ข้อพระคัมภีร์ยอดนิยมจาก Johanes 21

แบ่งปัน

Aus see ieescht jejäten hauden, säd Jesus to Simon Petrus: Simon Jona, es diene Leew to mie jrata, aus de aundre äare? Hee säd: Jo, Har, du weetst, daut ekj die goot sie. Jesus säd: Dan weid miene Lama! Hee säd noch eemol to am: Simon Jona, best du mie goot? Hee säd to am: Jo, Har, du weetst, daut ekj die goot sie. Jesus säd to am: Weid miene Schop! Dan säd Jesus daut dredde mol to am: Simon Jona, best du mie goot? Petrus wort gaunz truarich, daut Jesus am toom dredden mol fruach, auf hee am goot wia. Hee säd to am: Har, du weetst om aules om, un du weetst, daut ekj die goot sie. Jesus säd to am: Weid miene Schop!

Ekj saj die de Woarheit: Aus du jinja wieescht, bungst du die selfst diene Kjleeda om, un jinjst han wua du han wust. Oba wan du ella woascht, woascht du de Henj utstrakjen, un die woat een aundra daut Gort aunholen un die wua hannämen, wua du nich han west.

Hee säd to an: Schmiet jun Nat aun de rajchte Sied von de Lomm rut, dan woa jie waut kjrieen. See schmeeten daut rut, un dan hauden see soo väl Fesch, daut see daut nich rut kjrieejen.

Simon Petrus säd to an: Ekj go feschen. See säden to am: Dan kom wie uk met. See jinjen fuaz rut, stieejen en de Lomm un fuaren loos. Oba dee Nacht kjrieejen see nuscht.