انجیلِ لوقا 6
6
عیسی مقدسه شنبه روزِ صاحاب اختیار
1ای روز یهودیان مقدسه شنبه روز عیسی گَندِم زارون دِلَ رد آبییَی چُو شاگرده گندِمه اُوشه شون چی اَی و اِشتن دسون ییم خوردشون کَردَی و خُردشونه. 2بعضی فریسی فرقه عالمه بواتشون: «چرا کاری کرا که مقدسه شنبه روزَ جایز نی بکرا؟ 3عیسی جواو بدا: «مگم نِخونتَیو که وختی داوود پاتشاه و چُو یاره وَشیرشون به چِشون بکه؟ 4داوود خدا کییه دله بشه و مقدسه نونی که مقدسه میزه سر نایشون به اوگَتِش و بُخردشه و اِشتن یارانِشین آدا، ولی اَ نونون خُردَن فقط کاهنان را جایز به.» 5هَنی عیسی بوات: «انسانه زا، مقدسه شنبه روزه صاحاب اِختیاره.»
شفا شنبه روزَ
6عیسی هنی ای روز اَز یهودیان شنبه روز بِشه عبادتگاه و تعلیمش بِدا. مردکی بِر به که چو راسَ دس خشک بیه بِه. 7تورات معلمون و فَریسیون فرقه علما، ویراجون بِنده تا بوینده که عیسی شنبه روزَ شفا دی یا نه؛ تا ای چی چون دَس با و عیسی تیمت بِزننده. 8امّا عیسی چون فکرش بزونس و اَ مردکش بِوا: «بورِه بییا پا وِندَه.» اَ مردک اوپاب ببه و وِندَرد. 9عیسی اَجون بِوا: «شما کودَ سوالی آپَرسِم، مقدسه شنبه روزَ: گون خوبی کردَن یا بَدی، ای نفرِ جان گَوَن نجات دایَن یا نابود کردن؟» 10اُخُری دورَ هَمُّنِش دِدِشت و اَ مردکش بوات: «اِشته دَس دراز بکه!»اَ مردک اِشتن دسش دراز بکه و چو دَس رچ ببه. 11امّا اَون عصبانی بِبِندِه و هَمدیگرییم مشورتشون کردَی که عیسی ییَم چه بکرندهِ.
دونزه رسولون انتخاب
12اَ روزون عیسی دعا کردن را بشه کوهی سر و تموم شَو خداش عبادت بکه. 13صبح تولو اِشتن شاگردونش وُنگ بکه، چون میون، دُونزه نفرش انتخاب بِکَه و چون نومش حواریون اونا: 14شَمعون (که چُو نومش پِطرُس اونا)، آندریاس (پِطرُس برا)، یعقوب، یوحنا، فیلیپُس، بَرتولْما، 15مَتّی، توما، یعقوب حَلْفی زا، شَمعون که اَجو وطن پرست واتشون 16یهودا یعقوب زا، و یهودا اِسْخَریوطی که عیسیش خیانت بِکه.
«خوش به حال شَما
17عیسی چون خمنا کوهَ دَ اشنیوَ بومه و صافَ یقایی دَ وِندَرد. پِر جماعتی اَ چو شاگرد و خیلیون اَز سراسر یهودیون مردمِ، اورشلیم و ساحلیه شهرون صور و صیدون، بِر جمع بیه بِنده. 18اَون اومیه بِنده تا عیسی لاوَعون بَشنونده و اِشتن مریضیون شفا بگیرنده؛ و کسونی که پلید ارواحِ گیرفتار بِنده، شفا شون بگَت. 19مردم همُّن تقلا شون کردَی که عیسی دَس بزننده چون قوتی که عیسی دَ اَبر شی اَی همُّنِش شفا دایَی.
خوش بخته
20اُخُری عیسی اِشتن شاگردونِش دِدِشت و بِوات:
«خُش به حال شَما که فقیریون،
چون خدا پاتشاهی شَما را بی.
21خُش به حال شَما که وَشیرییو
چون شَما سیر آبیا.
خُش به حال شَما که بِرَمون کرا
چون شَما خنده کرا.
22«خش به حال شَما که انسانه زا خونین مردم شَما خمنا بَد بینده و شَماهون اَبَر کرندِه و دِشمون دینده و شَماهون بَد نوم کرندِه. 23اَ روزون شاد ببا و وَشتن بِکَرا، چون شَما پاداش آسمون دَ پیله اِسّه. چون، چون جَد، پیغمبرونییم هِمنَه رفتارشون بکَه.
24«امّا وای بر شَما ای پر مال و ملال دارون،
چون شَما، شَما راحتی رون ایگَته.
25وای بر شَما که هَنِنه سیریا
چون وَشیری کَشا.
وای بر شَما که هَننه خنده کرو
چون شَما ماتَم گیرا و بِرَما.
26وای بر شَما که هَمه شما تعریف کَرِنده، چون، چون جَد، دروعینَ پیغمبرونَییَم دِرِست هِمنِه شون رفتار بِکَه.
