انجیلِ لوقا 5
5
اولین شاگردون انتخاب
1ای روز عیسی جنیسارِت دریاچَه وَر وِندَردَ بِه، مردم همُّن هر طَرفییَه اومَینده که خدا کلامه بشنَونده، 2عیسی دریا وَر دِ قایقیش بوینت که مایی گیره اَ قایقَ دَ اشنیوَ اومییَه بِنده، و اِشتن ماییگیری تورشون شوردَینده. 3عیسی شمعونه قایقَ دَ بِنِشتشه و اَجوِن بوات اِشته قایقِه ایکه ساحِل د دور بکَه. اُخُری قایقَ دَ بِنشت و مردمش تعلیم بدا. 4وَختی عیسی لاوعه تموم ببه شَمعون بِوات: «قایقه بِبَه دریاچه عمیق یقا و شَما تورون فِر دیو چو دِله تا مایی بیگیرا.» 5شَمعونه جواو بدا: «اُستاد، اَما تموم شَو پِر تَقَلامون بِکه نتونِسمون چیزی گَتَن. اَما چون ته وای تورون آو دِلهَ فر دیوم.» 6وختی هِمنِشون بِکه، هَنده ماهیشون بِگَت که ایکه مَنتَه به چون تورِه اوزَرِنده! 7پس چِمه خونین اِشتن رِفِقونَ دَ که علایدَه قایقَ دَ بِنده ایشارَییَم کمکشون بگوس. اَون بومِنده و هر دِ قایقشون هَنده مایی ییَم مَشت بکَردنده که، ایکه مَنتَه بِه آو دلَ غرق ببینده. 8وختی شَمعون پِطرُس اَمش بوینت عیسی دَسو پا دِکَت و بِوات: «ای خداوند، چِمِنَ دور ببه چون از گناهکارَ مَردکیم!» 9شمعون و چو همکاره، همُّن، ماهیونی خونین که صیدشان کرده به مات بِنده. 10یعقوب و یوحنا، زِبِدی زاره، که شَمعونییَم همکار بِنده هَه حالشون دَ. عیسی شمعونش بِوات: «مترس، چِمه پَش مردمه خدا را صید کَری.» 11پس اون اِشتن قایقشون بایردنده خُشکی و همَّه چیشون وِل بکه و عیسی پش بِشِنده.
ای جذامی مردی شفا
12ای روز که عیسی ای شهرییَه دَ به، مَردکی بِر به که جذام چو تمام بَدَنِش گَتِش به. وختی عیسیش بِوینت چو دس و پا دِکَت و مندتیم بِوات: «ای آقا، اگم تَه بِگَوِی تونی اَمِن شفا بیدی.» 13عیسی اِشتن دسش پیش بایرد و اَجوش دَس بزه و بِوات: «گَوِم؛ شفا بیگی!» البَحَل، اَ مردکه جذام شفاش بِگَت. 14عیسی اَجو امر بکه: «کسی را چیزی موا بِشه و اِشتن کاهنان نشون آدِ و اِشته جذامه شفا گَتَنه را قربانی ای که موسی پیغمبره دستور دایه بِه تقدیم بِکَه تا اَون بِزونِندِ که شفار گَتِه.» 15هِمنَه، عیسی کارون خَوَر ویشتر پخش ببه، پر جماعتی جمع ببنده تا چو لاوَعون بشنَونده و اِشتن مریضیون شفا بیگیرنده. 16اما عیسی معمولا شهر دَ شی اَی خلوت یقا تا دعا بکره. 17ای روز از اَ روزون که عیسی تعلیمش دایَی و فَریسیان فرقه عالمه و شریعت معلمه همَّه ی جلیل و یهودیه و اورشلیم شهرونَ دَ اومیه بِنده و عیسی دویر نِشته بِنده و خدا قدرت، مریضون شفارا عیسیاییَم به، 18ای دَفَه چند مردک راه دَ آرَسسنده که ای فلجیشون چو تخت ییَم بایردنده. اَون تَقَلاشون بکه اجو ببرنده کییه دِلَه تا عیسی پیش بِنینده 19اما جماعت پِر بییَنه خونین نتونِسِنده راهی آلوندِ و بشنده کییه بُنه سَر و سفالون میونَ دَ اَ فلجشون چو تخت ییَم بخرساشون اشنیوَ و جماعت میونَ، عیسیشان پیش بِنا. 20عیسی وختی چون ایمانش بِوینت بِوا: «ای مردک، اِشته گناهه بَخشِسه ببنده!» 