Известные библейские стихи из Matäus 15

Поделиться

Oba waut utem Mul rut kjemt, kjemt utem Hoaten, un daut veorreinicht dän Mensch. Wiels ut däm Hoaten komen beese Jedanken, Mort, Ehebruch, Huararie, stälen, faulsche Zeichnisen, un gotteslastaliche Räden.

Waut een Mensch veorreinicht es nich daut waut em Mul nenn jeit, oba daut waut utem Mul rut kjemt veorreinicht am.

“Dit Volkj ieet mie met de Leppen, oba äa Hoat es wiet auf von mie, oba vejäfs deenen see mie, wiels waut see lieren sent bloos Menschenjebooten.”

Dan säd Jesus to ar: Oo Fru, du hast een grooten Gloowen. Du saust kjrieen, waut du die wenschst! Un äare Dochta wia plazlich jesunt.

See kjeem oba un kjneed sikj ver am un säd: Har, halp mie! Un hee säd to ar: Daut es nich rajcht de Kjinja äa Broot to nämen un de Hunj väatoschmieten. See säd: Jo, Har, ekj weet. Un doch äten de Hunj, waut bie äare Haren vom Desch felt.