27«امّا شَما را که چِمن لاوَعه اَشنَوا وام: شَما دشمنونییم محبت بِکرا کسونیییَم که شَما کودَ بیزارنده، خوبی بِکرا. 28کسونی را که شَماهون لعنت کَرنده و شَماهون اذیت کرنده خَیرَ دعا بکرا. 29وختی کسی اِشته دیمِه سیلی زَنه، اِشته دیمِه اَ طرف نی چو طرف آگاردون. وختی ای نفر اِشته اَبا ایگیره، اِشته شَوی نی اَجو آده. 30اگم کسی ای چی اِشتَ کودَ بگوس، اَجو آده، و اگم اِشته مالش اِشتَ کودَ ایگَتش دِ چو کودَ ایمَگی. 31مردمییَم همنه رفتار بِکرا که گَوا شَما خمنا رفتار بِکَرنده. 32«اگم فقط کسونیییَم خُش ببا که شَما خمنا خُشنده، شَما را چه فایده اِسّه؟ حتی گناهکاره نی کسونییَم که چونییم خُشنده، خُشنده. 33و اگم فقط کسونی خوبی بِکرا که شَماییم خوبی کَرنده، شَما را چه فایده اِسّه؟ چون گناهکاره همنه کرنده. 34و اگم فقط کسونی قرض آدییا که زونو تونِنده که شَما قرضِ آگاردوننده، شَما را چه فایده اِسّه؟ حتی گناهکاره اَگم بِزوننده که اِشتن پوله پس ایگیرنده همدیگرِ قرض دینده. 35امّا شَما، شَما دشمنونییَم محبت بکرا و خوبی بکرا، بدون هیچ گوشه داری ای، قرض آدیا، چون شَما پاداش پِر بی، و خدای متعاله خوردِخَیل با، چون خدا نی ناشُکرون و بَدکارونییَم مهربان اسّه. 36بخشنده ببا، همنه که شَما پِه بخشنده اسّه.
37«قضاوت مَکَرا تا قضاوت مَبا. محکوم مَکَرا تا محکوم مَبا. ببخشا تا شَمانی بخشسه ببا. 38آدیا تا شَماهون آدینده. پیمانهای مَشت، فشردَه، تکون دایه و لبریز شَما دامَنَ دَ اَیکَرده بی چون هر پیمانه ای که آدیا، هَه پیمانییَم شَما آگاردوننده.» 39عیسی ام مَثلِش چون را بِزِه: «ای کوری تونه عَلایده کوری راهنما بیبی؟ مَگم هر دِ چاه دَلَ دنِگِننده؟ 40شاگرد، اِشتن اُستادَ دَ پیله تر نی، وختی اِشتن درس تموم بکره اِشتن استاده شارین بی.
41«چرا اَ سِمَره ای که اِشته برا چَشمَ دَ اِسِه وینی، امّا اَ کُنده ای که اِشته چَشمَ دَ اِسِه نیوینی؟ 42چه طَرَه تونی اِشته بِرا بوای: ”بِرا، بارز اَ سِمَرَ اِشته چَشمَ دَ اَبَر بایرم در حالی که کُندهِ اِشته چَشمَ دَ نیوینی. ای دِ دیم، اول کُنده اِشته چَشمَ دَ اَبَر بایر اُخُری چاک تر وینی تا اَ سِمَره اِشته بِرا چَشمَ دَ اَبر بایری.
دارِه آزونسن
43«هرگز سالمَ داره، بَدَ میوه، یا بَدَ داره، چاکه میوه نایره. 44هر داری چو میوَه دَ آزوننده. خارَ بوته دَ انجیر نیچیننده، و تمشک بِوته د انگور نیچیننده. 45چاکَ آدم اِشتن دِل چاکَ صندوقِ، چاکی به بار آیره و بد آدم اِشتن دِلِه بد صندوق، بدی به بار آیره. چون زون اَ چیّونی وا که دل اجون وا.
دِ کیه
46«چرا اَمِن ”اَرباب، اَرباب “وایو امّا اَ چیّونی که شَمارا وام انجام نِدییا 47اَ کسی که چِمن وَر با و چمن لاوَعون اَشنوه و اَجون عمل کَره، شَمارا وام که چه که شارین اسه. 48اَو اَ کسی شارینه که اِشتن کییه رچ کردنه را، زمینه عمیق کَنِه و اِشتن کییه پاکاره، سگه سر نی. وختی سیل بومه و اَ کییش بِزِه نِتونه اَ کیه تکان بِدیه، چون چاک رچ آبیاسه. 49امّا اَ کسی که چمن لاوَعون بَشنوه و اَجون انجام مَدیه، اَو کسی شارین اسه که اِشتن کییه بدون پاکارِ زمین سَر رچش کره. وختی سیل اَ کییش بِزِه هه لحظه اَ کییه ریزه و چو خراوی زیاد بی.»
ที่ได้เลือกล่าสุด:
انجیلِ لوقا 6: KTT
เน้นข้อความ
แบ่งปัน
เปรียบเทียบ
คัดลอก
ต้องการเน้นข้อความที่บันทึกไว้ตลอดทั้งอุปกรณ์ของคุณหรือไม่? ลงทะเบียน หรือลงชื่อเข้าใช้
@ 2024 Korpu Company