Suosittuja jakeita Raamatun kirjasta رُومیا 2

Jaa

پس تُو اَی آدمی که دَ بَلِه انجام دِهِنده های امزی کارا قضاوَت مُونی و خود تُو ام امُو چِیزا ره مُوکُنی، آیا گُمان مُونی که از قضاوَتِ خُدا دُوتا کده مِیتَنی؟ یا که مِهربانی، بُردباری و صبرِ بےاندازِه ازُو ره ناچِیز حِساب مُونی؟ آیا تُو نَمُوفامی که مِهربانی خُدا تُو ره سُون توبه هِدایَت مُونه؟

پس تُو هیچ بانه نَدَری، اَی آدمی که قضاوَت مُونی، هر کسی که بَشی؛ دَ حقِیقت دَ بارِه هر چِیزی که دِیگرو ره قضاوَت مُوکُنی، تُو خود ره محکُوم مُونی؛ چُون تُو که قضاوَت مُونی، خود تُو ام امُو کارا ره انجام مِیدی.

چُون خُدا از کس طرفداری نَمُوکُنه.

چُون کسای که شریعت ره مِیشنَوه دَ نظرِ خُدا عادِل حِساب نَمُوشه، بَلکِه کسای که شریعت ره دَ جای میره، عادِل حِساب مُوشه.

چُون خُدا دَ هر کس مُطابِقِ اعمال شی اَجر یا جَزا مِیدیه

لیکِن کسای که خودخاه اَسته و از حقِیقت اِطاعَت نَمُونه، بَلکِه از شرارَت، بَلدِه ازوا قار و غَضَب مُقرَر اَسته.

لیکِن بخاطرِ کَله‌شَخی و دِلِ ناتوبِه خُو تُو بَلدِه خُو غَضَب ذخِیره مُونی بَلدِه روزِ غَضَب وختِیکه قضاوَتِ عادِلانِه خُدا ظاهِر مُوشه.