Известные библейские стихи из 2. Mose 6

Поделиться

Doawäajen saj de Israeliten nu: Ekj sie de HAR. Un ekj woa junt von unja de Ägipta äare schwoare Oabeit rut brinjen un woa junt von de Kwol raden, un woa junt halpen met mienen Oarm, dee nich meed woat un met een jewaultjet Uadeel.

Ekj woa junt aunnämen aus mien Volkj, un ekj woa jun Gott sennen, un jie woaren weeten, daut ekj de HAR, jun Gott, sie, dee junt von unja de ägiptische Kwol rut brocht.

Un ekj woa junt no daut Launt nämen, woont ekj vesproaken hab met miene oppjehowne Haunt, daut ekj Abraham, Isaak, un Jakob daut jäwen wudd. Ekj jäw junt daut, daut et junt sennen saul. Ekj sie de HAR. Moses säd dit aula to de Israeliten, oba see horchten doa nich no, wiels see soo doljeschloagen wieren en de Kwol.

Un de HAR säd to Moses: Du woascht noch seenen, waut ekj met däm Kjennich doonen woa. Wäajen miene stoakje Haunt woat hee junt gonen loten, un wäajen miene Macht woat hee junt ut sien Launt rut schekjen.