Suosittuja jakeita Raamatun kirjasta متیٰ 5

Jaa

هیچ کس چِراغ ره روشو نَمُونه که اُو ره دَ زیرِ یگ کاسه بیله، بَلکِه دَ بَلِه چِراغدان میله تا روشنَیی شی بَلدِه پگِ کسای که دَ خانه اَسته بِرَسه. دَمزی رقم بیلِید که نُورِ ازشُمو ام دَ مردُم روشنَیی بِدیه تا اُونا کارای نیک شُمو ره دِیده آتِه شُمو ره که دَ آسمو اَسته، سِتایش کُنه.

شُمو نُورِ دُنیا اَستِید. شاری که دَ سرِ یگ تِپه آباد شُده بَشه، اُو تاشه شُده نَمِیتنه.

نیک دَ بَختِ کسای که دِل های ازوا پاک اَسته، چراکه اُونا خُدا ره مِینگره.

نیک دَ بَختِ کسای که گُشنه و تُشنِه عدالت اَسته، چراکه اُونا سیر مُوشه.

مگم ما دَز شُمو مُوگُم، دُشمَنای خُو ره دوست دَشته بَشِید و بَلدِه کسای که شُمو ره آزار-و-اَذیَت مُونه دُعا کُنِید

”نیک دَ بَختِ کسای که دَ روح فروتن اَسته، چراکه پادشاهی آسمو ازوا یَه.

نیک دَ بَختِ کسای که صُلح مُوکُنه، چراکه اُونا بچکِیچای خُدا گُفته مُوشه.

نیک دَ بَختِ کسای که ماتم مُونه، چراکه اُونا تَسَلی پَیدا مُوکُنه.

نیک دَ بَختِ کسای که بخاطرِ عدالت آزار-و-اَذیَت مُوشه، چراکه پادشاهی آسمو ازوا اَسته.

نیک دَ بَختِ کسای که رَحم مُونه، چراکه دَزوا رَحم مُوشه.

نیک دَ بَخت شُمو وختِیکه مردُم شُمو ره از خاطرِ ازمه دَو-و-دشنام مِیدیه و آزار-و-اَذیَت مُونه و هر رقم تورِه بَد ره دَ ضِد شُمو بطَورِ دروغ مُوگیه. خوشی کُنِید و خوشحال بَشِید، چُون اَجر شُمو دَ عالمِ باله غَدر بُزُرگ اَسته، چراکه دَ امزی طرِیق اُونا پَیغمبرای ره که پیش از شُمو بُود ام آزار-و-اَذیَت کد.

نیک دَ بَختِ کسای که حلِیم-و-شِکسته نَفس اَسته، چراکه اُونا وارِثِ زمی مُوشه.

شُمو نَمَکِ دُنیا اَستِید! لیکِن اگه نَمَک مَزِه خُو ره از دِست بِدیه، چِطور مِیتنه که شوری شی پس بییه؟ اُو دِیگه دَ هیچ چِیز کار نَمییه بغَیرِ که پورته شُده زیرِ پای مردُم پایمال شُنه.

پس شُمو کامِل بَشِید، امُو رقم که آتِه آسمانی شُمو کامِل اَسته.

بَلکِه تورِه شُمو که «اَرے» اَسته، «اَرے» بَشه و «نَهِ» شُمو «نَه،» چراکه کَلوتر ازی از شَیطو اَسته.

شُمو شِنِیدید که گُفته شُده، ’چِیم دَ عِوَضِ چِیم و دَندو دَ عِوَضِ دَندو.‘ مگم ما دَز شُمو مُوگُم، دَ برابرِ شخصِ شرِیر ایسته نَشُنِید؛ بَلکِه اگه یَگو کس دَ کومِه راست تُو قد چپات مِیزَنه کومِه دِیگِه خُو ره ام سُون ازُو دَور بِدی.

پس اگه چِیمِ راست تُو باعِث مُوشه که تُو گُمراه شُنی، اُو ره بُر کده دُور پورته کُو؛ چُون بَلدِه تُو خُوبتَر اَسته که یکی از اَعضای جِسم خُو ره از دِست بِدی تا اِی که تمامِ جِسم تُو دَ دوزَخ اَندخته شُنه. اگه دِستِ راست تُو باعِث مُوشه که تُو گُمراه شُنی، اُو ره قَطع کده دُور پورته کُو؛ چُون بَلدِه تُو خُوبتَر اَسته که یکی از اَعضای جِسم خُو ره از دِست بِدی تا اِی که قد تمامِ جِسم خُو دَ دوزَخ بُفتی.