21امّا تورات معلمان و فَریسیان اِشتنییَم فکرشون بِکه: «ام کیه که کُفُر وا کِه جز خدا تونه گناهون ببَخشه؟» 22عیسی که زونِسَی اَون چه فکری کرنده آپرسِس: «چرا شَما دِلَ دَ هِمنَه فکرون کرا؟ 23کومین واتَن را راحتره: اِشته گناهه بَخشِسَه بِبِنده“ یا ام که ”اوپاب ببه و بِمِج“؟ 24اما چِمِه خونین که بزونو انسانه زا، زمین دَ قدرت داره تا گناهون ببَخشه…» - اَ فَلَجه مَردَکِش بوا: «اته وام اوپاب ببه اِشته یقا آپَرچین و بِشه اِشته کییه!» 25البَحَل، اَ مردک چون پیش وِندَرد اِشتن یقاش که چو سَر خوته به آپَرچیش و هِمنه که خداش شُکر کردَی بِشه اِشتن کییه. 26همُّن ام اتفاقان وینتَن را مات ببنده، خداشون شکر بِکَه و ترسِییم واتَیند: «هارو چَن جورَه عجیب چی بوینتمون.»
لاوی دعوت کردن
27اُخُری عیسی اَ کییه دَ اَبَر بشه و باجگیریش بوینت که باج اَیگتنه دَکه دَ نشته بِه. چو نوم لاوی به. عیسی اجو بوات: «چمن پَش بوره.» 28لاوی اوپاب ببه و همه چیش بِر بِنا و عیسی پَش بِشه. 29اَو اِشتن کَه دَ پیله میهمانی ای عیسی راش بِدا. پِر جماعتی باجگیران و علایدَه مردم دَ چونییم سِفره سَر بِنِشتنده. 30اما فَریسیان علما و تورات معلمان، غرغرییَم عیسی شاگردونشون بوات: «چرا باجگیران و گناهکاران خمنا خُرا آخَررا؟» 31عیسی جواو بدا: «مریض آدمه طبیب گوندِ نه سالم آدمه. 32از نومیم تا صالح آدمون دعوت بکرم بلکه اومیم تا گناهکار آدمون دعوت بکرم که توبه بکرنده.»
سوال درباره روزِه
33اَون عیساشون بوات: «یحیی شاگرده خیلی موقع روزَه گیرِنده و دعا کَرِنده؛ فَریسیان شاگرده نی هِمنِنده اما اِشته شاگِرده خُرِنده و آخَرنده.» 34عیسی بوات: «مگم بی عروسیه مِهمونون تا اَ زمون که زُما چونییم اسه بوایوم روزه بیگیرا؟ 35روزونی آرسه که زُما چونَ دَ جِدا بی. اَ روزون اَون روزَه گیرینده.» 36عیسی ام مَثَلش چون را بِزِه: «هیچ کس تازه و آو دینیشیه خَلاو ای تیکه نِبِره، تا کوینه خَلاونییم پینه بزنه. اگم هِمنَه بکره، هم تازه خَلاوش اوزارونِه همین که تازهَ پارچه، کوینه خَلاو سَر ناجور بی. 37هیچ کس تازه شراوه، کوینه یالاقچَه هان دَ دنِکَره. اگم دِکره، چون تازه شراو گاز داره، کوینه یالاقچَه هان اوزارونه و شراو ایبی و یالاقچَه نی هیچِ را از بین شینده. 38تازه شراوه گَوَن تازه یالاقچَه هانَ دَ دِکَردن. 39هیچ کس کوینه شراوِ آخردن پَش، تازه شراوِ آنخره، چون وا: ”کوینه شراو چاک تر اسّه.“»
ที่ได้เลือกล่าสุด:
انجیلِ لوقا 5: KTT
เน้นข้อความ
แบ่งปัน
เปรียบเทียบ
คัดลอก
ต้องการเน้นข้อความที่บันทึกไว้ตลอดทั้งอุปกรณ์ของคุณหรือไม่? ลงทะเบียน หรือลงชื่อเข้าใช้
@ 2024 Korpu Company