Suosittuja jakeita Raamatun kirjasta متیٰ 7

Jaa

طلب کُنِید و دَز شُمو دَده مُوشه؛ بُپالِید و شُمو پَیدا مُونِید؛ ٹَخ ٹَخ کُنِید و درگه بَلدِه شُمو واز مُوشه؛

چُون هر کسی که طلب کُنه، دَ دِست میره و هر کسی که بُپاله، پَیدا مُونه و هر کسی که ٹَخ ٹَخ کُنه، درگه بَلدِه شی واز مُوشه.

پس هر کسی که امی تورای مَره بِشنَوه و دَزوا عمل کُنه، رقمِ آدمِ دانای اَسته که خانِه خُو ره دَ بَلِه سنگ آباد کده.

پس هر چِیزی که میخاهِید مردُم دَز شُمو انجام بِدیه، شُمو ام امُو چِیز ره بَلدِه ازوا انجام بِدِید؛ چُون اینَمی اَسته خُلاصِه تَورات و نوِشته های پَیغمبرا.

مگم درگِه که تَنگ و راهی که مُشکِل اَسته، اُو دَ زِندگی آخِر مُوشه و کسای که اُو ره پَیدا مُونه کم اَسته.

از درگِه تَنگ داخِل شُنِید؛ چُون درگِه که کٹه و راهی که پِراخ اَسته دَ نابُودی آخِر مُوشه و کسای که دَزشی داخِل مُوشه کَلو یَه.

پس اگه شُمو که آدمای شرِیر اَستِید، مُوفامِید که چی رقم تُحفه های خُوب دَ بچکِیچای خُو بِدِید، چِیقَس کَلوتر آتِه شُمو که دَ آسمو اَسته، چِیزای خُوب ره بَلدِه کسای مِیدیه که از شی طلب مُونه.

دَ بارِه دِیگرو قضاوَت نَکُنِید تا قضاوَت نَشُنِید. چُون هر رقم که شُمو دَ بارِه دِیگرو قضاوَت کُنِید، امُو رقم دَ بارِه شُمو قضاوَت مُوشه؛ و قد هر مَنَک که اندازه کُنِید، قد امزُو بَلدِه شُمو اندازه مُوشه.

ولے هر کسی که تورای مَره بِشنَوه و دَزوا عمل نَکُنه، رقمِ آدمِ نادانی اَسته که خانِه خُو ره دَ بَلِه ریگ آباد کده.

چرا پَرِ کاه ره دَ چِیمِ بِرار خُو مِینگری، ولے از دِستَک‌چیوی که دَ چِیمِ خود تُو اَسته بےخبری؟ یا چِطور مِیتنی که دَ بِرار خُو بُگی، ’مَره بیل که پَرِ کاه ره از چِیم تُو بُر کنُم‘ دَ حالِیکه دَ چِیمِ خود تُو دِستَک‌چیو اَسته؟

از پَیغمبرای دروغی اِحتیاط کُنِید، چراکه دَ کالای گوسپو دَ پیش شُمو مییه، ولے دَ باطِن گُرگای دَرِنده اَسته. اُونا ره از میوه های ازوا مِینَخشِید. آیا انگُور از بُوٹِه خار و انجِیر از بُوٹِه جارُو چِینده مُوشه؟ نَه!

دَ امزی رقم، هر دِرختِ خُوب میوِه خُوب مِیدیه و هر دِرختِ بَد میوِه شی بَد اَسته.

دِرختِ خُوب نَمِیتنه میوِه بَد بِدیه و دِرختِ بَد ام نَمِیتنه که میوِه خُوب بِدیه.

هر دِرختِ که میوِه خُوب نَدیه، قطع شُده دَ آتِش اَندخته مُوشه.