‘ میخوانید، امّا به آنچه میگویم، عمل نمیکنید؟ 47هر که نزد من میآید و سخنانم را میشنود و به آنها عمل میکند، به شما نشان میدهم به چه کس شبیه است. 48او مانند کسی است که خانهای میساخت. زمین را عمیق کَند و بنیادش را بر صخره نهاد. و وقتی سیل آمد و سیلاب بر آن خانه هجوم برد، نتوانست آن را بجنباند، زیرا محکم ساخته شده بود. 49امّا آن که میشنود، ولی به آنها عمل نمیکند، مانند کسی است که خانهای بی بنیاد، بر زمین ساخت. وقتی سیلاب بر آن خانه هجوم بُرد، در دم فروریخت و خرابی خانه عظیم بود.»
اکنون انتخاب شده:
لوقا 6: KPS
هایلایت
کپی
مقایسه
به اشتراک گذاشتن
می خواهید نکات برجسته خود را در همه دستگاه های خود ذخیره کنید؟ برای ورودثبت نام کنید یا اگر ثبت نام کرده اید وارد شوید
